{ "ar": { "title": "سقبا تستعيد مكانتها.. إحياء صناعة الموبيليا بعد سنوات من التوقف", "content": "

ريف دمشق-العاصمة نيوز

\n\n

عادت أصوات آلات النجارة التي غابت لفترة طويلة لتملأ أجواء مدينة سقبا في ريف دمشق، المشهورة سابقاً بصناعة الموبيليا، والتي أغلقت ورشاتها خلال السنوات الماضية بسبب ممارسات التضييق التي تعرض لها القطاع الإنتاجي والصناعي في تلك الفترة.

\n\n
\n

كان حرفيو صناعة الموبيليا في سقبا وجهة للراغبين بشراء الأثاث المنزلي والمكتبي، ورغم فقدان المدينة رونقها في السنوات الأخيرة بسبب هجرة العاملين في هذا القطاع، إلا أنها بدأت اليوم بإعادة إحياء صناعة الموبيليا بين أحيائها.

\n
\n\n

حرفة تتجاوز كونها مجرد مهنة

\n\n

قال قاسم المزعل في حديثه لـ العاصمة نيوز: \"التعامل مع لوح الخشب ليس مجرد حرفة بل هو علاقة يومية مع مادة حية\"، مؤكداً أن قطاع النجارة في سقبا يشهد حالياً تحسناً واضحاً في الإنتاج مع توفر المواد الأولية مثل خشب السنديان، والسويدي، والشوح، والجوز، بعد أن كانت الورش تعاني من نقص كبير في هذه المواد.

\n\n
\n

وأشار المزعل إلى أن توفر المواد الأولية انعكس إيجاباً على استقرار الأسعار، مما شجع العديد من الورش على استئناف عملها، وبالتالي عودة حركة سوق الموبيليا في سقبا.

\n
\n\n

ارتفاع الطلب من الأسواق الخارجية

\n\n

أكد المزعل أن الاستقرار النفسي الذي يعيشه الحرفيون بعد التحرير ساهم بشكل كبير في تحسين جودة العمل وزيادة الإنتاج، بعد سنوات من القلق والتوقف، مشيراً إلى أن هذا الاستقرار سمح لهم بالتركيز على عملهم والعودة إلى حياتهم المهنية بشكل طبيعي.

\n\n

وأضاف أن الطلب المتزايد من خارج البلاد، خصوصاً من العراق والأردن والكويت، على منتجات الموبيليا في سقبا ساعد الورش على العودة للعمل، حيث يقصد المشترون المدينة لشراء الأثاث الخشبي بكميات كبيرة، مما فتح آفاقاً اقتصادية جديدة لأصحاب المحلات.

\n\n

هجرة الحرفيين في السابق

\n\n
\n

أوضح الحرفي عصام الرواس، الذي أمضى عقوداً في هذه المهنة، في حديثه لـ العاصمة نيوز، أن سقبا كانت تعج برائحة الخشب في كل مكان، لكن مع بداية الثورة تعرض الحرفيون للتضييق وسرقة آلاتهم ومحلاتهم، ما أدى إلى هجرة الكثير منهم.

\n
\n\n

وأشار الرواس إلى أن الورش التي استمرت في العمل خلال السنوات الماضية كانت تعاني من نقص في الخشب والأدوات الأساسية، مما اضطرهم لاستخدام معدات قديمة تتطلب جهداً كبيراً للحفاظ على جودة الإنتاج، وكان البحث عن مواد مناسبة يستغرق أياماً.

\n\n

تغير جذري في الأوضاع

\n\n
\n

بعد التحرير وانفتاح البلاد على الخارج وتسهيل حركة المواد والاستيراد، أصبح توفر العدد الصناعية والمواد الأولية بنسبة 100%، مما أعاد الثقة للحرفيين وشجعهم على استئناف نشاطهم، حسبما أفاد الرواس، مضيفاً أن تشغيل الآلات الحديثة يوفر الوقت والجهد مقارنة بالماضي.

\n
\n\n

كما أشار إلى أن تخفيض الرسوم الجمركية والضرائب على المواد المستوردة ساهم في تقليل التكاليف وسهّل تأمين احتياجات السوق.

\n\n

مراحل تصنيع الموبيليا

\n\n

وصف أحمد عناية، صاحب ورشة تنجيد في سقبا، حرفته بأنها مصدر رزق لمئات العائلات في المدينة التي تعتبر عاصمة المفروشات في سوريا.

\n\n
\n

شرح عناية مراحل تصنيع الأثاث، بدءاً من استلام القطعة الخشبية بسماكة 4 سم، ثم إضافة طبقات الإسفنج حسب التصميم، حيث يستخدم إسفنج سوبر أول إكسترا بسماكة 7 سم للظهر والجوانب لضمان المتانة.

\n
\n\n

أوضح أن الطراحة تُنفذ بسماكة تقارب 14 سم، محشوة بطبقتين من \"الدكرون\" مع بيت داخلي وقماش من النوع الأول، مشيراً إلى أن الإسفنج المستخدم هو سوبر أول إكسترا مع أنواع أخرى حسب طبيعة العمل، بينما يفضل معظم الصناع الأقمشة الأجنبية عالية الجودة.

\n\n
\n

أكد وائل وردة، صاحب صالة عرض مفروشات في سقبا، أن التعاون مع الورش المحلية أصبح أكثر تنظيماً، مع الاعتماد على حرفيين مهرة لضمان إنتاج قطع أثاث متقنة ومتينة، باستخدام مواد أولية متوفرة وتقنيات حديثة تلبي جميع الأذواق من التصاميم الكلاسيكية إلى العصرية.

\n
\n\n

تجدر الإشارة إلى أن صناعة الموبيليا في سقبا انطلقت في أوائل السبعينيات، حيث انتقلت مهنة النجارة من حي القيمرية في دمشق إلى المدينة، وازدهرت لتصبح الحرفة الأولى في المنطقة، مع توسع المعارض في التسعينيات لتضم أكبر تجمع لصالونات الموبيليا على مستوى سوريا.

", "tags": [ "سقبا", "صناعة الموبيليا", "نجارة", "ريف دمشق", "حرفيون", "اقتصاد محلي", "أثاث منزلي", "تحرير سوريا" ] }, "en": { "title": "Saqba Revives Its Identity: Revival of Furniture Manufacturing After Years of Decline", "content": "

Rif Dimashq - Capital News

\n\n

The sounds of woodworking machines, silent for a long time, have returned to fill the atmosphere of Saqba city in Rif Dimashq, formerly renowned for furniture manufacturing. The workshops had closed in recent years due to restrictive measures imposed on the production and industrial sectors.

\n\n
\n

Furniture craftsmen in Saqba were once a destination for those seeking home and office furniture. Despite losing its charm in recent years due to the migration of skilled workers, the city is now reviving its furniture industry within its neighborhoods.

\n
\n\n

More Than Just a Craft

\n\n

Qasim Al-Muzallal told Capital News, \"Working with wood is not just a craft for me; it is a daily relationship with a living material.\" He confirmed that the carpentry sector in Saqba is witnessing clear improvements in production, with raw materials such as oak, Swedish wood, shoh, and walnut now available after suffering severe shortages.

\n\n
\n

The availability of raw materials has stabilized prices, encouraging many workshops in Saqba to resume operations, thus revitalizing the furniture market.

\n
\n\n

Growing Demand from Abroad

\n\n

Al-Muzallal emphasized that the psychological relief craftsmen feel after liberation is a key factor in improving work quality and increasing production, following years of anxiety and work stoppages. This stability has allowed craftsmen to focus and return to their professional lives normally.

\n\n

He added that increased demand from outside the country, particularly from Iraq, Jordan, and Kuwait, for furniture products from Saqba’s workshops has supported their return. Buyers come to the city to purchase wooden furniture in large quantities, opening new economic prospects for shop owners.

\n\n

Craftsmen Migration in the Past

\n\n
\n

Craftsman Issam Al-Rawas, who has spent decades in this profession, recalled to Capital News that Saqba was once filled with the scent of wood everywhere. However, at the start of the revolution, the former regime imposed restrictions on craftsmen and confiscated their tools and shops, leading many to migrate.

\n
\n\n

Al-Rawas noted that workshops that continued operating during the past years suffered from shortages in wood and essential tools, forcing them to use outdated equipment that required great effort to maintain production quality. Finding suitable wood or accessories often took days.

\n\n

Radical Change in Conditions

\n\n
\n

Following liberation and the country’s opening to external trade and facilitated import movements, industrial equipment and raw materials became fully available, restoring craftsmen’s confidence and encouraging them to resume activities, according to Al-Rawas. He added that operating modern cutting machines today provides a sense of security by saving time and effort previously lost.

\n
\n\n

He also highlighted that customs fees and levies on imported materials, which previously burdened producers and consumers alike, have been reduced, lowering costs and easing market supply.

\n\n

Production Stages

\n\n

Ahmed Inaya, owner of an upholstery workshop in the city, described his craft as a livelihood for hundreds of families in Saqba, considered the furniture capital of Syria.

\n\n
\n

Inaya detailed the furniture manufacturing process, starting with receiving wooden pieces 4 cm thick, then adding foam layers according to design. He explained that 7 cm thick super extra foam is used for the back and sides to ensure durability.

\n
\n\n

He noted that cushions are made approximately 14 cm thick, stuffed with two layers of dacron, with an inner frame and high-quality outer fabric. The most commonly used foam in the area is super extra, with other types chosen based on the work’s nature. Most craftsmen prefer high-quality foreign fabrics.

\n\n
\n

Wael Warda, owner of a furniture showroom in Saqba, confirmed that cooperation with local workshops is now more organized and smooth. He said, \"We work with skilled craftsmen to ensure production of finely crafted and durable furniture pieces reflecting long experience in carpentry and upholstery,\" adding that raw materials and modern techniques help produce high-quality products that meet all tastes, from classic to modern designs.

\n
\n\n

It is worth noting that Saqba’s furniture industry began in the early 1970s when residents brought carpentry from the Qaymariya neighborhood in Damascus. The craft flourished to become the primary trade in the area. Exhibitions expanded significantly in the 1990s, making Saqba home to the largest cluster of furniture salons in Syria.

", "tags": [ "Saqba", "Furniture Industry", "Carpentry", "Rif Dimashq", "Craftsmen", "Local Economy", "Home Furniture", "Syria Liberation" ] }, "fr": { "title": "Saqba retrouve son identité : renaissance de l'industrie du mobilier après des années d'arrêt", "content": "

Rif Dimashq - Capital News

\n\n

Les sons des machines de menuiserie, absents depuis longtemps, remplissent à nouveau l'atmosphère de la ville de Saqba dans le Rif de Damas, autrefois célèbre pour la fabrication de mobilier. Les ateliers avaient fermé ces dernières années en raison des mesures restrictives imposées au secteur productif et industriel.

\n\n
\n

Les artisans du mobilier à Saqba étaient une destination pour ceux qui cherchaient des meubles pour la maison et le bureau. Malgré la perte de son éclat ces dernières années due à la migration des travailleurs qualifiés, la ville commence aujourd'hui à relancer son industrie du mobilier dans ses quartiers.

\n
\n\n

Plus qu'un simple métier

\n\n

Qasim Al-Muzallal a déclaré à Capital News : « Travailler le bois n'est pas seulement un métier pour moi, c'est une relation quotidienne avec une matière vivante. » Il a confirmé que le secteur de la menuiserie à Saqba connaît actuellement une nette amélioration de la production, avec la disponibilité de matières premières telles que le chêne, le bois suédois, le shoh et la noix, après avoir souffert de graves pénuries.

\n\n
\n

La disponibilité des matières premières a stabilisé les prix, encourageant de nombreux ateliers à reprendre leurs activités, revitalisant ainsi le marché du mobilier à Saqba.

\n
\n\n

Demande croissante de l'étranger

\n\n

Al-Muzallal a souligné que le soulagement psychologique ressenti par les artisans après la libération est un facteur clé pour améliorer la qualité du travail et augmenter la production, après des années d'anxiété et d'arrêt de travail. Cette stabilité leur a permis de se concentrer et de reprendre leur vie professionnelle normalement.

\n\n

Il a ajouté que la demande croissante de l'extérieur, notamment de l'Irak, de la Jordanie et du Koweït, pour les produits de mobilier des ateliers de Saqba a soutenu leur retour. Les acheteurs viennent en ville pour acheter des meubles en bois en grandes quantités, ouvrant de nouvelles perspectives économiques pour les propriétaires de magasins.

\n\n

Migration des artisans par le passé

\n\n
\n

L'artisan Issam Al-Rawas, qui a passé des décennies dans ce métier, a rappelé à Capital News que Saqba était autrefois remplie de l'odeur du bois partout. Cependant, au début de la révolution, l'ancien régime a imposé des restrictions aux artisans et confisqué leurs outils et boutiques, ce qui a conduit beaucoup à migrer.

\n
\n\n

Al-Rawas a noté que les ateliers qui ont continué à fonctionner ces dernières années souffraient de pénuries de bois et d'outils essentiels, les obligeant à utiliser des équipements obsolètes nécessitant beaucoup d'efforts pour maintenir la qualité de la production. Trouver du bois ou des accessoires appropriés prenait souvent des jours.

\n\n

Changement radical des conditions

\n\n
\n

Après la libération et l'ouverture du pays au commerce extérieur ainsi que la facilitation des importations, les équipements industriels et les matières premières sont devenus pleinement disponibles, restaurant la confiance des artisans et les encourageant à reprendre leurs activités, selon Al-Rawas. Il a ajouté que l'utilisation des machines modernes aujourd'hui procure un sentiment de sécurité en économisant du temps et des efforts auparavant perdus.

\n
\n\n

Il a également souligné que la réduction des droits de douane et des taxes sur les matériaux importés, qui pesaient auparavant sur les producteurs et les consommateurs, a réduit les coûts et facilité l'approvisionnement du marché.

\n\n

Étapes de production

\n\n

Ahmed Inaya, propriétaire d'un atelier de rembourrage à Saqba, a décrit son métier comme une source de revenus pour des centaines de familles dans la ville, considérée comme la capitale du mobilier en Syrie.

\n\n
\n

Inaya a détaillé le processus de fabrication des meubles, en commençant par la réception des pièces de bois d'une épaisseur de 4 cm, puis l'ajout de couches de mousse selon le design. Il a expliqué que de la mousse super extra de 7 cm est utilisée pour le dossier et les côtés afin d'assurer la durabilité.

\n
\n\n

Il a noté que les coussins sont réalisés avec une épaisseur d'environ 14 cm, garnis de deux couches de dacron, avec une armature intérieure et un tissu extérieur de haute qualité. La mousse la plus utilisée est la super extra, avec d'autres types selon la nature du travail. La plupart des artisans préfèrent les tissus étrangers de haute qualité.

\n\n
\n

Wael Warda, propriétaire d'un showroom de mobilier à Saqba, a confirmé que la coopération avec les ateliers locaux est désormais plus organisée et fluide. Il a déclaré : « Nous travaillons avec des artisans qualifiés pour garantir la production de meubles bien faits et durables, reflétant une longue expérience en menuiserie et rembourrage », ajoutant que les matériaux premiers et les techniques modernes permettent de produire des produits de haute qualité répondant à tous les goûts, des designs classiques aux modernes.

\n
\n\n

Il convient de noter que l'industrie du mobilier à Saqba a commencé au début des années 1970, lorsque les habitants ont transféré la menuiserie depuis le quartier de Qaymariya à Damas. L'artisanat a prospéré pour devenir le principal métier de la région. Les expositions se sont considérablement développées dans les années 1990, faisant de Saqba le plus grand regroupement de salons de mobilier en Syrie.

", "tags": [ "Saqba", "Industrie du mobilier", "Menuiserie", "Rif Dimashq", "Artisans", "Économie locale", "Mobilier domestique", "Libération de la Syrie" ] }, "tr": { "title": "Sakba Kimliğini Yeniden Kazanıyor: Yıllar Sonra Mobilya Üretiminin Canlanması", "content": "

Rif Dimashq - Capital News

\n\n

Uzun süredir sessiz kalan marangozluk makinelerinin sesleri, daha önce mobilya üretimiyle tanınan Rif Dimashq'deki Sakba şehrinde yeniden duyulmaya başladı. Atölyeler, üretim ve sanayi sektörüne uygulanan kısıtlayıcı tedbirler nedeniyle son yıllarda kapanmıştı.

\n\n
\n

Sakba'daki mobilya ustaları, ev ve ofis mobilyası almak isteyenler için bir adres olmuştu. Son yıllarda bu sektörde çalışanların göç etmesiyle şehir cazibesini kaybetmiş olsa da, bugün mobilya üretimini mahallelerinde yeniden canlandırmaya başladı.

\n
\n\n

Sadece Bir Zanaat Değil

\n\n

Qasim Al-Muzallal Capital News'e verdiği demeçte, \"Ahşapla çalışmak benim için sadece bir zanaat değil, canlı bir maddeyle günlük bir ilişki\" dedi. Sakba'daki marangozluk sektörü, meşe, İsveç ağacı, şoh ve ceviz gibi hammadde teminindeki büyük eksikliklerin ardından, üretimde belirgin bir iyileşme yaşıyor.

\n\n
\n

Hammadde temininin fiyatlarda istikrar sağladığını belirten Al-Muzallal, birçok atölyenin faaliyetlerine yeniden başlamasını teşvik ettiğini ve böylece Sakba'daki mobilya pazarının canlandığını söyledi.

\n
\n\n

Yurtdışından Artan Talep

\n\n

Al-Muzallal, özgürlük sonrası zanaatkarların yaşadığı psikolojik rahatlamanın iş kalitesini artırmada ve üretimi yükseltmede temel bir unsur olduğunu vurguladı. Uzun yıllar süren endişe ve iş duraklamalarının ardından bu istikrar, zanaatkarların işlerine odaklanmalarını ve mesleki hayatlarına normal şekilde dönmelerini sağladı.

\n\n

Ayrıca Irak, Ürdün ve Kuveyt başta olmak üzere yurt dışından Sakba'daki mobilya atölyelerine yönelik artan talebin atölyelerin tekrar faaliyete geçmesini desteklediğini belirtti. Alıcılar, büyük miktarlarda ahşap mobilya satın almak için şehre geliyor ve bu durum mağaza sahiplerine yeni ekonomik fırsatlar sunuyor.

\n\n

Geçmişte Zanaatkar Göçü

\n\n
\n

Meslekte onlarca yıl geçiren zanaatkar Issam Al-Rawas, Capital News'e verdiği demeçte, Sakba'nın eskiden her yerde ahşap kokusuyla dolu olduğunu ancak devrim başlangıcında eski rejimin zanaatkarları baskı altına alıp araçlarını ve dükkanlarını çaldığını, bunun da birçok kişinin göç etmesine yol açtığını anlattı.

\n
\n\n

Al-Rawas, son yıllarda faaliyet gösteren atölyelerin günlük iş için gerekli olan ahşap ve araç eksikliği çektiğini, üretim kalitesini korumak için eski ekipmanları kullanmak zorunda kaldıklarını ve uygun ahşap veya aksesuar bulmanın günler sürdüğünü ifade etti.

\n\n

Durumda Köklü Değişim

\n\n
\n

Özgürlük sonrası ülkenin dışa açılması ve mal hareketlerinin kolaylaşmasıyla, modern sanayi ekipmanları ve hammaddeler %100 oranında temin edilebilir hale geldi. Bu durum zanaatkarların güvenini yeniden kazandırdı ve faaliyetlerini yeniden başlatmalarını teşvik etti. Al-Rawas, modern kesim makinelerinin kullanımıyla zamandan ve emekten tasarruf sağlandığını belirtti.

\n
\n\n

Gümrük vergileri ve ithal edilen malzemelere uygulanan harçların azaltılması, üretici ve tüketici üzerindeki yükü hafifletti ve piyasa ihtiyaçlarının karşılanmasını kolaylaştırdı.

\n\n

Üretim Aşamaları

\n\n

Şehirdeki döşeme atölyesi sahibi Ahmed Inaya, mesleğini \"Sakba'da yüzlerce ailenin geçim kaynağı\" olarak tanımladı ve şehri Suriye'nin mobilya başkenti olarak nitelendirdi.

\n\n
\n

Inaya, mobilya üretim süreçlerini anlattı: 4 cm kalınlığında ahşap parçaların teslim alınmasıyla başlayıp, istenilen tasarıma göre sünger katmanlarının eklenmesiyle devam ediyor. Dayanıklılığı sağlamak için sırt ve yanlarda yaklaşık 7 cm kalınlığında süper ekstra sünger kullanılıyor.

\n
\n\n

Yaklaşık 14 cm kalınlığında olan minderler, iki kat dakron ile dolduruluyor, iç iskelet ve birinci sınıf dış kumaşla kaplanıyor. Bölgedeki en çok kullanılan sünger türü süper ekstra olup, çalışma türüne göre farklı çeşitler de tercih ediliyor. Çoğu üretici yüksek kaliteli yabancı kumaşları tercih ediyor.

\n\n
\n

Sakba'daki mobilya showroomu sahibi Wael Warda, yerel atölyelerle işbirliğinin artık daha düzenli ve sorunsuz olduğunu belirtti. \"Uzun yıllara dayanan marangozluk ve döşeme deneyimini yansıtan, özenli ve dayanıklı mobilya üretimini garantilemek için yetenekli zanaatkarlarla çalışıyoruz\" dedi. Hammaddelerin temini ve modern tekniklerin kullanımı, klasik ve modern tasarımlara uygun yüksek kaliteli ürünlerin üretilmesini sağlıyor.

\n
\n\n

Sakba'da mobilya üretimi 1970'lerin başında başlamış, sakinler marangozluğu Şam'ın Qaymariya mahallesinden buraya taşımışlardır. Bu zanaat gelişerek bölgenin bir numaralı mesleği haline gelmiş, 1990'larda fuarlar büyük ölçüde genişlemiş ve Sakba, Suriye'deki en büyük mobilya salonları topluluğuna ev sahipliği yapmıştır.

", "tags": [ "Sakba", "Mobilya Üretimi", "Marangozluk", "Rif Dimashq", "Zanaatkarlar", "Yerel Ekonomi", "Ev Mobilyası", "Suriye Kurtuluşu" ] }, "ku": { "title": "Saqba Nasnameya Xwe Vegerand: Paş Salên Dirêj Çêkirina Mobîlya Nûvekirin", "content": "

Rif Dimashq - Capital News

\n\n

Dengên amûrên darçûnê ku dirêj demek bûn bêdeng, îro vegeriyan da ku hêvîyên bajarê Saqba ya li Rif Dimashq, ku berê bi çêkirina mobîlya nas bû, bi tije bikin. Karsaziyên wan di salên dawî de hatibûn girtin ji ber tedbîrên sinorkirina ku li ser qada çêkirin û pîşesaziyê hatibûn kirin.

\n\n
\n

Hunermendên mobîlya li Saqba her dem ji bo kesên ku dixwestin mobîlya mal û ofîs bikirin cihê xwe bûn. Heke di salên dawî de bi sedema koçberiya karûbarên vê qada, bajarî xwe ronahiyê wenda kir, lê îro dest pê kir ku mobîlya di nav navçeyan xwe de nûve bike.

\n
\n\n

Ne Tenê Hunerêk

\n\n

Qasim Al-Muzallal di gotûbêja xwe ya bi Capital News re got: \"Karê min bi darê ne tenê huner e, lê têkiliyeke rojane ya bi materyaleke jîyanî ye.\" Ew piştrast kir ku qada darçûnê li Saqba niha pêşketina zelal di hilberînê de dît, bi peyda bûna materyalên bingehîn wek darê şandiyan, darê swêdî, şoh û gûz, piştî ku karsaziyên li vir pir bi kêmtirîn materyal re dijî bûn.

\n\n
\n

Peyda bûna materyalên bingehîn li ser bihayêkî stablîzasyonê tesîr kiriye, ku gelek karsaziyên li Saqba teşwîq kir ku karên xwe dest pê bikin û wê yekê bazara mobîlya vegerandin.

\n
\n\n

Xwestek Mezin Ji Derveyî Welatê

\n\n

Al-Muzallal îzah kir ku aramîya psikolojîk ku hunermend di demê azadî de tê dîtin, bingehî ye ji bo baştir kirina taybetmendiya kar û zêdekirina hilberînê, piştî salên dirêj a têkçûn û rawestînê. Ev stablîtiya nîşan da ku hunermend dikarin di karê xwe de fokus bikin û bi awayekî normal vegerînin jiyana profesyonelê xwe.

\n\n

Wê jî zêde kir ku xwestek mezin ji derveyî welatê, bi taybetî ji Iraq, Urdun û Kuwait, ji bo hilberên mobîlya yên karsaziyên Saqba alîkarî kir ku wan vegerînin karê xwe. Kiryarên mezin ji bo kirina mobîlya darî bi hejmarên mezinê bajarekê têne, ku ev ji bo xwedîyên dikanan deriyên nû yên aborî vekir.

\n\n

Koçberiya Hunermendan Di Derbarê

\n\n
\n

Hunermend Issam Al-Rawas ku deqên dirêj di vê pîşeyê de xebitîye, di gotûbêja xwe ya bi Capital News re got ku Saqba berê bi her cîhê xuşka darê tije bû, lê di destpêka şoreşê de rejîma kevn li ser hunermendan şermezarî kir û amûr û dikanên wan girt, ku ev jî sedema koçberiya gelekî bû.

\n
\n\n

Al-Rawas îzah kir ku karsaziyên ku di salên dawî de kar dikirin jî bi kêmtirîya dar û amûran ku bingehên karê rojane ne, dijî bûn, û ew hewce bûn ku amûrên kevn bikar bînin ku pêdivî ye hewlê mezin bidin ji bo parastina taybetmendiya hilberînê. Lêgerîn ji bo parça darê an aksesuarekî lihevhatî rojên dirêj dijî bû.

\n\n

Guhertina Bingehîn Di Rewşê De

\n\n
\n

Paş azadî û vekolîna welatê bo derveyî û hêsan kirina tevgera materyalan û têketina wan, amûrên pîşesazî yên modern û materyalên bingehîn bi rêjeya 100% peyda bûn, ku ew ji nû ve baweriya hunermendan vegerandin û wan teşwîq kir ku çalakiyên xwe vegerînin, li gorî Al-Rawas. Ew jî zêde kir ku çalak kirina amûrên modern ê kesandinê niha hestek ewlehiya têda dide, ji ber ku ew dem û hewlê ku hunermend di berê de winda dikir, qut dike.

\n
\n\n

Herwisa ew îzah kir ku bac û xercên ku li ser erebeyên barkirî li materyalan têne danîn, ku berê serdana hilberkar û xerîdarê herduyê dikir, niha hatine kêmkirin, ku ev jî xercan kêm kirin û hêsan kirina pêdiviyên bazarê.

\n\n

Gava Karê Çêkirinê

\n\n

Ahmed Inaya, xwedîya atölyeya qewandinê ya mobîlya li bajarê, karê xwe wek çavkaniya rizqê ji bo sedên malbatên li Saqba, ku ew wê wek serokê mobîlya li Sûriyê tê hesibandin, şirove kir.

\n\n
\n

Inaya rêbazên çêkirina mobîlya û pêşketinên ku vê qada di sala dawî de dîtin nîşan da, û got ku pêvajoya karê dest pê dike bi wergirtina parça darê bi qeleweya 4 cm, paşê qatên şîrîn li gorî dizaynekî tê zêdekirin. Ew îzah kir ku li pişt û aliyan şîrînê bi qeleweya 7 cm ya navdar a \"super extra\" tê bikar anîn ji bo piştgiriya qewetê.

\n
\n\n

Inaya nîşan da ku polîş bi qeleweya 14 cm tê çêkirin, bi du qatên \"dakron\" tije dibe, bi çarçoveya hundirî û cilîyeke derve yê jorîn, û got ku şîrîna herî zêde bikarhatî li herêmê \"super extra\" ye, bi heman dem jî cureyên din hene ku li gorî taybetmendiya karê têne hilbijartin. Zêdetirî çêkeran pêşniyar dikin ku li ser cilên cîhanê yên ku taybetmendiya bilind hene, bimînin.

\n\n
\n

Wael Warda, xwedîya salonê nîşandanê ya mobîlya li Sakba, piştrast kir ku hevkarî bi atölyeyên herêmî niha zêdetir rêz û hêsan e. Ew zêde kir: \"Em bi hunermendên xweşbîn kar dikin da ku hilberên mobîlya yên bi temamî û qewetdar çêbikin ku têgihiştina dirêj a darçûn û qewandinê nîşan dide.\" Ew jî nîşan da ku materyalên bingehîn peyda ne û teknîkên modern alîkar in da ku hilberên bi taybetmendiyên bilind çêbikin, ku hem dizaynan klasîk hem jî nûjen tê de ne.

\n
\n\n

Divê bê zanîn ku çêkirina mobîlya li Sakba di destpêkê sala 1970an de dest pê kir, ku nûçeyan hunera darçûnê ji navçeya Qaymariya li Dimashqê veguherand. Ev huner pêşve çû û bû pîşeyê yekemîn li herêmê. Nîşandan zêdetir li sala 1990an mezin bûn û Sakba bû cihê herî mezin a salonên mobîlya li Sûriyê.", "tags": [ "Saqba", "Çêkirina Mobîlya", "Darçûn", "Rif Dimashq", "Hunermendan", "Aborî Herêmî", "Mobîlya Malî", "Azadîya Sûriyê" ] }, "ru": { "title": "Сакба восстанавливает свою идентичность: возрождение мебельного производства после многих лет упадка", "content": "

Риф-Дамаск - Capital News

\n\n

Звуки деревообрабатывающих станков, которые долгое время не слышали, вновь наполняют атмосферу города Сакба в районе Риф-Дамаск, ранее известного производством мебели. Мастерские были закрыты в последние годы из-за ограничительных мер, введённых в отношении производственного и промышленного секторов.

\n\n
\n

Мебельные мастера Сакбы были популярным местом для покупателей домашней и офисной мебели. Несмотря на потерю привлекательности города в последние годы из-за миграции работников отрасли, сегодня город начинает возрождать мебельное производство в своих кварталах.

\n
\n\n

Не просто ремесло

\n\n

Касим Аль-Музаллал рассказал Capital News: «Работа с деревом для меня не просто ремесло, это ежедневное взаимодействие с живым материалом». Он подтвердил, что сектор столярного дела в Сакбе сейчас демонстрирует явные улучшения в производстве благодаря доступности сырья, такого как дуб, шведская древесина, шох и орех, после серьезного дефицита.

\n\n
\n

Доступность сырья стабилизировала цены, что побудило многие мастерские возобновить работу и оживить мебельный рынок в Сакбе.

\n
\n\n

Растущий спрос из-за рубежа

\n\n

Аль-Музаллал подчеркнул, что психологическое облегчение, которое испытывают мастера после освобождения, является ключевым фактором улучшения качества работы и увеличения производства после долгих лет тревог и остановок. Эта стабильность позволила мастерам сосредоточиться на своей работе и вернуться к профессиональной жизни в нормальном режиме.

\n\n

Он добавил, что растущий спрос из-за рубежа, особенно из Ирака, Иордании и Кувейта, на мебельные изделия из мастерских Сакбы поддержал их возвращение к работе. Покупатели приезжают в город для закупки деревянной мебели большими партиями, что открыло новые экономические перспективы для владельцев магазинов.

\n\n

Миграция мастеров в прошлом

\n\n
\n

Мастер Исам Аль-Равас, который посвятил профессии десятки лет, рассказал Capital News, что Сакба когда-то была наполнена запахом древесины повсюду, но с началом революции бывший режим начал преследовать мастеров, конфисковывать их инструменты и мастерские, что привело к миграции многих из них.

\n
\n\n

Аль-Равас отметил, что мастерские, продолжавшие работать в последние годы, страдали от нехватки древесины и основных инструментов, что вынуждало их использовать устаревшее оборудование, требующее больших усилий для поддержания качества продукции. Поиск подходящей древесины или аксессуаров часто занимал дни.

\n\n

Радикальные изменения в ситуации

\n\n
\n

После освобождения и открытия страны для внешней торговли, а также упрощения импорта, промышленное оборудование и сырьё стали доступны на 100%, что восстановило доверие мастеров и побудило их возобновить деятельность, согласно Аль-Равасу. Он добавил, что использование современных резательных машин сегодня обеспечивает чувство безопасности, экономя время и усилия, которые раньше терялись.

\n
\n\n

Он также отметил, что снижение таможенных пошлин и сборов на импортируемые материалы, которые ранее обременяли производителей и потребителей, снизило издержки и упростило обеспечение рынка.

\n\n

Этапы производства

\n\n

Ахмед Иная, владелец мастерской по обивке мебели в городе, описал свое ремесло как источник средств к существованию для сотен семей в Сакбе, которую считают мебельной столицей Сирии.

\n\n
\n

Иная подробно рассказал о процессе производства мебели, начиная с приема деревянных деталей толщиной 4 см, затем добавления слоев поролона в соответствии с дизайном. Он объяснил, что для спинки и боков используется поролон толщиной около 7 см типа «супер экстра» для обеспечения прочности.

\n
\n\n

Он отметил, что подушки выполняются толщиной около 14 см, набиты двумя слоями дакрона с внутренним каркасом и высококачественной внешней тканью. Наиболее часто используемый поролон в регионе — супер экстра, с другими типами в зависимости от характера работы. Большинство мастеров предпочитают высококачественные импортные ткани.

\n\n
\n

Ваэль Варда, владелец мебельного салона в Сакбе, подтвердил, что сотрудничество с местными мастерскими стало более организованным и гладким. Он сказал: «Мы работаем с опытными мастерами, чтобы гарантировать производство качественных и прочных мебельных изделий, отражающих долгий опыт в столярном и обивочном деле», добавив, что сырье и современные технологии помогают создавать высококачественную продукцию, удовлетворяющую все вкусы — от классических до современных дизайнов.

\n
\n\n

Стоит отметить, что мебельная промышленность в Сакбе началась в начале 1970-х годов, когда жители перенесли ремесло столярного дела из района Каймария в Дамаске. Это ремесло процветало и стало основной профессией региона. Выставки значительно расширились в 1990-х годах, сделав Сакбу крупнейшим центром мебельных салонов в Сирии.

", "tags": [ "Сакба", "Мебельная промышленность", "Столярное дело", "Риф-Дамаск", "Мастера", "Местная экономика", "Домашняя мебель", "Освобождение Сирии" ] }, "fa": { "title": "سقبا هویت خود را بازمی‌یابد: احیای صنعت مبلمان پس از سال‌ها توقف", "content": "

ریف دمشق - پایتخت نیوز

\n\n

صدای دستگاه‌های نجاری که مدت‌ها خاموش بود، بار دیگر فضای شهر سقبا در ریف دمشق را که سابقه‌ای در تولید مبلمان داشت، پر کرده است. کارگاه‌ها در سال‌های اخیر به دلیل محدودیت‌های اعمال شده بر بخش تولید و صنعت تعطیل شده بودند.

\n\n
\n

صنعتگران مبلمان در سقبا زمانی مقصد خریداران مبلمان منزل و اداری بودند. با وجود از دست دادن رونق شهر در سال‌های اخیر به دلیل مهاجرت فعالان این حوزه، اکنون شهر در حال احیای صنعت مبلمان در محله‌های خود است.

\n
\n\n

صنعتی فراتر از یک حرفه

\n\n

قاسم مزعل در گفت‌وگو با پایتخت نیوز گفت: «کار با چوب برای من فقط یک حرفه نیست، بلکه رابطه روزانه با یک ماده زنده است.» او تأکید کرد که بخش نجاری در سقبا شاهد بهبود چشمگیری در تولید است و مواد اولیه مانند چوب بلوط، سوئدی، شوه و گردو پس از مدت‌ها کمبود اکنون در دسترس است.

\n\n
\n

مزعل اشاره کرد که تأمین مواد اولیه باعث ثبات قیمت‌ها شده و این امر بسیاری از کارگاه‌ها را به از سرگیری فعالیت‌هایشان ترغیب کرده و بازار مبلمان سقبا را رونق بخشیده است.

\n
\n\n

افزایش تقاضا از بازارهای خارجی

\n\n

مزعل تأکید کرد که آرامش روانی که صنعتگران پس از آزادی تجربه می‌کنند، عامل اصلی بهبود کیفیت کار و افزایش تولید پس از سال‌ها نگرانی و توقف است و این ثبات به آن‌ها اجازه داده تا به طور طبیعی به زندگی حرفه‌ای خود بازگردند.

\n\n

او افزود که تقاضای رو به افزایش از خارج کشور، به ویژه از عراق، اردن و کویت، برای محصولات کارگاه‌های مبلمان سقبا به بازگشت آن‌ها کمک کرده است. خریداران برای خرید مبلمان چوبی به مقادیر زیاد به شهر مراجعه می‌کنند که این امر افق‌های اقتصادی جدیدی را برای صاحبان فروشگاه‌ها گشوده است.

\n\n

مهاجرت صنعتگران در گذشته

\n\n
\n

صنعتگر عصام الرواس که ده‌ها سال در این حرفه فعالیت کرده است، در گفت‌وگو با پایتخت نیوز گفت که سقبا زمانی پر از بوی چوب بود، اما با آغاز انقلاب، رژیم سابق صنعتگران را تحت فشار قرار داد و ابزار و فروشگاه‌هایشان را مصادره کرد که این موضوع باعث مهاجرت بسیاری از آن‌ها شد.

\n
\n\n

الرواس اشاره کرد که کارگاه‌هایی که در سال‌های گذشته فعالیت داشتند، با کمبود چوب و ابزارهای ضروری مواجه بودند و مجبور بودند از تجهیزات قدیمی استفاده کنند که نیازمند تلاش زیادی برای حفظ کیفیت تولید بود و یافتن چوب یا لوازم جانبی مناسب روزها طول می‌کشید.

\n\n

تغییر اساسی در وضعیت

\n\n
\n

پس از آزادی و باز شدن کشور به روی تجارت خارجی و تسهیل واردات، تجهیزات صنعتی مدرن و مواد اولیه به طور کامل در دسترس قرار گرفتند که اعتماد صنعتگران را بازگردانده و آن‌ها را به از سرگیری فعالیت‌هایشان ترغیب کرد. الرواس افزود که استفاده از ماشین‌آلات برش مدرن امروز احساس امنیت می‌دهد و زمان و تلاش زیادی را که قبلاً از دست می‌رفت، صرفه‌جویی می‌کند.

\n
\n\n

او همچنین اشاره کرد که کاهش تعرفه‌ها و عوارض گمرکی بر مواد وارداتی که قبلاً بار مالی بر تولیدکننده و مصرف‌کننده بود، هزینه‌ها را کاهش داده و تأمین نیازهای بازار را آسان‌تر کرده است.

\n\n

مراحل تولید

\n\n

احمد عنایه، صاحب کارگاه روکش مبلمان در شهر، حرفه خود را منبع درآمد صدها خانواده در سقبا می‌داند که آن را پایتخت مبلمان سوریه می‌خوانند.

\n\n
\n

عنایه مراحل تولید مبلمان را شرح داد؛ از دریافت قطعات چوبی با ضخامت 4 سانتی‌متر آغاز می‌شود و سپس لایه‌های فوم بر اساس طراحی اضافه می‌شود. او توضیح داد که برای پشت و کناره‌ها از فوم سوپر اکسترا با ضخامت حدود 7 سانتی‌متر برای تضمین دوام استفاده می‌شود.

\n
\n\n

او اشاره کرد که کوسن‌ها حدود 14 سانتی‌متر ضخامت دارند و با دو لایه داکرون پر شده‌اند، دارای چارچوب داخلی و پارچه خارجی درجه یک هستند. رایج‌ترین فوم مورد استفاده در منطقه سوپر اکسترا است و انواع دیگری نیز بر اساس نوع کار انتخاب می‌شود. اکثر صنعتگران پارچه‌های خارجی با کیفیت بالا را ترجیح می‌دهند.

\n\n
\n

وائل وردة، صاحب نمایشگاه مبلمان در سقبا، تأکید کرد که همکاری با کارگاه‌های محلی اکنون منظم‌تر و روان‌تر شده است. او گفت: «ما با صنعتگران ماهر کار می‌کنیم تا تولید قطعات مبلمان با کیفیت و بادوام را تضمین کنیم که تجربه طولانی در نجاری و روکش‌کاری را منعکس می‌کند.» او افزود که مواد اولیه در دسترس است و تکنولوژی‌های مدرن به تولید محصولات با کیفیت بالا که تمام سلیقه‌ها را از طراحی کلاسیک تا مدرن پوشش می‌دهد، کمک می‌کند.

\n
\n\n

شایان ذکر است که صنعت مبلمان در سقبا اوایل دهه 1970 آغاز شد، زمانی که ساکنان نجاری را از محله قیمره دمشق به این شهر منتقل کردند. این حرفه رونق گرفت و به شغل اصلی منطقه تبدیل شد. نمایشگاه‌ها در دهه 1990 به طور قابل توجهی گسترش یافتند و سقبا را به بزرگ‌ترین تجمع سالن‌های مبلمان در سوریه تبدیل کردند.

", "tags": [ "سقبا", "صنعت مبلمان", "نجاری", "ریف دمشق", "صنعتگران", "اقتصاد محلی", "مبلمان منزل", "آزادی سوریه" ] } }