دمشق-العاصمة نيوز
\n\nكان للمرأة السورية دور محوري خلال سنوات الثورة على النظام السابق الذي أنهك البلاد طويلاً، حيث حملت شعلة التغيير، وشاركت في المظاهرات رفضاً للظلم، وبلسمت جراح المرضى والمصابين في المشافي الميدانية، وحولت خيم النزوح إلى مدارس، مجسدة معاني التضحية والصمود في زمن الحرب، لتواصل دورها كناشطة مجتمع مدني ساهمت في صياغة هوية سوريا الجديدة.
\n\nأحلام الرشيد، مهجرة من بلدة حاس في ريف معرة النعمان، كرست حياتها لخدمة الأطفال والنساء والشباب المهجرين خلال سنوات الثورة، لتصبح واحدة من أبرز رموز العمل المدني في مدينة إدلب، وتشغل حالياً منصب مديرة مديرية الشؤون الاجتماعية.
\n\nأوضحت الرشيد في تصريحها للعاصمة نيوز، أنها بدأت بمنح الأطفال فرصة التعلم رغم ظروف الحرب والنزوح والحرمان، قائلة: “في مخيم أطمة، وتحت ظل شجرة زيتون، حولت خيمتي إلى صف تعليمي للأطفال الذين فقدوا مدارسهم، وحصلت على الأدوات التعليمية من إحدى المدارس التي نجت من القصف”.
\n\nوأضافت: “في البداية ضحك البعض على فكرة مدرسة في خيمة، لكن المشهد تغير بسرعة.. من ثلاثة أطفال إلى ستين، وانضمّت النساء إلى حلقات التعليم، وتحول المكان إلى فضاء للنقاش والتوعية والدعم النفسي، لنواصل مشروعنا في إعادة بناء الإنسان قبل المكان”.
\n\nلم يتوقف عطاء المعلمة الرشيد عند حدود المخيم؛ بل امتد إلى العمل مع المنظمات الدولية، حيث عملت في استقبال العوائل النازحة ومرافقة النساء والأطفال في المستشفيات ومراكز الإيواء، وكانت شاهدة على أصعب فصول التهجير السوري القسري.
\n\nنتيجة لجهودها في مكافحة التسرب المدرسي، ودعم الناجيات، وتمكين النساء، نالت أحلام جوائز دولية، منها وجودها ضمن قائمة أكثر 100 امرأة تأثيراً في العالم عام 2018 والوسام الذهبي لصنّاع التغيير، وفي عام 2021 ساهمت في بناء مدرسة خاصة في منطقة أطمة تفتح أبوابها لأبناء الشهداء والمعتقلين غير القادرين على متابعة تعليمهم بسبب الظروف المادية الصعبة.
\n\nشاركت الناشطة ساشا أيوب في المظاهرات منذ الأيام الأولى للثورة السورية، حاملة رسالة رفض العنف ضمن حراك مدني سلمي، مؤكدة أن التغيير الحقيقي لا يُبنى بالسلاح بل بالوعي والضمير، وإثبات قدرة الصوت المدني على الصمود أمام الخوف.
\n\nتستذكر أيوب الشعارات التي أطلقوها هي وزملاؤها خلال السنوات الأولى للثورة، حيث خطّوا أفكارهم التي تدعو للحرية والكرامة ورفض الظلم على الجدران، ووزّعوا المنشورات، وألقوا الكرات الملونة على عدة أحياء في دمشق، قائلة: “خرجنا لإيماننا بقوة الكلمة”.
\n\nاعتُقلت أيوب خلال مظاهرة المثقفين في دمشق عام 2011، حيث احتُجزت مع مجموعة من الفنانين والكتاب والناشطين، وتعرضوا للعنف والترهيب، لكن إرادتهم وحبهم للحرية كانا منارة لكل من ينادي بالسلام، مشيرة إلى أن عملها الحالي كمديرة تنفيذية في مؤسسة “ستوريز فيلم” بدمشق لصناعة الوثائقيات أتاح لها إيصال صوت المجتمع بكل تفاصيله.
\n\nرغم ما واجهته من تضييق واعتقال، استمرت أيوب في مسيرتها، مؤمنة بالعمل المدني اللاعنفي وقوة الكلمة والصورة والمبادرة الجماعية، وتواصل نضالها لتحقيق السلم الأهلي، مستندة إلى الطاقات والخبرات المتراكمة من التجارب الإنسانية التي شكلت دعامة أساسية لدفع هذا الملف قدماً في سوريا.
\n\nلم تكن آلاء الشامي مجرد فتاة سورية تركت دراستها بسبب الحرب، بل كانت نموذجاً لامرأة وجدت نفسها في قلب الثورة، فاختارت أن تكون جزءاً من القوة التي تدعم من حولها، وتحمل أعباء مضاعفة فتقف إلى جانب عائلتها، مقدمة مثالاً حياً على صمود المرأة السورية وقدرتها على تحمل أعباء تفوق العمر والظروف.
\n\nأوضحت الشامي أن عملها في مشفى ميداني بمنطقة القابون في دمشق جاء بعد خروج والدها من المعتقل عام 2013، وحاجته الماسة للعلاج، وعدم قبول عدة جهات استقباله بسبب خلفية اعتقاله، فقررت المساعدة، قائلة: “اعتقلوا وعذبوا أبي بتهمة مساعدة الثوار، ثم خرج يحتاج العلاج، ولم نجد من يساعدنا، فاتخذت قراري بمساعدة الجميع”.
\n\nلفتت الشامي إلى أن إخوتها الخمسة انضموا إلى صفوف الثوار منذ الأيام الأولى، وتعرض أخوها الأكبر علاء للاعتقال لأربع سنوات بعد انشقاقه عن جيش النظام السابق، واستشهد أخوها عبد الرحيم عام 2017 خلال مشاركته في معركة الغوطة، دون تمكن العائلة من استلام جثمانه، أما نذير فتعرض لإصابة خطيرة جراء قصف صاروخي عنقودي على الغوطة عام 2016، وكان لا يتجاوز الخامسة عشرة من عمره.
\n\nبالرغم من التهجير القسري من القابون إلى الشمال السوري عام 2017، لم تتخلَ آلاء عن دورها الإنساني، بل واصلت رسالتها في رعاية الأيتام، مستخدمة خبرتها الطبية، وقالت: “أرى في كل طفل فقد عائلته امتداداً لمعاناتي، وهذا يزيدني إصراراً على المضي قدماً في مساعدتهم، فهم أملنا في سوريا”.
\n\nلم تكن مشاركة المرأة السورية في الثورة حدثاً طارئاً أو دوراً عابراً، بل كانت امتداداً لتاريخ طويل من الحضور في قلب المجتمع وصناعة حضارته، ومع اندلاع الحرب وما رافقها من نزوح واعتقال وقصف، تقدمت النساء الصفوف، ليس بدافع البطولة فقط، بل بحس المسؤولية تجاه عائلاتهن ومجتمعاتهن، لتكمل دورها بعد الانتصار في بناء سوريا التي يحلم بها أبناؤها.
", "tags": [ "المرأة السورية", "الثورة السورية", "العمل المدني", "إدلب", "القابون", "التهجير السوري", "حقوق المرأة", "التعليم في الحرب" ] }, "en": { "title": "Syrian Women: Activists, Nurses, and Teachers as Symbols at the Heart of the Revolution and War", "content": "Damascus - Capital News
\n\nSyrian women played a pivotal role during the years of the revolution against the former regime that exhausted the country for a long time. They carried the torch of change by participating in protests rejecting injustice, healing the wounded in field hospitals, and transforming displacement tents into schools, embodying all meanings of sacrifice and resilience during wartime. They continued their role as civil society activists contributing to shaping the identity of a new Syria.
\n\nAhlam Al-Rashid, displaced from the town of Has in the countryside of Maarrat al-Numan, dedicated her life to serving displaced children, women, and youth during the revolution years, becoming one of the most prominent civil work figures in Idlib city. She currently manages the Directorate of Social Affairs.
\n\nAl-Rashid explained to Capital News that she initially worked to provide children with learning opportunities despite the war, displacement, and deprivation, saying: “In Atmeh camp, under the shade of an olive tree, I turned my tent into a classroom for children who lost their schools, obtaining educational tools from a school that survived the bombing.”
\n\nShe added, “Some initially laughed at the idea of a school in a tent, but the scene quickly changed... from three children to sixty, women joined education circles, and the place became a space for discussion, awareness, and psychological support, continuing our project to rebuild the human before the place.”
\n\nHer dedication extended beyond the camp to international organizations, where she worked on receiving displaced families and supporting women and children in hospitals and shelters, witnessing some of the harshest chapters of forced Syrian displacement.
\n\nDue to her efforts in combating school dropout, supporting survivors, and empowering women, Ahlam received international awards, including being listed among the 100 most influential women globally in 2018 and the Golden Medal for Change Makers. In 2021, she contributed to building a private school in Atmeh that opens its doors to children of martyrs and detainees unable to continue their education due to difficult financial conditions.
\n\nActivist Sasha Ayoub participated in protests from the early days of the Syrian revolution, carrying a message rejecting violence within a peaceful civil movement. She emphasized that real change is built not by weapons but by awareness and conscience, proving that the civil voice can withstand fear.
\n\nAyoub recalls the slogans she and her colleagues raised during the revolution’s early years, writing ideas calling for freedom, dignity, and rejection of injustice on walls, distributing flyers, and throwing colored balls in several neighborhoods in Damascus, saying: “We went out believing in the power of the word.”
\n\nShe was arrested during the intellectuals’ protest in Damascus in 2011, detained with a group of artists, writers, and activists, subjected to violence and intimidation, but their will and love for freedom were beacons for all who call for peace. She noted that her current role as Executive Director at the “Stories Film” foundation in Damascus for documentary production has allowed her to convey the society’s voice in all its details.
\n\nDespite facing restrictions and detention, Ayoub continued on her path, believing in nonviolent civil work, the power of words and images, and collective initiative. Today, she continues her struggle to achieve civil peace, relying on accumulated energies and experiences from humanitarian trials that formed a fundamental pillar to advance this issue in Syria.
\n\nAlaa Al-Shami was not just a Syrian girl who left her studies due to the war; she was a model of a woman who found herself at the heart of the revolution, choosing to be part of the force supporting those around her, carrying double burdens by standing beside her family, exemplifying the resilience of Syrian women and their ability to bear burdens beyond age and circumstances.
\n\nAl-Shami explained that her work in a field hospital in the Qaboun area of Damascus began after her father’s release from detention in 2013 and his urgent need for treatment. Several entities refused to receive him due to his detention background, so she decided to help, saying: “They arrested and tortured my father on charges of aiding the revolutionaries, then he was released needing treatment, and we found no one to help us, so I made my decision to help everyone.”
\n\nShe noted that her five brothers joined the ranks of revolutionaries from the early days. Her eldest brother Alaa was detained for four years after defecting from the former regime’s army, while her brother Abdul Rahim was martyred in 2017 during participation in the Ghouta battle, with the family unable to receive his body. Nadhir suffered a severe injury due to cluster rocket shelling on Ghouta in 2016 when he was not more than fifteen years old.
\n\nDespite forced displacement from Qaboun to northern Syria in 2017, Alaa did not abandon her humanitarian role but continued her mission in caring for orphans, employing her medical expertise. She said: “I see in every child who lost their family an extension of my suffering, which increases my determination to continue helping them, as they are our hope in Syria.”
\n\nSyrian women’s participation in the revolution was not a sudden event or a temporary role but an extension of a long history of presence at the heart of society and its civilization. With the outbreak of war and its accompanying displacement, detention, and bombardment, women stepped forward not solely out of heroism but with a sense of responsibility towards their families and communities, continuing their role after victory in building the Syria their children dream of.
", "tags": [ "Syrian women", "Syrian revolution", "Civil work", "Idlib", "Qaboun", "Syrian displacement", "Women rights", "Education in war" ] }, "fr": { "title": "La femme syrienne : activiste, infirmière et enseignante, symbole au cœur de la révolution et de la guerre", "content": "Damas - Capital News
\n\nLa femme syrienne a joué un rôle central durant les années de la révolution contre l'ancien régime qui a épuisé le pays longtemps. Elle a porté la flamme du changement en participant aux manifestations contre l'injustice, en soignant les malades et blessés dans les hôpitaux de campagne, et en transformant les tentes de déplacement en écoles, incarnant ainsi tous les sens du sacrifice et de la résilience en temps de guerre. Elle a poursuivi son rôle d'activiste de la société civile contribuant à façonner l'identité de la nouvelle Syrie.
\n\nAhlam Al-Rashid, déplacée de la ville de Has dans la campagne de Maarrat al-Numan, a consacré sa vie au service des enfants, femmes et jeunes déplacés durant les années de la révolution, devenant l'une des figures majeures du travail civil à Idlib. Elle occupe actuellement le poste de directrice de la direction des affaires sociales.
\n\nAl-Rashid a expliqué à Capital News qu'elle a commencé par offrir aux enfants une chance d'apprendre malgré la guerre, le déplacement et la privation, déclarant : « Dans le camp d'Atmeh, sous l'ombre d'un olivier, j'ai transformé ma tente en salle de classe pour les enfants ayant perdu leurs écoles, obtenant des outils pédagogiques d'une école qui a survécu aux bombardements. »
\n\nElle a ajouté : « Au début, certains riaient de l'idée d'une école dans une tente, mais la scène a rapidement changé... de trois enfants à soixante, les femmes ont rejoint les cercles d'enseignement, et l'endroit est devenu un espace de discussion, de sensibilisation et de soutien psychologique, poursuivant notre projet de reconstruire l'humain avant le lieu. »
\n\nSon dévouement ne s'est pas limité au camp ; il s'est étendu au travail avec des organisations internationales, où elle a œuvré à l'accueil des familles déplacées et à l'accompagnement des femmes et des enfants dans les hôpitaux et centres d'hébergement, témoignant des chapitres les plus durs du déplacement forcé syrien.
\n\nEn raison de ses efforts pour lutter contre le décrochage scolaire, soutenir les survivantes et autonomiser les femmes, Ahlam a reçu des prix internationaux, notamment sa présence dans la liste des 100 femmes les plus influentes au monde en 2018 et la médaille d'or des acteurs du changement. En 2021, elle a contribué à la construction d'une école privée à Atmeh qui ouvre ses portes aux enfants des martyrs et détenus incapables de poursuivre leur éducation en raison de difficultés financières.
\n\nL'activiste Sasha Ayoub a participé aux manifestations dès les premiers jours de la révolution syrienne, portant un message de rejet de la violence dans un mouvement civil pacifique. Elle a souligné que le vrai changement ne se construit pas par les armes mais par la conscience et la morale, prouvant que la voix civile peut résister à la peur.
\n\nAyoub se souvient des slogans qu'elle et ses collègues ont lancés durant les premières années de la révolution, inscrivant des idées appelant à la liberté, à la dignité et au rejet de l'injustice sur les murs, distribuant des tracts et lançant des balles colorées dans plusieurs quartiers de Damas, déclarant : « Nous sommes sortis croyant en la puissance de la parole. »
\n\nElle a été arrêtée lors de la manifestation des intellectuels à Damas en 2011, détenue avec un groupe d'artistes, d'écrivains et d'activistes, soumis à la violence et à l'intimidation, mais leur volonté et leur amour de la liberté étaient des phares pour tous ceux qui appellent à la paix. Elle a indiqué que son rôle actuel de directrice exécutive à la fondation « Stories Film » à Damas pour la production de documentaires lui a permis de transmettre la voix de la société dans tous ses détails.
\n\nMalgré les restrictions et la détention, Ayoub a poursuivi son chemin, croyant au travail civil non violent, à la puissance des mots et des images, et à l'initiative collective. Aujourd'hui, elle continue sa lutte pour atteindre la paix civile, s'appuyant sur les énergies et expériences accumulées lors d'épreuves humanitaires qui ont constitué un pilier fondamental pour faire avancer ce dossier en Syrie.
\n\nAlaa Al-Shami n'était pas seulement une jeune fille syrienne ayant quitté ses études à cause de la guerre, mais un modèle de femme qui s'est trouvée au cœur de la révolution, choisissant d'être partie prenante de la force soutenant son entourage, portant des fardeaux doubles en restant aux côtés de sa famille, exemplifiant la résilience des femmes syriennes et leur capacité à supporter des charges dépassant l'âge et les circonstances.
\n\nAl-Shami a expliqué que son travail dans un hôpital de campagne dans la région de Qaboun à Damas a commencé après la sortie de son père de la détention en 2013 et son besoin urgent de traitement. Plusieurs entités ont refusé de le recevoir en raison de son passé de détenu, elle a donc décidé d'aider, déclarant : « Ils ont arrêté et torturé mon père accusé d'aider les révolutionnaires, puis il est sorti nécessitant un traitement, et nous n'avons trouvé personne pour nous aider, alors j'ai pris la décision d'aider tout le monde. »
\n\nElle a souligné que ses cinq frères ont rejoint les rangs des révolutionnaires dès les premiers jours. Son frère aîné Alaa a été détenu pendant quatre ans après sa défection de l'armée de l'ancien régime, tandis que son frère Abdul Rahim est tombé martyr en 2017 lors de la bataille de la Ghouta, la famille n'ayant pas pu récupérer son corps. Nadhir a subi une blessure grave due à un bombardement de roquettes à sous-munitions sur la Ghouta en 2016 alors qu'il n'avait pas plus de quinze ans.
\n\nMalgré le déplacement forcé de Qaboun vers le nord de la Syrie en 2017, Alaa n'a pas abandonné son rôle humanitaire, poursuivant sa mission dans la prise en charge des orphelins, mettant à profit son expertise médicale. Elle a dit : « Je vois en chaque enfant ayant perdu sa famille une extension de ma souffrance, ce qui renforce ma détermination à continuer à les aider, car ils sont notre espoir en Syrie. »
\n\nLa participation des femmes syriennes à la révolution n'a pas été un événement soudain ou un rôle passager, mais une extension d'une longue histoire de présence au cœur de la société et de sa civilisation. Avec le déclenchement de la guerre et ses conséquences de déplacement, détention et bombardement, les femmes ont pris les devants, non seulement par héroïsme, mais par sens des responsabilités envers leurs familles et leurs communautés, poursuivant leur rôle après la victoire dans la construction de la Syrie dont rêvent leurs enfants.
", "tags": [ "Femme syrienne", "Révolution syrienne", "Travail civil", "Idlib", "Qaboun", "Déplacement syrien", "Droits des femmes", "Éducation en guerre" ] }, "tr": { "title": "Suriye Kadını: Devrim ve Savaşın Kalbinde Aktivist, Hemşire ve Öğretmen Sembolü", "content": "Şam - Capital News
\n\nSuriye kadınları, uzun yıllar ülkeyi yoran eski rejime karşı devrim yıllarında önemli bir rol oynadı. Değişim meşalesini taşıyarak adaletsizliğe karşı protestolara katıldılar, saha hastanelerinde hastaların ve yaralıların yaralarını sardılar ve yer değiştirme çadırlarını okullara dönüştürerek savaş zamanında fedakarlık ve direnişin tüm anlamlarını yaşattılar. Yeni Suriye kimliğinin şekillenmesine katkı sağlayan sivil toplum aktivistleri olarak rollerine devam ettiler.
\n\nMaarrat al-Numan kırsalındaki Has kasabasından göç eden Ahlam Al-Rashid, devrim yıllarında yerinden edilmiş çocuklar, kadınlar ve gençlere hizmet etmeye hayatını adadı. İdlib şehrinde önde gelen sivil çalışma figürlerinden biri oldu ve şu anda Sosyal İşler Müdürlüğü’nü yönetiyor.
\n\nAl-Rashid, Capital News’e yaptığı açıklamada, savaş, yer değiştirme ve yoksunluk koşullarına rağmen çocuklara öğrenme fırsatı sunmaya başladığını belirterek şunları söyledi: “Atmeh kampında, bir zeytin ağacının gölgesinde, çadırımı okullarını kaybetmiş çocuklar için bir sınıfa çevirdim ve bombardımandan kurtulan bir okuldan eğitim araçları aldım.”
\n\n“Başlangıçta bazıları çadırda okul fikriyle alay etti, ancak sahne hızla değişti... Üç çocuktan altmışa yükseldi, kadınlar eğitim halkalarına katıldı ve yer tartışma, bilinçlendirme ve psikolojik destek alanına dönüştü; insanı mekanın önünde yeniden inşa etme projemize devam ettik.”
\n\nÖğretmen Al-Rashid’in fedakarlığı kamp sınırlarının ötesine geçti; uluslararası kuruluşlarla çalıştı, yerinden edilmiş aileleri karşıladı, hastanelerde ve barınma merkezlerinde kadınlar ve çocuklara eşlik etti ve zorunlu Suriye göçünün en zorlu bölümlerine tanıklık etti.
\n\nOkul terkini önleme, hayatta kalanları destekleme ve kadınları güçlendirme çalışmalarının sonucu olarak Ahlam, 2018’de dünyanın en etkili 100 kadını listesinde yer aldı ve Değişim Yaratıcıları Altın Madalyası gibi uluslararası ödüller aldı. 2021’de, maddi zorluklar nedeniyle eğitimlerine devam edemeyen şehitler ve tutukluların çocuklarına kapılarını açan Atmeh bölgesinde özel bir okulun inşasına katkı sağladı.
\n\nAktivist Sasha Ayoub, Suriye devriminin ilk günlerinden itibaren protestolara katıldı ve şiddete karşı barışçıl bir sivil hareket içinde reddetme mesajı taşıdı. Gerçek değişimin silahlarla değil, bilinç ve vicdanla inşa edildiğini, sivil sesin korkuya karşı dayanabileceğini vurguladı.
\n\nAyoub, devrimin ilk yıllarında kendisi ve meslektaşlarının özgürlük, onur ve adaletsizliğe karşı reddi çağıran sloganlarını duvarlara yazdıklarını, broşürler dağıttıklarını ve Şam’ın çeşitli mahallelerine renkli toplar attıklarını hatırlatarak, “Sözün gücüne inanarak dışarı çıktık.” dedi.
\n\n2011’de Şam’daki entelektüeller gösterisi sırasında tutuklandı; sanatçılar, yazarlar ve aktivistlerden oluşan bir grupla birlikte gözaltına alındı, şiddet ve yıldırmaya maruz kaldı. Ancak iradeleri ve özgürlük sevgileri barış çağrısı yapan herkes için bir ışık oldu. Şam’daki belgesel yapımı kuruluşu “Stories Film”de yürütme direktörü olarak çalışması, toplumun sesini tüm detaylarıyla duyurma fırsatı sağladı.
\n\nSınırlandırma ve tutuklamalara rağmen Ayoub, belirlediği yolda yürümeye devam etti; şiddetsiz sivil çalışmaya, söz ve görüntünün gücüne ve kolektif girişime inandı. Bugün, birikmiş enerji ve insani deneyimlere dayanarak toplumsal barışın sağlanması için mücadelesini sürdürüyor.
\n\nAlaa Al-Shami, savaş nedeniyle eğitimini bırakmış sıradan bir Suriyeli kız değildi; devrimin kalbinde kendini bulan ve çevresindekilere destek veren bir güç olmayı seçen, ailesinin yanında durarak iki kat yük taşıyan, Suriyeli kadının direncine ve yaşın ve koşulların ötesinde yük taşıma gücüne canlı bir örnekti.
\n\nAl-Shami, Şam’ın Qaboun bölgesindeki saha hastanesinde çalışmasının, babasının 2013’te tutukluluktan çıkması ve acil tedavi ihtiyacı sonrası başladığını, tutukluluk geçmişi nedeniyle birçok kurumun onu kabul etmediğini, bu yüzden yardım etmeye karar verdiğini belirterek, “Babamı devrimcilere yardım etmekle suçlayıp tutukladılar, sonra tedaviye ihtiyacı vardı ama kimse yardım etmedi, bu yüzden herkese yardım etmeye karar verdim.” dedi.
\n\nBeş kardeşinin devrimin ilk günlerinden itibaren isyancı saflarına katıldığını, en büyük kardeşi Alaa’nın eski rejim ordusundan ayrıldıktan sonra dört yıl tutuklandığını, kardeşi Abdul Rahim’in 2017’de Doğu Guta savaşında şehit düştüğünü ve ailenin cenazesini alamadığını, Nadhir’in ise 2016’da Guta’ya yönelik küme mühimmatlı roket saldırısında ciddi şekilde yaralandığını ve henüz on beş yaşında olduğunu anlattı.
\n\nZorunlu göçle 2017’de Qaboun’dan Suriye kuzeyine taşınmalarına rağmen Alaa insani rolünden vazgeçmedi, tıbbi bilgisini kullanarak yetimlere bakım görevini sürdürdü ve “Ailesini kaybeden her çocuğun acımın devamı olduğunu görüyorum, bu da onları yardım etmeye devam etme kararlılığımı artırıyor, çünkü onlar Suriye’deki umudumuz.” dedi.
\n\nSuriye kadınlarının devrimdeki katılımı ani veya geçici bir rol değildi; toplumun kalbinde ve medeniyetin inşasında uzun bir tarihin devamıydı. Savaşın patlak vermesiyle birlikte yer değiştirme, tutuklama ve bombardımanların yaşandığı koşullarda kadınlar sadece kahramanlık için değil, ailelerine ve toplumlarına karşı sorumluluk duyarak ön saflarda yer aldı ve zaferden sonra çocuklarının hayal ettiği Suriye’nin inşasında rollerini sürdürdü.
", "tags": [ "Suriye Kadını", "Suriye Devrimi", "Sivil çalışma", "İdlib", "Qaboun", "Suriye Göçü", "Kadın Hakları", "Savaşta Eğitim" ] }, "ku": { "title": "Jinê Sûriyê: Çalakvan, Ners û Mamoste Wekî Nîşanê Di Navbera Şoreş û Şerê De", "content": "Damaskus - Capital News
\n\nJinên Sûriyê di salên şoreşê de li dijî hêzê berê ku welatê dirêj demek dirêj neçar kir, rolê bingehîn lîst. Ew şemsa guherînê girtin, di xwepêşandan de bişînin dijî zulum, nexweş û birîndarên li nexweşxanên zeviyê şifayê da, û çadiranên koçberiyê dibin dibistanan, hemû maneya fedakariyê û berdestiyê di demê şerê de nîşan da, û rolê xwe wekî çalakvanên civaka sivîl bidomînin ku di avakirina nasnameya Sûriyaya nû de beşdar bûn.
\n\nÊhlam El-Rashid, koçber ji gundê Has li devera Meʿrata Nûmanê, jiyana xwe bi xizmeta zarokan, jinan û ciwanên koçber di salên şoreşê de xilas kir, û