دمشق-العاصمة نيوز
\n\nتقدم رواية (مخاتير المحصورة) للكاتب نور الدين الإسماعيل قراءة عميقة للواقع السوري عبر قرية افتراضية، تلتقط الصراعات الاجتماعية والسياسية والإنسانية التي عاشها السوريون في عهد النظام السابق.
\n\nتعكس الرواية واقع سوريا من خلال قرية (المحصورة) الافتراضية، مقدمة صورة قاتمة عن الأوضاع خلال سنوات الثورة، حيث تتشابك الشخصيات والأحداث لتعكس ظلال هذا الواقع.
\n\nتتشابك في الرواية الشخصيات والأحداث لتجسد الخوف والولاء والتبعية في زمن النظام السابق، كما تعكس أبعاد النفوذ والهيمنة التي مارسها وتأثيرها على الحياة اليومية، في سرد يوازن بين التوثيق الرمزي والتجربة الإنسانية، متجاوزة حدود الزمان والمكان لتصبح مرآة للوطن، مرسومة بصورة حزينة لكنها نابضة بالحياة عن سوريا في ذلك الزمن.
\n\nوقد وصفها الناقد محمد منصور بكلمات تعيد الذاكرة إلى الحياة قائلاً: “حين يُجعل من هذا الخوف سجناً للإنسان، لا يتخطاه وإن جاء من يفتح له الأبواب ويفك له القيود والأصفاد”.
\n\nتحتوي الرواية على تفاصيل كثيرة تعكس أوجاع السوريين التي لم تُذكر عبر متخيل قرية (المحصورة) ومختارها، مع شخصيات تتعايش وتقتات بعضها على بعض وفق منظومة أدوات خاصة اختارها الكاتب.
\n\nيتشكل النص في فضاء سردي مجرد، كبناء لغوي معقد، لا يكتفي بمحاكاة الواقع بل يعيد إنتاجه كنظام سلطوي مشحون بالخوف، حيث تتسلل آليات الهيمنة إلى أدق تفاصيل الحياة اليومية، وتتآكل البراءة كقيمة ممكنة، وتتحول العلاقات العادية إلى طقوس رمزية مثقلة بالخوف، فيتحول المألوف إلى أداة ضبط، والحميمي إلى موضع شك، واللغة نفسها إلى حقل اشتباه دائم.
\n\nتتوقف الرواية زمنياً عند حدود عام 2014، لكنها لا تقتصر عليه، بل تنفتح على أفق استشرافي يلتقط مبكراً ما سيؤول إليه الواقع السوري من تصاعد عنف النظام السابق، وتفكك البنية الحاكمة من الداخل، وانكشاف المجتمع على ذاته بلا سرديات طمأنينة.
\n\nتجمد الرواية حالة الارتباك التي سادت تلك المرحلة داخل (المحصورة) وتكشف آلياتها، مختصرة المشهد السياسي السوري الواسع في بيئة مصغرة تتحول فيها الشخصيات إلى فئات رمزية ذات دلالات اجتماعية وسياسية، حيث تتداخل لحظات ما قبل الانفجار، مع تصاعد التوترات، وبدء السلطة بفقدان شرعيتها الرمزية، لتظهر كوكراً للمصالح والتقارير والانتقام، محاطة بالشكوك، ومهيمنة عليها منطق التخوين.
\n\nلا تعد (المحصورة) مجرد قرية، بل فضاء رمزي يحاكي بنية السلطة المركزية في صورتها المصغرة، حيث يبرز (المنزول) كمركز اجتماعي يتحول إلى مسرح للتمثيل السياسي، تُدار فيه الحوارات وتُنسج المؤامرات وتُختبر الولاءات، فالبيوت والأزقة والولائم وحتى فنجان القهوة تتحول إلى رموز مشحونة.
\n\nوفي هذا الفضاء، تبرز شخصيتا رمضان والأستاذ، معصوبي العينين، في إشارة إلى العبور من الظلم إلى النجاة، بينما تتفلت باقي الشخصيات من قبضة الكاتب لتخط سيرتها الخاصة، موسعة أفق (المحصورة)، ومحولة إياها إلى فضاء سردي رحب يتجاوز حدود الجغرافيا.
\n\nالمختار أبو دحام: نرجسية دفاعية تغذيها مخاوف فقدان السيطرة، لكنه يعيش قلقاً وجودياً على مكانته.
\n\nرمضان القط: مواطن يحاول التمسك بصدقه الداخلي وسط حصار رمزي واجتماعي، مدركاً ما يُحاك له رغم عدم امتلاكه وسائل حماية.
\n\nالأستاذ رامي: يمثل الاتزان النفسي ويتعامل مع السلطة بذكاء.
\n\nسلوم، أبو سليم، الشيخ رضوان، سعدو: يتحولون إلى “كومبارس” يدعمون دون وعي.
\n\nالطفل المقيد: يجسد تحويل البراءة إلى عدو.
\n\nالشيخ: كائن هجين بين البشر والجن، يقدم نفسه كوسيط بين العالمين.
\n\nلغة الكاتب مشحونة بالتوتر، تتناسب مع الأحداث المتعددة الأبعاد، تتراوح بين الفصحى المحكمة والسرد المشحون بالعامية الرمزية، مما يمنح الشخصيات طابعاً واقعياً ويعكس التوترات النفسية والاجتماعية، مع حضور قوي للبلاغة التصويرية بنمط ساخر يحمل دلالات رمزية عميقة.
\n\nتبرز الرواية واقع سوريا في عهد النظام السابق، حيث يسود الخوف والولاء والتبعية وتتدهور الأوضاع الإنسانية.
\n\nتلعب الشخصيات الثانوية دوراً مهماً، ويقوم المختار بإعادة إنتاج نفسه عبر الخوف والولاء والتبعية.
\n\nتعكس الرواية النضال والحرية، حيث تتحرك الشخصيات بحثاً عن النور وتشعل الفتيل في مواجهة الظلم والاضطهاد.
\n\nتركز الرواية على دور الشهداء في النضال والحرية، مقدمة صورة الشهيد الذي يرفع يده بالنصر ويسقط واقفاً حياً، وتعكس الأمل في النصر والحرية، حيث يصور الكاتب النصر كعرس لشهيد.
\n\nرواية مخاتير المحصورة صادرة عن دار موزاييك للدراسات والنشر.
\n\nالكاتب نور الدين الإسماعيل شاعر وروائي سوري، خريج كلية الآداب جامعة حلب قسم اللغة العربية، يكتب الشعر والقصة القصيرة الساخرة والمسلسلات الإذاعية الساخرة، كما كتب سيناريو فيلم قصير بعنوان “المارد” شارك فيه مجموعة من الشباب الموهوبين في الداخل السوري.
\n\nيجسد في كتاباته تجارب المجتمع السوري في ظل التحولات التاريخية والسياسية، ومعاناة الشعب السوري وآماله في غد أفضل، مستخدماً اللغة والصورة الأدبية لتناول أبعاد الحياة اليومية والصراع بين استبداد السلطة والإنسانية.
", "tags": [ "رواية", "سوريا", "النظام السابق", "الصراع السياسي", "الواقع السوري", "الشخصيات الروائية", "الهيمنة", "النضال والحرية" ] }, "en": { "title": "The Novel \"Mukhateer Al-Mahsoura\" Reflects Syrian Reality During the Former Regime", "content": "Damascus - Al-Asima News
\n\nThe novel (Mukhateer Al-Mahsoura) by writer Nour Al-Din Al-Ismail offers an in-depth reading of the Syrian reality through the lens of a fictional village, capturing the social, political, and human conflicts experienced by Syrians under the former regime.
\n\nThe novel portrays Syria's reality through the fictional village of (Al-Mahsoura), presenting a bleak picture of the situation during the years of the revolution, where characters and events intertwine to reflect the shadows of that reality.
\n\nThe novel weaves characters and events to embody fear, loyalty, and dependency during the former regime, reflecting the dimensions of influence and dominance exercised and their impact on daily life, in a narrative balancing symbolic documentation and human experience, transcending time and place to become a mirror of the nation, drawing a sad yet vivid image of Syria in that era.
\n\nCritic Mohammed Mansour described it with words that revive memory, stating: “When this fear becomes a prison for the human, which he cannot surpass even if someone comes to open doors and unlock chains and shackles.”
\n\nThe novel contains many details that read the unspoken pains of Syrians through the imaginary village (Al-Mahsoura) and its Mukhtar, with characters coexisting and feeding off each other according to a special system chosen by the author.
\n\nThe text is formed in an abstract narrative space, as a highly complex linguistic structure that does not merely simulate reality but reproduces it as an authoritarian system charged with fear, through which mechanisms of dominance creep into the minutest details of daily life. Innocence erodes as a possible value, ordinary relationships turn into symbolic rituals laden with fear, where the familiar becomes a tool of control, intimacy a place of suspicion, and language itself a field of constant doubt.
\n\nThe novel’s timeline halts around 2014 but does not confine itself to it, opening instead to a prospective horizon that early captures what Syrian reality would lead to: the escalation of violence by the former regime, the internal disintegration of the ruling structure, and society’s exposure to itself stripped of reassuring narratives.
\n\nThe novel freezes the state of confusion that prevailed during that phase within (Al-Mahsoura) and reveals its mechanisms, condensing the broad Syrian political scene into a micro environment where characters become symbolic groups with social and political connotations, overlapping moments before the explosion as tensions rise and authority begins losing its symbolic legitimacy, revealing itself as a den of interests, reports, and revenge, surrounded by suspicion and dominated by the logic of betrayal.
\n\n(Al-Mahsoura) is not merely a village but a symbolic space simulating the central authority’s structure in miniature, where (Al-Manzoul) stands out as a social center turning into a stage for political performance, where dialogues are conducted, conspiracies woven, and loyalties tested. Houses, alleys, feasts, and even a cup of coffee turn into charged symbols.
\n\nWithin this space, the characters Ramadan and the Teacher, blindfolded, symbolize crossing from oppression to salvation, while other characters escape the author’s grip to chart their own paths, expanding (Al-Mahsoura)’s horizon and transforming it into a broad narrative space beyond geographical limits.
\n\nMukhtar Abu Daham: A defensive narcissism fueled by fear of losing control, yet living with existential anxiety about his status.
\n\nRamadan Al-Qat: A citizen trying to hold on to his inner honesty amid symbolic and social siege, aware of the plots against him despite lacking means of protection.
\n\nTeacher Rami: Represents psychological balance and deals with authority smartly.
\n\nSaloum, Abu Salim, Sheikh Radwan, Sa’do: Turn into “extras” who support unconsciously.
\n\nThe Bound Child: Embodies the transformation of innocence into an enemy.
\n\nThe Sheikh: A hybrid being between humans and jinn, presenting himself as a mediator between the two worlds.
\n\nThe author’s language is charged with tension, proportionate to the multi-layered events, ranging between classical Arabic and a narrative filled with symbolic colloquialism, granting the characters a realistic tone and reflecting psychological and social tensions, with a strong presence of figurative eloquence in a sarcastic style carrying deep symbolic meanings.
\n\nThe novel highlights Syrian reality during the former regime, marked by fear, loyalty, dependency, and deteriorating humanitarian conditions.
\n\nSecondary characters play important roles, and the Mukhtar reproduces himself through fear, loyalty, and dependency.
\n\nThe novel reflects struggle and freedom, with characters moving in search of light and igniting the fuse against injustice and oppression.
\n\nIt focuses on the role of martyrs in struggle and freedom, presenting an image of the martyr raising his hand in victory and falling alive, reflecting hope for victory and freedom, portraying victory as a wedding for the martyr.
\n\nThe novel Mukhateer Al-Mahsoura is published by Mosaic Publishing and Studies House.
\n\nAuthor Nour Al-Din Al-Ismail is a Syrian poet and novelist, graduate of the Faculty of Arts at Aleppo University, Department of Arabic Language. He writes poetry, satirical short stories, and satirical radio series. He also wrote the screenplay for the short film “The Giant” performed by a group of talented youth inside Syria.
\n\nHis writings embody the experiences of Syrian society amid historical and political transformations, the suffering of the Syrian people, and their hopes for a better tomorrow, using language and literary imagery to address aspects of daily life and the struggle between authoritarianism and humanity.
", "tags": [ "Novel", "Syria", "Former regime", "Political conflict", "Syrian reality", "Fictional characters", "Dominance", "Struggle and freedom" ] }, "fr": { "title": "Le roman « Mukhateer Al-Mahsoura » évoque la réalité syrienne sous l'ancien régime", "content": "Damas - Al-Asima News
\n\nLe roman (Mukhateer Al-Mahsoura) de l'écrivain Nour Al-Din Al-Ismail offre une lecture approfondie de la réalité syrienne à travers le prisme d'un village fictif, capturant les conflits sociaux, politiques et humains vécus par les Syriens sous l'ancien régime.
\n\nLe roman reflète la réalité syrienne à travers le village fictif d'Al-Mahsoura, présentant une image sombre de la situation pendant les années de la révolution, où les personnages et les événements s'entrelacent pour refléter les ombres de cette réalité.
\n\nDans le roman, les personnages et les événements s'entremêlent pour incarner la peur, la loyauté et la dépendance sous l'ancien régime, reflétant les dimensions de l'influence et de la domination exercées et leur impact sur la vie quotidienne, dans un récit qui équilibre documentation symbolique et expérience humaine, transcendant le temps et l'espace pour devenir un miroir de la nation, dessinant une image triste mais vivante de la Syrie à cette époque.
\n\nLe critique Mohammed Mansour l'a décrit avec des mots qui ravivent la mémoire, déclarant : « Quand cette peur devient une prison pour l'humain, qu'il ne peut dépasser même si quelqu'un vient ouvrir les portes et défaire les chaînes et les entraves. »
\n\nLe roman contient de nombreux détails qui lisent les douleurs non dites des Syriens à travers le village imaginaire d'Al-Mahsoura et son Mukhtar, avec des personnages qui coexistent et se nourrissent les uns des autres selon un système spécial choisi par l'auteur.
\n\nLe texte se forme dans un espace narratif abstrait, en tant que structure linguistique hautement complexe qui ne se contente pas de simuler la réalité mais la reproduit comme un système autoritaire chargé de peur, à travers lequel les mécanismes de domination s'infiltrent dans les moindres détails de la vie quotidienne. L'innocence s'érode en tant que valeur possible, les relations ordinaires se transforment en rituels symboliques chargés de peur, où le familier devient un outil de contrôle, l'intimité un lieu de suspicion, et le langage lui-même un champ de doute constant.
\n\nLa chronologie du roman s'arrête autour de 2014 mais ne s'y limite pas, s'ouvrant plutôt à un horizon prospectif qui capte tôt ce à quoi la réalité syrienne mènera : l'escalade de la violence par l'ancien régime, la désintégration interne de la structure dirigeante, et l'exposition de la société à elle-même dépourvue de récits rassurants.
\n\nLe roman fige l'état de confusion qui prévalait à cette époque au sein d'Al-Mahsoura et en révèle les mécanismes, condensant la vaste scène politique syrienne dans un micro-environnement où les personnages deviennent des groupes symboliques avec des connotations sociales et politiques, se chevauchant dans les moments précédant l'explosion alors que les tensions montent et que l'autorité commence à perdre sa légitimité symbolique, se révélant comme un repaire d'intérêts, de rapports et de vengeance, entourée de soupçons et dominée par la logique de la trahison.
\n\nAl-Mahsoura n'est pas simplement un village, mais un espace symbolique simulant la structure du pouvoir central en miniature, où Al-Manzoul se distingue comme un centre social se transformant en scène de représentation politique, où se déroulent dialogues, conspirations et tests de loyauté. Maisons, ruelles, festins et même une tasse de café deviennent des symboles chargés.
\n\nDans cet espace, les personnages Ramadan et l'enseignant, les yeux bandés, symbolisent le passage de l'oppression au salut, tandis que d'autres personnages échappent à la prise de l'auteur pour tracer leurs propres chemins, élargissant l'horizon d'Al-Mahsoura et la transformant en un vaste espace narratif au-delà des limites géographiques.
\n\nMukhtar Abu Daham : un narcissisme défensif alimenté par la peur de perdre le contrôle, mais vivant avec une anxiété existentielle quant à son statut.
\n\nRamadan Al-Qat : un citoyen qui tente de s'accrocher à sa sincérité intérieure au milieu d'un siège symbolique et social, conscient des complots contre lui malgré l'absence de moyens de protection.
\n\nL'enseignant Rami : représente l'équilibre psychologique et traite avec intelligence le pouvoir.
\n\nSaloum, Abu Salim, Cheikh Radwan, Sa’do : deviennent des « figurants » qui soutiennent inconsciemment.
\n\nL'enfant lié : incarne la transformation de l'innocence en ennemi.
\n\nLe Cheikh : un être hybride entre humains et djinns, se présentant comme un médiateur entre les deux mondes.
\n\nLa langue de l'auteur est chargée de tension, proportionnelle aux événements à multiples facettes, oscillant entre l'arabe classique et un récit rempli de colloquialismes symboliques, conférant aux personnages un ton réaliste et reflétant les tensions psychologiques et sociales, avec une forte présence d'éloquence figurative dans un style sarcastique portant des significations symboliques profondes.
\n\nLe roman met en lumière la réalité syrienne sous l'ancien régime, marquée par la peur, la loyauté, la dépendance et la détérioration des conditions humanitaires.
\n\nLes personnages secondaires jouent un rôle important, et le Mukhtar se reproduit à travers la peur, la loyauté et la dépendance.
\n\nLe roman reflète la lutte et la liberté, avec des personnages cherchant la lumière et allumant la mèche contre l'injustice et l'oppression.
\n\nIl se concentre sur le rôle des martyrs dans la lutte et la liberté, présentant l'image du martyr levant la main en signe de victoire et tombant vivant, reflétant l'espoir de victoire et de liberté, dépeignant la victoire comme un mariage pour le martyr.
\n\nLe roman Mukhateer Al-Mahsoura est publié par la maison d'édition Mosaic pour les études et la publication.
\n\nL'auteur Nour Al-Din Al-Ismail est un poète et romancier syrien, diplômé de la Faculté des Lettres de l'Université d'Alep, département de langue arabe. Il écrit de la poésie, des nouvelles satiriques et des séries radiophoniques satiriques. Il a également écrit le scénario du court métrage \"Le Géant\" interprété par un groupe de jeunes talents à l'intérieur de la Syrie.
\n\nDans ses écrits, il incarne les expériences de la société syrienne dans le contexte des transformations historiques et politiques, la souffrance du peuple syrien et ses espoirs pour un avenir meilleur, utilisant le langage et l'imagerie littéraire pour aborder les dimensions de la vie quotidienne et la lutte entre l'autoritarisme et l'humanité.
", "tags": [ "Roman", "Syrie", "Ancien régime", "Conflit politique", "Réalité syrienne", "Personnages fictifs", "Domination", "Lutte et liberté" ] }, "tr": { "title": "“Mukhateer Al-Mahsoura” Romanı Eski Rejim Döneminde Suriye Gerçekliğini Yansıtıyor", "content": "Şam - Al-Asima News
\n\nYazar Nour Al-Din Al-Ismail'in (Mukhateer Al-Mahsoura) romanı, kurgusal bir köy aracılığıyla Suriye gerçeğine derinlemesine bir bakış sunuyor; eski rejim döneminde Suriyelilerin yaşadığı sosyal, siyasi ve insani çatışmaları yakalıyor.
\n\nRoman, (Al-Mahsoura) adlı kurgusal köy üzerinden Suriye'nin gerçekliğini yansıtarak, devrim yıllarındaki durumu karanlık bir tabloyla sunuyor; karakterler ve olaylar iç içe geçerek bu gerçeğin gölgelerini yansıtıyor.
\n\nRoman, eski rejim döneminde korku, sadakat ve bağımlılığı somutlaştıran karakterler ve olaylar örüyor; uygulanan nüfuz ve hakimiyet boyutlarını ve bunların günlük yaşama etkisini yansıtıyor. Anlatı, sembolik belgeleme ile insani deneyim arasında bir denge kurarak zaman ve mekân sınırlarını aşan, ülkenin bir aynası haline geliyor; o dönemde Suriye'nin hüzünlü ama canlı bir resmini çiziyor.
\n\nEleştirmen Mohammed Mansour, hafızayı canlandıran şu sözlerle tanımlıyor: “Bu korku insan için bir hapishane haline geldiğinde, kapıları açıp zincirleri çözmek için biri gelse bile onu aşamaz.”
\n\nRoman, yazarın seçtiği özel bir sistem doğrultusunda bir arada yaşayan ve birbirinden beslenen karakterlerle (Al-Mahsoura) adlı hayali köy ve muhtarı üzerinden Suriyelilerin dile getirilmeyen acılarını detaylıca okuyor.
\n\nMetin, soyut bir anlatı alanında, yüksek derecede karmaşık bir dil yapısı olarak şekilleniyor; sadece gerçeği taklit etmekle kalmayıp, korkuyla yüklü otoriter bir düzen olarak yeniden üretiyor; hakimiyet mekanizmaları günlük yaşamın en ince ayrıntılarına sızıyor, masumiyet olası bir değer olarak aşınıyor, sıradan ilişkiler korkuyla yüklü sembolik ritüellere dönüşüyor; alışılmış, kontrol aracı; samimiyet şüphe alanı; dil ise sürekli bir kuşku sahası haline geliyor.
\n\nRoman, zamanını 2014 civarında duraklatıyor ancak sınırlamıyor; bunun yerine, eski rejimin artan şiddeti, yönetici yapının içten çözülmesi ve toplumun kendine karşı çıplak kalması gibi Suriye gerçekliğinin gelecekteki yönelimlerini erken yakalayan bir öngörü ufkuna açılıyor.
\n\nRoman, o dönemde (Al-Mahsoura) içindeki karmaşa halini donduruyor ve mekanizmalarını açığa çıkarıyor; geniş Suriye siyasal sahnesini, sosyal ve politik anlamlar taşıyan sembolik gruplara dönüşen karakterlerin bulunduğu küçük ölçekli bir ortama sıkıştırıyor; patlama öncesi anların iç içe geçtiği, gerilimlerin arttığı, otoritenin sembolik meşruiyetini yitirmeye başladığı, çıkarlar, raporlar ve intikam yuvası olarak ortaya çıktığı, kuşkularla çevrili ve ihanet mantığının hakim olduğu bir ortam.
\n\n(Al-Mahsoura) sadece bir köy değil; merkezi otoritenin yapılandırmasını küçük ölçekli olarak simüle eden sembolik bir alan; (Al-Manzoul) sosyal merkez olarak öne çıkıyor ve politik performans sahnesine dönüşüyor; diyalogların yürütüldüğü, komploların dokunduğu, sadakatlerin test edildiği bir yer; evler, sokaklar, ziyafetler ve hatta kahve fincanı bile yüklü sembollere dönüşüyor.
\n\nBu ortamda, gözleri bağlı Ramadan ve Öğretmen karakterleri, zulümden kurtuluşa geçişi simgeliyor; diğer karakterler ise yazarın kontrolünden çıkarak kendi yollarını çiziyor; (Al-Mahsoura)’nın ufkunu genişletip coğrafi sınırları aşan geniş bir anlatı alanına dönüştürüyorlar.
\n\nMuhtar Abu Daham: Kontrolü kaybetme korkusuyla beslenen savunmacı narsisizm, ancak konumu hakkında varoluşsal kaygı taşıyor.
\n\nRamadan Al-Qat: Sembolik ve sosyal kuşatma içinde içten doğruluğunu korumaya çalışan, kendisine karşı kurulan planların farkında olan ancak koruma araçlarına sahip olmayan bir vatandaş.
\n\nÖğretmen Rami: Psikolojik dengeyi temsil ediyor ve otoriteyle akıllıca ilişki kuruyor.
\n\nSaloum, Abu Salim, Şeyh Radwan, Sa’do: Bilinçsizce destek veren “figüranlar” haline geliyorlar.
\n\nBağlı Çocuk: Masumiyetin düşmana dönüşümünü somutlaştırıyor.
\n\nŞeyh: İnsanlar ve cinler arasında melez bir varlık, iki dünya arasında aracı olarak kendini sunuyor.
\n\nYazarın dili, çok katmanlı olaylarla orantılı olarak gerilim yüklü; klasik Arapça ile sembolik argo yüklü anlatı arasında değişiyor; karakterlere gerçekçi bir hava katıyor ve psikolojik ile sosyal gerilimleri yansıtıyor; derin sembolik anlamlar taşıyan alaycı bir üslupla güçlü bir betimleyici edebiyat var.
\n\nRoman, eski rejim dönemindeki Suriye gerçekliğini, korku, sadakat, bağımlılık ve kötüleşen insani koşulların hakim olduğu bir ortam olarak ortaya koyuyor.
\n\nYan karakterler önemli roller üstleniyor; Muhtar ise korku, sadakat ve bağımlılıkla kendini yeniden üretiyor.
\n\nRoman, mücadele ve özgürlüğü yansıtıyor; karakterler ışığı arıyor ve zulüm ile baskıya karşı fitili ateşliyor.
\n\nŞehitlerin mücadele ve özgürlükteki rolüne odaklanıyor; zafer elini kaldıran ve ayakta düşen canlı şehidin görüntüsünü sunuyor; zafer ve özgürlük umudunu yansıtıyor; zaferi şehit için bir düğün olarak tasvir ediyor.
\n\nMukhateer Al-Mahsoura romanı, Mosaic Yayıncılık ve Araştırma tarafından yayımlandı.
\n\nYazar Nour Al-Din Al-Ismail, Halep Üniversitesi Arap Dili Bölümü mezunu Suriye’li şair ve romancı; şiir, hicivli kısa öyküler ve hicivli radyo dizileri yazıyor; ayrıca Suriye içindeki yetenekli gençlerden oluşan bir grup tarafından oynanan \"Dev\" adlı kısa filmin senaryosunu yazdı.
\n\nYazılarında, tarihi ve siyasi dönüşümler ışığında Suriye toplumunun deneyimlerini, halkın acılarını ve daha iyi bir yarın umudunu dile getiriyor; günlük yaşamın boyutları ile otoriterlik ve insanlık arasındaki çatışmayı ele almak için dil ve edebi imgeler kullanıyor.
", "tags": [ "Roman", "Suriye", "Eski rejim", "Siyasi çatışma", "Suriye gerçekliği", "Kurgu karakterler", "Hakimiyet", "Mücadele ve özgürlük" ] }, "ku": { "title": "Romana \"Mukhateer Al-Mahsoura\" Dema Hikûmeta Kevnî ya Sûriyê Rastiyên Wê Derxist", "content": "Dimashq - Al-Asima News
\n\nRomanê (Mukhateer Al-Mahsoura) ya nivîskarê Nour Al-Din Al-Ismail, dîtina derûniyê ya rastiyên Sûriyê di nav çemê gundeka xeyalî de pêşkêş dike, ku tê de têkoşînên civakî, siyasî û mirovahî yên ku Sûriyayan di dema hikûmeta kevnî de jiyan kirin, têne girtin.
\n\nRoman wê rastiyê ya Sûriyê ji rêya gundeka xeyalî ya (Al-Mahsoura) nîşan dide, wêneya tarî ya rewşa dema şoreşê pêşkêş dike, ku li wir tîp û bûyerên hevdu xwe dikin da ku şemalên wê rastiyê nîşan bide.
\n\nDi romana de tîp û bûyeran di hev de têne girêdan da ku tirs, wefa û pêwendî li dema hikûmeta kevnî nîşan bide, û her weha astengên hêz û desthilatdariyê ku ew kiribû û ser jiyana rojane çawa tesîr kiribû, di gotarêkê de ku di navbera belgekirina nîşaneyî û têcrubeya mirovahî de balans dike, lê ji dem û cîh derkeve û bibe şeqleyeke welatê, wêneya kêfxweş lê jî jîyanî ya Sûriyê di dema hikûmeta kevnî de wêne dike.
\n\nNivîskarê şîrovekar Mohammed Mansour wê bi gotinên ku bîranîn radest dikin pêşkêş kir: “Heke ev tirs bibe zindaneke mirovî, ku ew nekin derkeve her çend kesek bê ku deriyê vekire û girêdan û zencîreyên wê vekir.”
\n\nRoman di nav xeyala gundeka (Al-Mahsoura) û muhtarê wê de pir hûrguliyên ku êşên bêgotin yên Sûriyayan dibîne, bi tîpan ku di nav hev de dijîn û xwarinê li hev dikin li gorî pergalek taybet ku nivîskar xwe hilbijartibû.
\n\nNivîsar di nav cîhêkê ya çîrokî ya pûr abstrakt de tê çêkirin, wekî avakirina zimanî ya pir têkildar, ne tenê wisa ku rastiyê bişopîne lê her weha wê wekî pergala desthilatdarî ya tije ya bi tirsê tê dîrokirin, ku mekanîzmên desthilatdariyê di herî hûrî hûrguliyên jiyana rojane de têne şûştin, pakîyê wekî nirxeke dibe, têkiliyên herî hêja dibe ritûelên nîşaneyî yên bi tirsê tije, ku herî xweş dibe amûreke kontrolê, nêzîkî cihê şikê, û xwe ziman dibe qada şikê ya herdem.
\n\nRoman demê xwe di ser 2014 de rawestîne, lê ne tenê di wê dema de bimîne, lê her weha berçavkirina pêşbînî ya ku berî demê dît ku rastiyê Sûriyê çawa ê bibe, ji ber zêdebûna tîrskirina hikûmeta kevnî, parçebûna avakirina hukûmeta di nav de, û civakê ku xwe vekirî ye bê çîrokên aramî.
\n\nRoman rewşa tevlîbûna ku di vê dema de di nav (Al-Mahsoura) de bû, dond dike û mekanîzmên wê vedike, wêneya siyasî ya fireh a Sûriyê di cîhekê piçûk de tê xulaskirin ku tîpan dibe komên nîşaneyî yên bi manayên civakî û siyasî, ku demên berî teqînê di hev de têne girêdan, ku têkildarî tê zêdekirin, û desthilat dest bi wenda kirina meşruiyetê dike, û wê di nav xwe de wekî cîhekê ji bo feydeyan, rapor, û qedexeyê xuya dibe, ku bi şübhên tê girêdayîn û li ser wê mantîqa şikê tê serdestî.
\n\n(Al-Mahsoura) ne tenê gundek e, lê cîhek nîşaneyî ye ku avakirina desthilatê navendî di wêneya xwe ya piçûk de tê şopandin, ku (Al-Manzoul) wekî navenda civakî xuya dibe ku bibe sahneya temsîlata siyasî, ku di nav wê de gotûbêj têne kirin, komployan têne danîn, û wefat têne ceribandin; xanî, koçik, xwarin û heta fincanê qehweyê hemû wan bûyerên nîşaneyî yên tije dibe.
\n\nDi vê cîhê de, tîpan Ramadan û Mamoste, bi çepikên çavên xwe ve, wekî nîşaneyek ji zulumê ber bi xilasî ve xuya dikin, lê tîpên din ji destê nivîskar derdikin û rêxistinên xwe xweş dikin, ku qada (Al-Mahsoura) b