{
  "ar": {
    "title": "مجلة التراث الشعبي في عددها الجديد توثق الذاكرة السورية وتعزز الهوية الوطنية",
    "content": "<p>دمشق-العاصمة نيوز</p>\n<p>تقدم مجلة التراث الشعبي في عددها الجديد المزدوج (36–37) مرجعاً بحثياً شاملاً للدارسين والمهتمين بالتراث غير المادي، من خلال مجموعة من الدراسات والمقالات التي تتناول الحكاية والفنون والعادات والعمارة والنصوص الشفوية، باعتبارها ركائز أساسية في حفظ الهوية والذاكرة الجمعية.</p>\n<h2>التراث الشعبي ذاكرة السوريين الحية ووحدة هويتهم</h2>\n<p>أوضح وزير الثقافة محمد ياسين الصالح في مقالته بعنوان \"التراث الشعبي وروح المكان وذاكرته الحية\"، أن التراث الشعبي ليس مجرد إرث عن الآباء والأجداد، بل هو أسلوب حياة وشيفرة روح ومفتاح لفهم حاضرنا وصياغة مستقبلنا. وأضاف أن الأمم تقاس بما تبنيه من مصانع ومعاهد، لكنها تخلد بما تحفظه من موروثها وتورثه للأجيال، مؤكداً أن مسؤوليتنا جميعاً صون التراث من الاندثار ونقله بحب ووعي كنبع حي يتجدد ويعطي.</p>\n<p>وفي افتتاحية العدد بعنوان \"تقاليد\"، كتب رئيس التحرير الدكتور إياد خالد الطباع أن التراث اللامادي السوري يمثل تجسيداً حياً لوحدة الشعب وتاريخه الممتد عبر آلاف السنين. وأشار إلى أن النصر الذي حققه السوريون على الطغيان أفرز تقاليد فريدة تجلت في الأهازيج والأغاني والأناشيد التي عبّرت عن فرح التحرير والحرية بعد زمن من العتمة والظلم، مستعيدين من ذاكرتهم ما يجسد روحهم الأصيلة وأضافوا قصصاً وحكايا عن المعاناة والصمود والاغتراب لتصبح جزءاً من الإرث الشعبي الوطني.</p>\n<h2>دمشق وريفها</h2>\n<p>تضمن العدد مقالات عدة، منها مقال الباحث نبيل تللو عن أماكن التعليم العالي بدمشق، ومقاله الآخر عن مكتب عنبر، ومقال هشام عدرا بعنوان \"نداءات الباعة\"، ومقال الباحث الموسيقي أحمد بوبس عن أهازيج الأولاد في دمشق أيام زمان، بالإضافة إلى مقال سمر حميدي بعنوان \"القطيفة نسيج من تراث لا يذبل\".</p>\n<h2>رحلة مع تراث المحافظات</h2>\n<p>فيما يخص إدلب، كتب عبد الحليم مشلح عن أهازيج بولادة النفساء في المحافظة، وعن حماة قدم سلوم سلوم مقالة حول أغاني العرس الشعبية في بلدة كفر بهم قديماً، بالإضافة إلى موضوع نحاتو حماة والتراث الشعبي للباحث الدكتور راتب سكر. وفي الجزيرة كتب أحمد الحسين عن الصناعات التراثية لدى نساء الجزيرة الفراتية، وعايش كليب عن تقاليد العيد في الجزيرة الفراتية.</p>\n<p>كما تضمن العدد مقال كمال الشوفاني عن آثار جبل العرب في متاحف العالم، ومقال نصر أبو إسماعيل عن شعراء المحكية في جبل العرب والعيد.</p>\n<h2>النصوص الشفوية والزخارف والعمارة</h2>\n<p>ضم باب الدراسات مجموعة من الأبحاث التي تناولت الحكاية الشعبية كسجل للذاكرة الجماعية، متوقفة عند أنماط السرد وبناء الشخصيات والرموز والدلالات الاجتماعية والنفسية، وموصلة بين النصوص الشفوية والتحولات والدراسات التاريخية التي مرت بها المجتمعات المحلية. من هذه الأبحاث: \"صفحة من حياة البارودي والتراث السوري\" لرولا عقيلي، و\"العمارة الطينية في سوريا\" لزياد ميمان، و\"من أمثال العامة والمولدين في التراث\" للدكتور محمد قاسم.</p>\n<p>كما تناولت الدراسات الفنون الشعبية والعمارة التقليدية وعلاقتها بالبيئة ونمط العيش، مسلطة الضوء على الرموز الجمالية في الزخارف واللباس والعمارة الريفية والحضرية، وانتقال هذه العناصر عبر الأجيال ودورها في تعزيز الانتماء والهوية. من هذه الدراسات: \"علم النفس والأمثال الشعبية\" لربا ياسين، و\"نماذج تطبيقية في جمع الروايات الشفاهية القطرية\" لعلي عفيفي غازي، و\"ليلة في البيت العربي\" لمنى تاجو، بالإضافة إلى مقال ميساء ناجي عن \"الديكاميرون والموت الأسود\".</p>\n<h2>القيمة العلمية للمجلة ودورها في صون الهوية</h2>\n<p>في باب آخر بعنوان \"الكلام\"، استعاد الدكتور نزار أباظة صورة من جماليات الحياة الدمشقية القديمة، حيث كانت السيدات الشاميات يجتمعن في بهو البيوت العربية الرحبة، بين الليمون والياسمين، لتدور جلسات الصباح المفعمة بالقهوة ورائحة الريحان والورد الجوري، يتبادلن الأحاديث الطريفة وقراءة فناجين القهوة، في مشهد يعكس روح دمشق الإنسانية والاجتماعية الأصيلة التي تختزنها تفاصيل البيوت القديمة وعاداتها الساحرة.</p>\n<p>يؤكد هذا العدد المزدوج مكانة التراث الشعبي كمنبر علمي يسهم في بناء أرشيف موثق للتراث غير المادي، من خلال نصوص مدعمة بالهوامش والمراجع والصور، مما يجعله مرجعاً رئيسياً للباحثين والطلاب والمهتمين بقضايا الفولكلور والذاكرة الثقافية.</p>\n<p>يذكر أن العدد الأول من مجلة التراث الشعبي صدر عام 2011 كإصدار دوري عن وزارة الثقافة، يعنى بعناصر ومكونات التراثين المادي واللامادي في سوريا، من خلال دراسات ومقالات كتبها باحثون وخبراء متخصصون.</p>",
    "tags": [
      "مجلة التراث الشعبي",
      "التراث السوري",
      "الهوية الوطنية",
      "الذاكرة الجمعية",
      "دمشق",
      "الثقافة السورية",
      "الفولكلور",
      "التراث اللامادي",
      "وزارة الثقافة"
    ]
  },
  "en": {
    "title": "New Issue of Popular Heritage Magazine Documents Syrian Memory and Strengthens National Identity",
    "content": "<p>Damascus - Al-Asima News</p>\n<p>The Popular Heritage Magazine, in its new double issue (36–37), offers a comprehensive research reference for scholars and enthusiasts of intangible heritage, featuring a collection of studies and articles addressing storytelling, arts, customs, architecture, and oral texts as fundamental pillars in preserving identity and collective memory.</p>\n<h2>Popular Heritage: The Living Memory and Identity Unity of Syrians</h2>\n<p>In his article titled \"Popular Heritage, the Spirit of Place and Its Living Memory,\" Minister of Culture Mohammad Yassin Al-Saleh emphasized that popular heritage is not merely a legacy from ancestors but a way of life, a spiritual code, and a key to understanding our present and shaping our future. He noted that nations are measured by their factories and institutes, but they are immortalized by preserving and passing down their heritage to generations. He stressed the collective responsibility to protect heritage from extinction and to transmit it with love and awareness as a living source that renews and gives.</p>\n<p>In the editorial titled \"Traditions,\" Editor-in-Chief Dr. Eyad Khaled Al-Tabaaa wrote that Syrian intangible heritage embodies a living expression of the people&apos;s unity and their history spanning thousands of years. He highlighted that the victory achieved by Syrians over tyranny produced unique traditions manifested in chants, songs, and hymns expressing joy for liberation and freedom after a period of darkness and oppression. Syrians reclaimed from their memory what embodies their authentic spirit, adding stories and tales of suffering, resilience, and exile, making them part of the national popular heritage.</p>\n<h2>Damascus and Its Countryside</h2>\n<p>This issue includes several articles, such as two by researcher Nabil Tallo on higher education places in Damascus and the Anbar Office, an article by Hisham Adra titled \"Calls of the Vendors,\" a piece by music researcher Ahmed Boubas about children&apos;s chants in old Damascus, and an article by Samar Hamidi titled \"Velvet: A Fabric of Everlasting Heritage.\"</p>\n<h2>A Journey Through Provincial Heritage</h2>\n<p>Regarding Idlib, Abdul Halim Mashlah wrote about the chants for the birth of newborn girls in the province. In Hama, Saloum Saloum discussed popular wedding songs in the town of Kafr Bahm in the past, along with topics on Hama’s sculptors and popular heritage by researcher Dr. Rateb Sukkar. In the Jazira region, Ahmed Al-Hussein wrote about traditional crafts among women of the Euphrates Jazira, and Ayesh Kleib covered Eid traditions in the same region.</p>\n<p>The issue also contains an article by Kamal Al-Shawfani about the monuments of Jabal Al-Arab in world museums, and an article by Nasr Abu Ismail on colloquial poets in Jabal Al-Arab and Eid celebrations.</p>\n<h2>Oral Texts, Decorations, and Architecture</h2>\n<p>The studies section includes research addressing popular tales as records of collective memory, analyzing narrative patterns, character construction, symbols, and social and psychological connotations. It connects oral texts with transformations and historical studies experienced by local communities. Among these are \"A Page from Al-Baroudi’s Life and Syrian Heritage\" by Rola Aqeeli, \"Mud Architecture in Syria\" by Ziad Maiman, and \"Proverbs of Common People and Saints in Heritage\" by Dr. Mohammad Qassem.</p>\n<p>Other studies focus on folk arts and traditional architecture in relation to environment and lifestyle, highlighting aesthetic symbols in decorations, clothing, rural and urban architecture, and the transmission of these elements across generations and their role in reinforcing belonging and identity. These include \"Psychology and Popular Proverbs\" by Ruba Yassin, \"Applied Models in Collecting Qatari Oral Narratives\" by Ali Afifi Ghazi, \"A Night in the Arab House\" by Mona Tajo, and an article by Maysa Naji on \"The Decameron and the Black Death.\"</p>\n<h2>Scientific Value of the Magazine and Its Role in Preserving Identity</h2>\n<p>In another section titled \"Speech,\" Dr. Nizar Abaza revisited the aesthetics of old Damascene life, where Damascene women gathered in spacious Arab house halls surrounded by lemon and jasmine, engaging in lively morning sessions filled with coffee and the scent of basil and Damask rose, exchanging amusing conversations and reading coffee cups. This scene reflects the authentic human and social spirit of Damascus preserved in the details of old houses and their enchanting customs.</p>\n<p>This double issue confirms the status of Popular Heritage Magazine as a scientific platform contributing to building a documented archive of intangible heritage through texts supported by footnotes, references, and images, making it a primary reference for researchers, students, and those interested in folklore and cultural memory.</p>\n<p>Notably, the first issue of Popular Heritage Magazine was published in 2011 as a periodic release by the Ministry of Culture, focusing on elements and components of tangible and intangible heritage in Syria through studies and articles authored by specialized researchers and experts.</p>",
    "tags": [
      "Popular Heritage Magazine",
      "Syrian Heritage",
      "National Identity",
      "Collective Memory",
      "Damascus",
      "Syrian Culture",
      "Folklore",
      "Intangible Heritage",
      "Ministry of Culture"
    ]
  },
  "fr": {
    "title": "Le nouveau numéro de la revue du patrimoine populaire documente la mémoire syrienne et renforce l&apos;identité nationale",
    "content": "<p>Damas - Al-Asima News</p>\n<p>La revue du patrimoine populaire, dans son nouveau numéro double (36–37), offre une référence de recherche complète pour les chercheurs et les passionnés du patrimoine immatériel, à travers une série d&apos;études et d&apos;articles traitant du conte, des arts, des coutumes, de l&apos;architecture et des textes oraux, considérés comme des piliers essentiels pour préserver l&apos;identité et la mémoire collective.</p>\n<h2>Le patrimoine populaire : mémoire vivante des Syriens et unité de leur identité</h2>\n<p>Dans son article intitulé « Le patrimoine populaire, l&apos;esprit du lieu et sa mémoire vivante », le ministre de la Culture Mohammad Yassin Al-Saleh a souligné que le patrimoine populaire n&apos;est pas simplement un héritage des ancêtres, mais un mode de vie, un code spirituel et une clé pour comprendre notre présent et façonner notre avenir. Il a noté que les nations se mesurent à leurs usines et instituts, mais qu&apos;elles sont immortalisées par la préservation et la transmission de leur patrimoine aux générations futures. Il a insisté sur la responsabilité collective de protéger le patrimoine de l&apos;extinction et de le transmettre avec amour et conscience en tant que source vivante qui se renouvelle et donne.</p>\n<p>Dans l&apos;éditorial intitulé « Traditions », le rédacteur en chef Dr Eyad Khaled Al-Tabaaa a écrit que le patrimoine immatériel syrien incarne une expression vivante de l&apos;unité du peuple et de son histoire qui s&apos;étend sur des milliers d&apos;années. Il a souligné que la victoire obtenue par les Syriens sur la tyrannie a produit des traditions uniques manifestées dans des chants, des chansons et des hymnes exprimant la joie de la libération et de la liberté après une période d&apos;obscurité et d&apos;oppression. Les Syriens ont retrouvé dans leur mémoire ce qui incarne leur esprit authentique, ajoutant des histoires et des récits de souffrance, de résilience et d&apos;exil, en faisant partie du patrimoine populaire national.</p>\n<h2>Damas et sa campagne</h2>\n<p>Ce numéro comprend plusieurs articles, notamment deux du chercheur Nabil Tallo sur les lieux d&apos;enseignement supérieur à Damas et le bureau Anbar, un article de Hisham Adra intitulé « Appels des vendeurs », un article du chercheur musical Ahmed Boubas sur les chants des enfants dans l&apos;ancien Damas, et un article de Samar Hamidi intitulé « Le velours : un tissu d&apos;un patrimoine éternel ».</p>\n<h2>Un voyage à travers le patrimoine des provinces</h2>\n<p>Concernant Idlib, Abdul Halim Mashlah a écrit sur les chants pour la naissance des nouveau-nés dans la province. À Hama, Saloum Saloum a abordé les chansons populaires de mariage dans la ville de Kafr Bahm dans le passé, ainsi que les sculpteurs de Hama et le patrimoine populaire par le chercheur Dr Rateb Sukkar. Dans la région de Jazira, Ahmed Al-Hussein a écrit sur les métiers traditionnels des femmes de la Jazira de l&apos;Euphrate, et Ayesh Kleib a traité des traditions de l&apos;Aïd dans la même région.</p>\n<p>Le numéro comprend également un article de Kamal Al-Shawfani sur les monuments de Jabal Al-Arab dans les musées du monde, et un article de Nasr Abu Ismail sur les poètes dialectaux de Jabal Al-Arab et les célébrations de l&apos;Aïd.</p>\n<h2>Textes oraux, décorations et architecture</h2>\n<p>La section des études comprend des recherches abordant les contes populaires comme archives de la mémoire collective, analysant les schémas narratifs, la construction des personnages, les symboles et les connotations sociales et psychologiques. Elle relie les textes oraux aux transformations et aux études historiques vécues par les communautés locales. Parmi ces recherches : « Une page de la vie d&apos;Al-Baroudi et le patrimoine syrien » de Rola Aqeeli, « L&apos;architecture en terre en Syrie » de Ziad Maiman, et « Proverbes du peuple et des saints dans le patrimoine » du Dr Mohammad Qassem.</p>\n<p>D&apos;autres études se concentrent sur les arts populaires et l&apos;architecture traditionnelle en relation avec l&apos;environnement et le mode de vie, mettant en lumière les symboles esthétiques dans les décorations, les vêtements, l&apos;architecture rurale et urbaine, ainsi que la transmission de ces éléments à travers les générations et leur rôle dans le renforcement de l&apos;appartenance et de l&apos;identité. Parmi elles : « Psychologie et proverbes populaires » de Ruba Yassin, « Modèles appliqués dans la collecte des récits oraux qataris » d&apos;Ali Afifi Ghazi, « Une nuit dans la maison arabe » de Mona Tajo, ainsi qu&apos;un article de Maysa Naji sur « Le Décaméron et la peste noire ».</p>\n<h2>Valeur scientifique de la revue et son rôle dans la préservation de l&apos;identité</h2>\n<p>Dans une autre section intitulée « Parole », le Dr Nizar Abaza a revisité l&apos;esthétique de la vie damascène ancienne, où les femmes damascènes se réunissaient dans les vastes halls des maisons arabes entourées de citronniers et de jasmin, participant à des séances matinales animées, parfumées au café, au basilic et à la rose de Damas, échangeant des conversations amusantes et lisant les fonds de tasse de café. Cette scène reflète l&apos;esprit humain et social authentique de Damas, conservé dans les détails des anciennes maisons et leurs coutumes envoûtantes.</p>\n<p>Ce numéro double confirme la position de la revue du patrimoine populaire comme une plateforme scientifique contribuant à la construction d&apos;une archive documentée du patrimoine immatériel à travers des textes appuyés par des notes, des références et des images, en faisant une référence principale pour les chercheurs, étudiants et intéressés par le folklore et la mémoire culturelle.</p>\n<p>Il est à noter que le premier numéro de la revue du patrimoine populaire a été publié en 2011 en tant que publication périodique du ministère de la Culture, s&apos;intéressant aux éléments et composantes du patrimoine matériel et immatériel en Syrie, à travers des études et articles rédigés par des chercheurs et experts spécialisés.</p>",
    "tags": [
      "Revue du patrimoine populaire",
      "Patrimoine syrien",
      "Identité nationale",
      "Mémoire collective",
      "Damas",
      "Culture syrienne",
      "Folklore",
      "Patrimoine immatériel",
      "Ministère de la Culture"
    ]
  },
  "tr": {
    "title": "Halk Mirası Dergisinin Yeni Sayısı Suriye Hafızasını Belgeliyor ve Ulusal Kimliği Güçlendiriyor",
    "content": "<p>Şam - Al-Asima News</p>\n<p>Halk Mirası Dergisi, yeni çift sayısı (36–37) ile somut olmayan miras alanında çalışan araştırmacılar ve ilgilenenler için kapsamlı bir araştırma kaynağı sunuyor. Sayı, hikaye anlatımı, sanatlar, gelenekler, mimari ve sözlü metinler gibi kimlik ve kolektif hafızanın korunmasında temel taşlar olarak kabul edilen çeşitli çalışmalar ve makaleler içeriyor.</p>\n<h2>Halk Mirası: Suriyelilerin Canlı Hafızası ve Kimlik Birliği</h2>\n<p>Kültür Bakanı Muhammed Yasin Es-Salih, \"Halk Mirası, Mekanın Ruhu ve Canlı Hafızası\" başlıklı makalesinde halk mirasının sadece atalarımızdan kalan bir miras olmadığını, aynı zamanda bir yaşam tarzı, ruhun şifresi ve bugünü anlamanın ve geleceği şekillendirmenin anahtarı olduğunu vurguladı. Ulusların fabrikalar ve enstitülerle ölçüldüğünü, ancak miraslarını koruyup nesillere aktardıkları için ölümsüzleştiğini belirtti. Hepimizin mirası yok olmaktan koruma ve sevgiyle, bilinçle aktarma sorumluluğuna sahip olduğumuzu ifade etti.</p>\n<p>Baş Editör Dr. Eyad Halid Et-Tabaa, \"Gelenekler\" başlıklı açılış yazısında, Suriye&apos;nin somut olmayan mirasının halkın birliğinin ve binlerce yıl süren tarihinin canlı bir yansıması olduğunu belirtti. Suriyelilerin zorbalığa karşı kazandığı zaferin, özgürlük ve kurtuluş sevincini ifade eden benzersiz gelenekler ortaya çıkardığını, bu geleneklerin türkü, şarkı ve ilahilerde kendini gösterdiğini anlattı. Suriyelilerin hafızalarından özgün ruhlarını yansıtan unsurları yeniden canlandırdıklarını ve mücadele, direnç ve gurbet hikayelerini ulusal halk mirasının bir parçası haline getirdiklerini ifade etti.</p>\n<h2>Şam ve Çevresi</h2>\n<p>Bu sayıda araştırmacı Nabil Tallo, Şam&apos;daki yükseköğretim yerleri ve Anbar Ofisi hakkında iki makale kaleme aldı. Hişam Adra \"Satıcıların Çağrıları\" başlıklı bir makale yazdı. Müzik araştırmacısı Ahmed Boubas, eski Şam&apos;da çocukların türküleri üzerine bir makale sundu. Samar Hamidi ise \"Kadife: Solmayan Bir Miras Dokusu\" başlıklı makalesiyle yer aldı.</p>\n<h2>İllerin Mirasıyla Yolculuk</h2>\n<p>İdlib hakkında Abdul Halim Mashlah, bu vilayette yeni doğan kız çocuklarının doğumu için söylenen türküleri ele aldı. Hama&apos;da Saloum Saloum, geçmişte Kafr Bahm kasabasındaki halk düğünü şarkılarını yazdı. Ayrıca Hama&apos;nın heykeltıraşları ve halk mirası üzerine araştırmacı Dr. Rateb Sukkar&apos;ın çalışmaları yer aldı. Cezire bölgesinde Ahmed El-Hussein, Fırat Cezireli kadınların geleneksel el sanatlarını, Ayesh Kleib ise aynı bölgedeki bayram geleneklerini ele aldı.</p>\n<p>Jabal Al-Arab hakkında Kamal El-Shawfani, bölgenin dünya müzelerindeki eserleri üzerine bir makale yazdı. Nasr Abu Ismail ise Jabal Al-Arab&apos;daki konuşma şairleri ve bayram üzerine bir makale kaleme aldı.</p>\n<h2>Sözlü Metinler, Süslemeler ve Mimari</h2>\n<p>Çalışmalar bölümünde, halk hikayelerinin kolektif hafızanın kaydı olarak ele alındığı araştırmalar yer aldı. Bu araştırmalar, anlatı kalıplarını, karakter inşasını, sembolleri ve sosyal ile psikolojik anlamları inceledi, sözlü metinler ile yerel toplumların yaşadığı dönüşümler ve tarihsel araştırmalar arasında bağlantı kurdu. Bunlar arasında Rola Aqeeli&apos;nin \"Al-Baroudi&apos;nin Hayatından Bir Sayfa ve Suriye Mirası\", Ziad Maiman&apos;ın \"Suriye&apos;de Çamur Mimarisi\" ve Dr. Mohammad Qassem&apos;in \"Halk Deyimleri ve Miras İçindeki Azizler\" adlı çalışmaları bulunuyor.</p>\n<p>Diğer araştırmalar, halk sanatları ve geleneksel mimarinin çevre ve yaşam tarzıyla ilişkisini ele alarak süslemeler, kıyafetler, kırsal ve kentsel mimarideki estetik sembollere ışık tuttu. Bu unsurların nesiller boyunca aktarılması ve aidiyet ile kimlik duygusunun pekiştirilmesindeki rolü vurgulandı. Bunlar arasında Ruba Yassin&apos;in \"Psikoloji ve Halk Deyimleri\", Ali Afifi Ghazi&apos;nin \"Katar Sözlü Anlatılarının Toplanmasında Uygulamalı Modelleri\", Mona Tajo&apos;nun \"Arap Evinde Bir Gece\" ve Maysa Naji&apos;nin \"Decameron ve Kara Ölüm\" adlı makalesi yer aldı.</p>\n<h2>Derginin Bilimsel Değeri ve Kimliği Korumadaki Rolü</h2>\n<p>\"Konuşma\" başlıklı başka bir bölümde Dr. Nizar Abaza, eski Şam yaşamının estetiğini yeniden canlandırdı. Şamlı kadınların geniş Arap evlerinin avlularında, limon ve yasemin arasında bir araya geldiklerini, kahve ve reyhan ile gül kokusunun eşlik ettiği sabah oturumlarında neşeli sohbetler ettiklerini ve kahve fincanlarını okuduklarını anlattı. Bu sahne, eski evlerin ayrıntılarında ve büyüleyici geleneklerinde saklı olan Şam&apos;ın özgün insani ve sosyal ruhunu yansıtıyor.</p>\n<p>Bu çift sayı, Halk Mirası Dergisi&apos;nin, dipnotlar, kaynaklar ve görsellerle desteklenen metinler aracılığıyla somut olmayan mirasın belgelenmiş bir arşivini oluşturulmasına katkıda bulunan bilimsel bir platform olarak konumunu teyit ediyor. Bu durum, dergiyi folklor ve kültürel hafıza konularıyla ilgilenen araştırmacılar, öğrenciler ve meraklılar için temel bir başvuru kaynağı yapıyor.</p>\n<p>Popüler Miras Dergisi&apos;nin ilk sayısı, 2011 yılında Kültür Bakanlığı tarafından düzenli bir yayın olarak yayımlanmış olup, Suriye&apos;deki maddi ve maddi olmayan miras unsurları ve bileşenleriyle ilgilenmekte, alanında uzman araştırmacılar ve uzmanların kaleminden çalışmalar ve makaleler sunmaktadır.</p>",
    "tags": [
      "Halk Mirası Dergisi",
      "Suriye Mirası",
      "Ulusal Kimlik",
      "Kolektif Hafıza",
      "Şam",
      "Suriye Kültürü",
      "Folklor",
      "Somut Olmayan Miras",
      "Kültür Bakanlığı"
    ]
  },
  "ku": {
    "title": "Kurteya Mîrasa Gelêrî ya Nû Biyayîna Bîrê Sûriyê Belge Dike û Nasnameya Neteweyî Pêşkeş Dike",
    "content": "<p>Dimşeq - Al-Asima News</p>\n<p>Kurteya Mîrasa Gelêrî, di hejmareke nû ya dubare (36–37) de, rêbernameyek lêkolînî ya tevahî ji bo xwendekar û kesên ku li ser mîrasa bêşêwazî dixebitin pêşkêş dike, bi berhemên lêkolîn û gotarên ku li ser çîrok, huner, adetan, me&apos;marî û nivîsarên devkî têne axaftin, wek bingehên bingehîn di parastina nasname û bîra civakî de.</p>\n<h2>Mîrasa Gelêrî Bîra Jiyanê ya Sûriyeyan û Yekîtiya Nasnameya Wan</h2>\n<p>Wazîrê Çandê Muhammed Yasin Es-Salih di gotarê xwe de ku sernavê wê \"Mîrasa Gelêrî, Ruhê Cîh û Bîra Jiyanê\" bû, nîşan da ku mîrasa gelêrî tenê mirasek ji bav û kalan nîne, lê her weha şêwazek jiyanê, şîfreya ruhê û mifteyek ji bo têgihiştina niha û şekillandina pêşerojê ye. Ew got ku neteweyan bi fabrika û zanîngehên xwe têne pîvanîn, lê ew bi parastina mîrasa xwe û veguhastina wê bo serdema pêşîn namdar dibin. Ew balê da ku hemû meberê ye ku mîrasa ji winda bûnê biparêzin û bi hezkirin û hişyarî veguherînin wek çavkaniyek jiyanê ku herdem nû dibe û dayînê dike.</p>\n<p>Seredana sernavê hejmareke \"Kevneşopî\" ya serokê weşanê Dr. Eyad Khaled Al-Tabaaa, nîşan da ku mîrasa bêşêwazî ya Sûriyê wêneyek jiyanî ye ya yekîtiya gel û dîroka wê ku ji sedên salan berdewam dike. Ew îzah kir ku serkeftina ku Sûriyeyan li dijî zulum girtibûn, kevneşopiyên taybet ên ku di stran, kilam û hevpeyivînên ku şadîya azadî û azadîyê nîşan dide, afirandibûn. Sûriyeyan ji bîra xwe wêneyek ku ruhê xwe ya rastîn nîşan dide vegerand û çîrok û kevneşopî li ser têkoşîn, berdestî û koçberî zêde kirin da ku beşek ji mîrasa gelêrî ya neteweyî bibin.</p>\n<h2>Dimşeq û Devera Wê</h2>\n<p>Di vê hejmarê de gotarên gelek hene, wek gotarên lêkolîner Nabil Tallo li ser cihên perwerdehiya bilind di Dimşeq de û ofîsa Anbar, gotarek ji Hişam Adra bi sernavê \"Bangên Firoşkaran\", gotarek ji lêkolîner muzîk Ahmed Boubas li ser kilamên zarokan di Dimşeqê kevnar de, û gotarek ji Samar Hamidi bi sernavê \"Kadîf: Tîkek ji Mîrasa Neqedî\".</p>\n<h2>Geşt bi Mîrasa Wilayetên</h2>\n<p>Li ser Idlib, Abdul Halim Mashlah gotarê li ser kilamên zayina zarokên nû di vê wilayetê de nivîsî. Li Hama, Saloum Saloum li ser stranên zewaca gelêrî ya li gundê Kafr Bahm di demên berê de gotar kir. Her weha, li ser heykelçêkerên Hama û mîrasa gelêrî gotarên lêkolîner Dr. Rateb Sukkar hene. Di Cezîreyê de Ahmed Al-Hussein li ser hunerên kevneşopî yên jinên Cezîreyê Firatê, û Ayesh Kleib li ser kevneşopiyên bayramê di heman herêmê de gotarên xwe pêşkêş kirin.</p>\n<p>Ji bo Jebel Al-Arab, kamal Al-Shawfani gotarek li ser eserlên vê herêmê di muzeyanên cîhanê de nivîsî, û Nasr Abu Ismail gotarek li ser şairên zimanê hevpeyivînê di Jebel Al-Arab û bayraman de pêşkêş kir.</p>\n<h2>Nivîsarên Devkî, Zêv û Me&apos;marî</h2>\n<p>Beşa lêkolînê tevahiya xebatên ku çîroka gelêrî wek tomarê bîra civakî têne xebitandin, di nav de şablonên çîrokbêjî, çêkirina pêşandaran, sembol û manayên civakî û psikolojîk diyar dikin, û di navbera nivîsarên devkî û guhertinên ku civakên herêmî jiyan kirin û lêkolînên dîrokî têne girêdan. Ji wan navdar in: \"Rûpelê ji Jiyana Al-Baroudî û Mîrasa Sûriyê\" ya Rola Aqeeli, \"Me&apos;marîya Xamî di Sûriyê de\" ya Ziyad Maiman, û \"Mîsalên Gelêrî û Xwedîderan di Mîrasê de\" ya Dr. Mohammad Qassem.</p>\n<p>Lêkolînên din li ser hunerên gelêrî û me&apos;marîya kevneşopî di têkiliyê de bi çevre û şêwaza jiyanê, diyar dikin sembolên estetîk ên li zêv û cil û me&apos;marîya gundî û bajarî, û veguhastina van tiştan di nav çand û heyama xwe de, û rolê wan di pêşxistina têgihiştin û nasnameyê de. Ji wan navdar in: \"Psîkolojî û mîsalên gelêrî\" ya Ruba Yassin, \"Modelên Serlêdanî di Komkirina Çîrokên Devkî yên Qatariyê de\" ya Ali Afifi Ghazi, \"Şevêk di Malê Arabî de\" ya Mona Tajo, û gotarek ji Maysa Naji li ser \"Decameron û Mirina Reş\".</p>\n<h2>Qîmeta Zanistî ya Kovara û Rola Wê di Parastina Nasnameyê de</h2>\n<p>Di beşa din a bi sernavê \"Axavtin\" de Dr. Nizar Abaza wêneyek ji bedewiya jiyana kevnar a Dimşeqê vegerand, ku jinên şamî di avahiyên fireh ên malên erebî de, di nav limon û yasemîn de civiyan, li civînên sibehê ku bi qehwe û bîra reyhan û gulê şamî tije bûn, gotinên kêfxweş û xwendina fîncana qehweyê hevpar dikirin. Ev wêne ruhê mirovî û civakî ya rastîn a Dimşeqê nîşan dide ku di hûrguliyên malên kevnar û adetan wan a ecêb de tê hînbûn.</p>\n<p>Vê hejmareke dubare, maqama Kovara Mîrasa Gelêrî wek platformeka zanistî ku di avakirina arşîvê belgekirî ya mîrasa bêşêwazî de beşdar dibe, bi nivîsarên ku bi notên binav û referans û wêneyan piştgirî dikin, piştrast dike. Ev wê kovarê bûye rêbernameyek sereke bo lêkolîner, xwendekar û kesên ku li ser folklor û bîra çandî dixebitin.</p>\n<p>Di nav de tê gotin ku hejmareke yekem a Kovara Mîrasa Gelêrî di sala 2011 de wek weşaneke domdar ji hêla Wezareta Çandê ve hat weşandin, ku li ser bingeh û parçalên mîrasa materyalî û bêşêwazî yên Sûriyê têne xebitandin, bi lêkolîner û eksperên taybetî yên navçeyê.</p>",
    "tags": [
      "Kurteya Mîrasa Gelêrî",
      "Mîrasa Sûriyê",
      "Nasnameya Neteweyî",
      "Bîra Civakî",
      "Dimşeq",
      "Çanda Sûriyê",
      "Folklor",
      "Mîrasa Bêşêwazî",
      "Wezareta Çandê"
    ]
  },
  "ru": {
    "title": "Новый номер журнала народного наследия документирует память Сирии и укрепляет национальную идентичность",
    "content": "<p>Дамаск - Al-Asima News</p>\n<p>Журнал народного наследия в своем новом двойном номере (36–37) предлагает комплексный исследовательский справочник для ученых и интересующихся нематериальным наследием. В номере представлены исследования и статьи, охватывающие рассказы, искусство, обычаи, архитектуру и устные тексты, рассматриваемые как основные опоры сохранения идентичности и коллективной памяти.</p>\n<h2>Народное наследие: живая память сирийцев и единство их идентичности</h2>\n<p>В статье под названием «Народное наследие, дух места и его живая память» министр культуры Мохаммад Ясин Ас-Салех подчеркнул, что народное наследие — это не просто наследие от предков, а образ жизни, духовный код и ключ к пониманию настоящего и формированию будущего. Он отметил, что нации измеряются своими фабриками и институтами, но бессмертны благодаря сохранению и передаче своего наследия поколениям. Министр подчеркнул коллективную ответственность по защите наследия от исчезновения и его передачи с любовью и осознанностью как живого источника, который обновляется и дает.</p>\n<p>В редакционной статье под названием «Традиции» главный редактор доктор Ияд Халед Аль-Табаа написал, что нематериальное наследие Сирии является живым воплощением единства народа и его истории, насчитывающей тысячи лет. Он отметил, что победа сирийцев над тиранией породила уникальные традиции, проявившиеся в песнях, гимнах и напевах, выражающих радость освобождения и свободы после периода тьмы и угнетения. Сирийцы восстановили в памяти то, что отражает их подлинный дух, добавив истории и рассказы о страданиях, стойкости и изгнании, ставшие частью национального народного наследия.</p>\n<h2>Дамаск и его окрестности</h2>\n<p>В этом номере опубликованы несколько статей, включая две статьи исследователя Набиля Талло о высших учебных заведениях в Дамаске и об офисе Анбар, статью Хишама Адры под названием «Призывы продавцов», статью музыкального исследователя Ахмеда Бубаса о детских напевах в старом Дамаске и статью Самар Хамиди под названием «Бархат: ткань вечного наследия».</p>\n<h2>Путешествие по наследию провинций</h2>\n<p>Что касается Идлиба, Абдул Халим Машлах написал о напевах при рождении девочек в этой провинции. В Хаме Салум Салум рассказал о народных свадебных песнях в городе Кафр Бахм в прошлом, а также о скульпторах Хамы и народном наследии в исследовании доктора Ратеба Суккара. В регионе Джазира Ахмед Аль-Хусейн написал о традиционных ремеслах женщин Евфратской Джазиры, а Айеш Клейб — о традициях празднования Ид в этом же регионе.</p>\n<p>В номере также опубликована статья Камаля Аль-Шафани об артефактах Джебель Аль-Араб в музеях мира и статья Насра Абу Исмаила о поэтах разговорного языка в Джебель Аль-Араб и праздновании Ид.</p>\n<h2>Устные тексты, украшения и архитектура</h2>\n<p>В разделе исследований представлены работы, рассматривающие народные сказания как запись коллективной памяти, анализируя структуры повествования, построение персонажей, символы и социальные и психологические коннотации. Они связывают устные тексты с преобразованиями и историческими исследованиями, пережитыми местными сообществами. Среди них: «Страница из жизни Аль-Баруди и сирийское наследие» Ролы Акели, «Глинобитная архитектура в Сирии» Зияда Маймана и «Пословицы простого народа и святых в наследии» доктора Мохаммада Касема.</p>\n<p>Другие исследования посвящены народному искусству и традиционной архитектуре в связи с окружающей средой и образом жизни, освещая эстетические символы в орнаментах, одежде, сельской и городской архитектуре, передачу этих элементов из поколения в поколение и их роль в укреплении чувства принадлежности и идентичности. Среди них: «Психология и народные пословицы» Рубы Яссин, «Практические модели сбора устных рассказов Катара» Али Афии Гази, «Ночь в арабском доме» Моны Таджо, а также статья Майсы Наджи о «Декамероне и Черной смерти».</p>\n<h2>Научная ценность журнала и его роль в сохранении идентичности</h2>\n<p>В другом разделе под названием «Речь» доктор Низар Абаза воссоздал эстетику старой дамасской жизни, где дамасские женщины собирались в просторных арабских домах среди лимонов и жасмина, проводя утренние встречи с ароматом кофе, базилика и дамасской розы, обмениваясь забавными разговорами и читая кофейные гущи. Эта сцена отражает подлинный человеческий и социальный дух Дамаска, сохраненный в деталях старых домов и их очаровательных обычаях.</p>\n<p>Двойной номер подтверждает статус журнала народного наследия как научной платформы, способствующей созданию документированного архива нематериального наследия через тексты, поддержанные сносками, ссылками и изображениями, что делает его основным справочником для исследователей, студентов и заинтересованных в фольклоре и культурной памяти.</p>\n<p>Отметим, что первый номер журнала народного наследия был опубликован в 2011 году как периодическое издание Министерства культуры, посвященное элементам и компонентам материального и нематериального наследия Сирии, с исследованиями и статьями, написанными специализированными исследователями и экспертами.</p>",
    "tags": [
      "Журнал народного наследия",
      "Сирийское наследие",
      "Национальная идентичность",
      "Коллективная память",
      "Дамаск",
      "Сирийская культура",
      "Фольклор",
      "Нематериальное наследие",
      "Министерство культуры"
    ]
  },
  "fa": {
    "title": "شماره جدید مجله میراث مردمی حافظه سوریه را مستند کرده و هویت ملی را تقویت می‌کند",
    "content": "<p>دمشق - خبرگزاری العاصمة نیوز</p>\n<p>مجله میراث مردمی در شماره جدید دوتایی خود (36–37) مرجعی جامع برای پژوهشگران و علاقه‌مندان به میراث ناملموس ارائه می‌دهد، شامل مجموعه‌ای از مطالعات و مقالات که به داستان‌سرایی، هنرها، آداب و رسوم، معماری و متون شفاهی می‌پردازد و به عنوان ستون‌های اصلی حفظ هویت و حافظه جمعی شناخته می‌شوند.</p>\n<h2>میراث مردمی؛ حافظه زنده سوری‌ها و وحدت هویت آنها</h2>\n<p>در مقاله‌ای با عنوان «میراث مردمی، روح مکان و حافظه زنده آن»، وزیر فرهنگ محمد یاسین صالح تأکید کرد که میراث مردمی تنها یک میراث از گذشتگان نیست بلکه سبک زندگی، رمز روح و کلیدی برای درک حال و شکل دادن به آینده است. وی افزود ملت‌ها با کارخانه‌ها و مؤسسات خود سنجیده می‌شوند اما جاودانه می‌شوند به واسطه حفظ و انتقال میراث خود به نسل‌ها. او مسئولیت جمعی در حفاظت از میراث در برابر نابودی و انتقال آن با عشق و آگاهی به عنوان منبعی زنده و پویا را یادآور شد.</p>\n<p>در سرمقاله‌ای با عنوان «سنت‌ها»، سردبیر دکتر ایاد خالد الطباع نوشت میراث ناملموس سوریه تجسم زنده‌ای از وحدت مردم و تاریخ هزاران ساله آنهاست. وی اشاره کرد پیروزی سوری‌ها بر ظلم سنت‌های منحصربه‌فردی را به وجود آورد که در سرودها، آوازها و نغمه‌هایی که شادی آزادی و رهایی را پس از دوره‌ای از تاریکی و ستم بیان می‌کنند، تجلی یافته است. سوری‌ها از حافظه خود آنچه نمایانگر روح اصیلشان است را بازیافتند و داستان‌ها و روایت‌هایی از رنج، مقاومت و مهاجرت افزودند که بخشی از میراث مردمی ملی شدند.</p>\n<h2>دمشق و اطراف آن</h2>\n<p>این شماره شامل چندین مقاله است، از جمله دو مقاله از پژوهشگر نبيل تللو درباره مکان‌های آموزش عالی در دمشق و دفتر عنبر، مقاله‌ای از هشام عدرا با عنوان «ندای فروشندگان»، مقاله‌ای از پژوهشگر موسیقی احمد بوبس درباره نغمه‌های کودکان در دمشق قدیم و مقاله‌ای از سمر حمیدی با عنوان «مخمل؛ بافتی از میراث جاودان».</p>\n<h2>سفری در میراث استان‌ها</h2>\n<p>عبدالحلیم مشلح درباره نغمه‌های تولد نوزادان دختر در استان ادلب نوشت. در حماة، سلوم سلوم به سرودهای عروسی مردمی در شهر کفربهم در گذشته پرداخت و همچنین به مجسمه‌سازان حماة و میراث مردمی توسط پژوهشگر دکتر راتب سکر اشاره کرد. در جزیره، احمد الحسین درباره صنایع دستی زنان جزیره فرات و عایش کلیب درباره سنت‌های عید در همان منطقه نوشتند.</p>\n<p>مقاله‌ای از کمال الشوفانی درباره آثار جبل العرب در موزه‌های جهان و مقاله‌ای از نصر ابو اسماعیل درباره شاعران محلی جبل العرب و جشن عید نیز در این شماره آمده است.</p>\n<h2>متون شفاهی، تزئینات و معماری</h2>\n<p>بخش مطالعات شامل پژوهش‌هایی است که داستان‌های مردمی را به عنوان سندی از حافظه جمعی بررسی می‌کند و به الگوهای روایت، ساخت شخصیت‌ها، نمادها و معانی اجتماعی و روانی می‌پردازد. این پژوهش‌ها ارتباط میان متون شفاهی، تحولات و مطالعات تاریخی جوامع محلی را نشان می‌دهد. از جمله آنها می‌توان به «صفحه‌ای از زندگی البارودی و میراث سوریه» نوشته رولا عقیلی، «معماری گلین در سوریه» نوشته زیاد میمان و «امثال عامه و اولیاء در میراث» از دکتر محمد قاسم اشاره کرد.</p>\n<p>مطالعات دیگر بر هنرهای مردمی و معماری سنتی در ارتباط با محیط و سبک زندگی تمرکز کرده و نمادهای زیبایی‌شناسی در تزئینات، پوشاک، معماری روستایی و شهری و انتقال این عناصر از نسلی به نسل دیگر و نقش آنها در تقویت احساس تعلق و هویت را روشن می‌کند. از جمله این مطالعات «روانشناسی و امثال مردمی» از ربا یاسین، «نمونه‌های کاربردی در جمع‌آوری روایات شفاهی قطری» از علی عفیفی غازی، «شبی در خانه عربی» از منا تاجو و مقاله‌ای از میساء ناجی درباره «دیکامرون و مرگ سیاه» است.</p>\n<h2>ارزش علمی مجله و نقش آن در حفظ هویت</h2>\n<p>در بخشی دیگر با عنوان «گفتار»، دکتر نزار أباظة تصویری از زیبایی‌های زندگی قدیم دمشق را بازسازی کرد، جایی که زنان شام در تالارهای وسیع خانه‌های عربی، میان درختان لیمو و یاسمن گرد هم می‌آمدند و جلسات صبحگاهی پر از عطر قهوه، ریحان و گل محمدی برگزار می‌کردند، به گفتگوهای شیرین می‌پرداختند و فال قهوه می‌گرفتند. این صحنه روح انسانی و اجتماعی اصیل دمشق را که در جزئیات خانه‌های قدیمی و آداب جادویی آنها نهفته است، به تصویر می‌کشد.</p>\n<p>این شماره دوتایی جایگاه مجله میراث مردمی را به عنوان سکویی علمی تأیید می‌کند که به ساخت آرشیوی مستند از میراث ناملموس کمک می‌کند، از طریق متونی که با پاورقی‌ها، منابع و تصاویر پشتیبانی شده‌اند و آن را به مرجع اصلی پژوهشگران، دانشجویان و علاقه‌مندان به فولکلور و حافظه فرهنگی تبدیل می‌کند.</p>\n<p>شایان ذکر است که شماره اول مجله میراث مردمی در سال ۲۰۱۱ به عنوان نشریه‌ای دوره‌ای از سوی وزارت فرهنگ منتشر شد که به عناصر و مؤلفه‌های میراث مادی و ناملموس در سوریه می‌پردازد، از طریق مطالعات و مقالاتی به قلم پژوهشگران و کارشناسان متخصص.</p>",
    "tags": [
      "مجله میراث مردمی",
      "میراث سوریه",
      "هویت ملی",
      "حافظه جمعی",
      "دمشق",
      "فرهنگ سوریه",
      "فولکلور",
      "میراث ناملموس",
      "وزارت فرهنگ"
    ]
  }
}