دمشق-العاصمة نيوز
\n\nلم تكن توقعات الأطباء عند ولادتها مبشرة، إذ دفع مرضها النادر المعروف بالعظم الزجاجي الأطباء لإبلاغ أسرتها بأنها لن تعيش أكثر من عام واحد، لكن السنوات خالفت كل التوقعات. كبرت منى على كرسيها المتحرك وبلغت السادسة والثلاثين، حاملة قصة صمود تتخطى حدود الجسد إلى روح لا تنكسر، كما أوضحت منى عمقي في حديثها لـ العاصمة نيوز.
\n\nتقول منى: منذ طفولتي كان الكسر والجبيرة جزءاً دائماً من حياتي، ومع كل سقوط كنت أنهض بإصرار أكبر، لكن التحدي الأصعب لم يكن الألم الجسدي فقط، بل ما واجهته من نظرات المجتمع، والنقد الجارح، وكلمات تحاول إقناعي بأن مكاني هو المنزل لا أكثر.
\n\nوتضيف: وصلت إلى السنة الثالثة في قسم اللغة العربية بجامعة دمشق وفي برنامج الترجمة بالتعليم المفتوح، لكن لم أكمل، ومع ذلك لم أتوقف عن التعلم، فقد حصلت على عدة شهادات من بينها شهادة مدرب معتمد من جامعة “Kingston” البريطانية، إضافة إلى درع “TEDx” كمتحدثة على منصة تيديكس العالمية بخطاب بعنوان “الكلمة بتفرق”، إدراكاً مني لقوة الكلمات وأثرها على حياة ذوي الإعاقة. كما نلت جائزة أكثر عشرة شباب مميزين حول العالم في فئة الريادة بالأعمال التطوعية والريادية من قبل الغرفة الفتية الدولية “JCI”.
\n\nاللحظة التي كادت توقف مسيرتها كانت في أواخر عام 2011، حين رحلت والدتها بشكل مفاجئ، تقول منى: “أمي لم تكن تتوقف عن القول: منى لازم تتعلم.. لازم تشتغل.. لازم تطلع على الحياة، ولكن برحيلها انطفأ الضوء بالنسبة لي، فابتعدت عن الدراسة والعمل، لكنني عدت لإكمال الطريق لأنه الوفاء الحقيقي لما تمنته أمي”.
\n\nوتتابع: “بعد رحيل والدتي رحل والدي، ومنذ ست سنوات أعيش وحدي، وأمارس تفاصيل حياتي اليومية دون مساعدة أحد، وأتابع نشاطاتي الاجتماعية، فالاستقلالية ليست حلماً بعيداً لمن يملك الإرادة”.
\n\nتوضح منى أنها في عام 2017 قررت تحويل تحدياتها إلى قوة تغير حياة الآخرين، فأطلقت مبادرة “الإعاقة انطلاقة”، التي تهدف إلى تدريب وتأهيل الأشخاص من ذوي الإعاقة للدخول إلى سوق العمل، ومساعدتهم على إيجاد فرص تتناسب مع خبراتهم وقدراتهم، وتقول: “كثيرون كانوا محبوسين في بيوتهم لسنوات، ليس بسبب إعاقتهم، بل لأن المجتمع لم يمنحهم فرصة”.
\n\nوتبين أنه مع مرور الوقت بدأت المبادرة تحقق تأثيراً إيجابياً في حياة العديد من ذوي الإعاقة، وساعدتهم على الخروج من منازلهم، وفتحت أمامهم أبواب العمل والإنتاج، ما دفعها لإطلاق السوق الخيري لذوي الإعاقة عام 2021 لعرض منتجاتهم، في تجربة عززت ثقتهم بأنفسهم وقدرتهم على الإبداع.
\n\nوتشير إلى أنها تستعد حالياً لتنظيم برامج تدريب جديدة تشمل الحرف اليدوية وآليات التعامل مع ذوي الإعاقة، ودورات التسجيل في الجامعة الافتراضية.
\n\nتلفت منى إلى أنها في عام 2019 انضمت إلى شركة اتصالات مجهزة بالكامل لاستقبال ذوي الإعاقة، بعد أن واجهت سابقاً رفضاً من بعض الشركات لمجرد كونها على الكرسي المتحرك، حيث وفرت لها بيئة العمل جميع التسهيلات اللازمة من مداخل ومرافق عامة ومكاتب مجهزة، ما مكنها من أداء مهامها بشكل مستقل دون مساعدة أحد، مشيرة إلى أن هذه التسهيلات ساعدتها على الاندماج في العمل بكفاءة واستمرار نشاطها المهني والروتيني اليومي بكل راحة واستقلالية.
\n\nوتختتم منى رسالتها عبر العاصمة نيوز بالقول: “الحياة صعبة، لكن الإعاقة ليست نهاية الطريق.. ابحث عن الشيء الذي تستطيع أن تفعله.. وابدأ”.
\n\nقصة منى ليست مجرد انتصار شخصي، بل رسالة أمل تثبت أن الإرادة قادرة على تحويل التحديات إلى بداية لانطلاقة جديدة، انطلاقة تشبه اسم مبادرتها تماماً.
", "tags": [ "منى عمقي", "العظم الزجاجي", "الإعاقة انطلاقة", "دمشق", "ذوي الإعاقة", "الريادة", "التحدي", "سوق العمل" ] }, "en": { "title": "36 Years of Challenge: Mona Amqi’s Willpower Breaks the Glass Bone Barrier and Achieves Leadership", "content": "Damascus - Al-Asima News
\n\nDoctors' expectations at her birth were not promising, as her rare condition known as osteogenesis imperfecta led them to inform her family that she would not live beyond one year. However, years defied all predictions. Mona grew up in her wheelchair and reached the age of thirty-six, carrying a story of resilience that transcends physical limits to an unbreakable spirit, as Mona Amqi explained in an exclusive interview with Al-Asima News.
\n\nMona says: Since my childhood, fractures and casts were a constant part of my life, and with every fall, I rose with greater determination. But the toughest challenge was not just physical pain, but the societal stares, harsh criticism, and words trying to convince me that my place was only at home.
\n\nShe adds: I reached the third year in the Arabic Language Department at Damascus University in the translation program through open education, but I did not complete it. Nevertheless, I never stopped learning and earned several certificates, including a certified trainer certificate from Kingston University in the UK, as well as a TEDx shield as a speaker on the global TEDx platform with a talk titled “Words Matter,” recognizing the power of words and their impact on the lives of people with disabilities. She also received the award for being among the top ten distinguished young people worldwide in the category of leadership in volunteer and entrepreneurial work from the Junior Chamber International (JCI).
\n\nThe moment that nearly halted her journey was in late 2011 when her mother passed away suddenly. Mona says: “My mother never stopped saying: Mona, you must learn, you must work, you must engage with life. But after her departure, the light went out for me, and I distanced myself from studies and work. Yet, I returned to continue the path as a true tribute to what my mother wished.”
\n\nShe continues: “After my mother’s passing, my father passed away as well, and for six years I have lived alone, managing my daily life without anyone’s help and continuing my social activities. Independence is not a distant dream for those who have willpower.”
\n\nMona explains that in 2017 she decided to transform her challenges into a force that changes the lives of others by launching the “Disability is a Start” initiative, which focuses on training and qualifying people with disabilities to enter the labor market and helping them find job opportunities that suit their skills and abilities. She says: “Many were confined in their homes for years, not because of their disability, but because society did not give them a chance.”
\n\nOver time, the initiative began to have a positive impact on many people with disabilities, helping them leave their homes and opening doors to work and productivity. This motivated her to launch a charity market for people with disabilities in 2021 to display their products, an experience that strengthened their self-confidence and creativity.
\n\nShe points out that she is currently preparing to organize new training programs including handicrafts, mechanisms for dealing with people with disabilities, and courses for registering at the virtual university.
\n\nMona notes that in 2019 she joined a telecommunications company fully equipped to accommodate people with disabilities, after previously facing rejection from some companies simply because she used a wheelchair. The work environment provided all necessary facilities, including accessible entrances, public facilities, and equipped offices, enabling her to perform her tasks independently without assistance. She highlights that these accommodations helped her integrate efficiently into work and maintain her professional and daily routine comfortably and independently.
\n\nMona concludes her message to Al-Asima News by saying: “Life is tough, but disability is not the end of the road. Find what you can do and start.”
\n\nMona’s story is not just a personal victory but a message of hope proving that willpower can turn challenges into a new beginning, a start that perfectly matches the name of her initiative.
", "tags": [ "Mona Amqi", "Osteogenesis Imperfecta", "Disability is a Start", "Damascus", "People with Disabilities", "Leadership", "Challenge", "Labor Market" ] }, "fr": { "title": "36 ans de défi : Mona Amqi, une volonté qui brise la maladie des os de verre et atteint le leadership", "content": "Damas - Al-Asima News
\n\nLes médecins n’avaient pas d’espoir à sa naissance, sa maladie rare connue sous le nom d’ostéogenèse imparfaite les a poussés à informer sa famille qu’elle ne vivrait pas plus d’un an. Pourtant, les années ont déjoué toutes les prévisions. Mona a grandi en fauteuil roulant et a atteint l’âge de 36 ans, portant une histoire de résilience qui dépasse les limites du corps pour atteindre un esprit indomptable, comme elle l’a expliqué dans un entretien exclusif avec Al-Asima News.
\n\nMona raconte : Depuis mon enfance, les fractures et les plâtres faisaient partie intégrante de ma vie. À chaque chute, je me relevais avec plus de détermination. Mais le défi le plus difficile n’était pas seulement la douleur physique, mais aussi les regards de la société, les critiques blessantes et les mots qui tentaient de me convaincre que ma place était à la maison, rien de plus.
\n\nElle ajoute : J’ai atteint la troisième année du département de langue arabe à l’Université de Damas dans le programme de traduction en éducation ouverte, mais je n’ai pas terminé. Pourtant, je n’ai jamais cessé d’apprendre, obtenant plusieurs certificats, dont celui de formatrice certifiée de l’Université de Kingston au Royaume-Uni, ainsi que le trophée TEDx en tant qu’intervenante sur la plateforme mondiale TEDx avec un discours intitulé « Les mots comptent », consciente du pouvoir des mots et de leur impact sur la vie des personnes handicapées. Elle a également reçu le prix des dix jeunes les plus remarquables au monde dans la catégorie leadership dans les activités bénévoles et entrepreneuriales décerné par la Jeune Chambre Internationale (JCI).
\n\nLe moment qui a failli arrêter son parcours fut fin 2011, lorsque sa mère est décédée subitement. Mona raconte : « Ma mère ne cessait de dire : Mona, tu dois apprendre, tu dois travailler, tu dois t’ouvrir à la vie. Mais après son départ, la lumière s’est éteinte pour moi, et je me suis éloignée des études et du travail. Pourtant, je suis revenue pour poursuivre le chemin, en hommage véritable à ce que ma mère souhaitait. »
\n\nElle poursuit : « Après le décès de ma mère, mon père est également décédé, et depuis six ans, je vis seule, gérant les détails de ma vie quotidienne sans aide, tout en poursuivant mes activités sociales. L’indépendance n’est pas un rêve lointain pour ceux qui ont la volonté. »
\n\nMona explique qu’en 2017, elle a décidé de transformer ses défis en une force pour changer la vie des autres en lançant l’initiative « Le handicap est un départ », qui vise à former et qualifier les personnes handicapées pour entrer sur le marché du travail et les aider à trouver des opportunités adaptées à leurs compétences et capacités. Elle déclare : « Beaucoup étaient enfermés chez eux pendant des années, non pas à cause de leur handicap, mais parce que la société ne leur donnait pas de chance. »
\n\nAu fil du temps, l’initiative a commencé à avoir un impact positif sur la vie de nombreuses personnes handicapées, les aidant à sortir de chez elles et ouvrant les portes du travail et de la production. Cela l’a poussée à lancer en 2021 un marché caritatif pour les personnes handicapées afin d’exposer leurs produits, une expérience qui a renforcé leur confiance en eux et leur créativité.
\n\nElle indique qu’elle prépare actuellement de nouveaux programmes de formation, incluant l’artisanat, les méthodes de travail avec les personnes handicapées, ainsi que des cours d’inscription à l’université virtuelle.
\n\nMona souligne qu’en 2019, elle a rejoint une entreprise de télécommunications entièrement équipée pour accueillir les personnes handicapées, après avoir été refusée auparavant par certaines entreprises simplement parce qu’elle utilisait un fauteuil roulant. L’environnement de travail lui a fourni toutes les facilités nécessaires, y compris des entrées accessibles, des installations publiques et des bureaux équipés, ce qui lui a permis d’accomplir ses tâches de manière indépendante sans aide. Elle souligne que ces aménagements l’ont aidée à s’intégrer efficacement au travail et à maintenir son activité professionnelle et quotidienne en toute autonomie et confort.
\n\nMona conclut son message à Al-Asima News en déclarant : « La vie est difficile, mais le handicap n’est pas la fin du chemin. Trouvez ce que vous pouvez faire et commencez. »
\n\nL’histoire de Mona n’est pas seulement une victoire personnelle, mais un message d’espoir prouvant que la volonté peut transformer les défis en un nouveau départ, un départ qui correspond parfaitement au nom de son initiative.
", "tags": [ "Mona Amqi", "Ostéogenèse imparfaite", "Le handicap est un départ", "Damas", "Personnes handicapées", "Leadership", "Défi", "Marché du travail" ] }, "tr": { "title": "36 Yıllık Mücadele: Mona Amqi’nin İradesi Cam Kemik Hastalığını Aşarak Liderlik Başardı", "content": "Şam - Al-Asima News
\n\nDoğduğu anda doktorların beklentileri umut verici değildi; nadir görülen cam kemik hastalığı nedeniyle ailesine bir yıldan fazla yaşayamayacağı bildirildi. Ancak yıllar tüm tahminleri boşa çıkardı. Mona, tekerlekli sandalyesiyle büyüdü ve 36 yaşına ulaştı; bedensel sınırları aşan ve kırılmaz bir ruha sahip bir direnç hikayesi taşıyor, dediği gibi Al-Asima News ile yaptığı özel röportajda.
\n\nMona şöyle diyor: Çocukluğumdan beri kırıklar ve alçılar hayatımın sürekli bir parçasıydı ve her düşüşte daha büyük bir kararlılıkla ayağa kalktım. Ancak en zorlu mücadele sadece fiziksel acı değil, toplumun bakışları, sert eleştiriler ve evde kalmam gerektiğini söyleyen sözlerdi.
\n\nEkliyor: Şam Üniversitesi Arap Dili Bölümü’nde açıköğretim çeviri programında üçüncü yıla kadar geldim, ancak tamamlamadım. Yine de öğrenmeyi bırakmadım ve İngiltere’de Kingston Üniversitesi’nden sertifikalı eğitmenlik belgesi dahil olmak üzere birçok sertifika aldım. Ayrıca TEDx platformunda “Kelimelerin Gücü” başlıklı konuşmamla TEDx ödülü kazandım; kelimelerin gücünün ve engellilerin hayatları üzerindeki etkisinin farkındayım. Ayrıca Uluslararası Gençlik Odası (JCI) tarafından gönüllü ve girişimcilik alanında liderlik kategorisinde dünya çapında en başarılı on gençten biri olarak ödüllendirildim.
\n\nYolculuğunu neredeyse durduran an 2011’in sonlarıydı; annesi ani bir şekilde vefat etti. Mona diyor ki: “Annem sürekli şöyle derdi: Mona, öğrenmelisin, çalışmalısın, hayata katılmalısın. Ama o ayrıldıktan sonra benim için ışık söndü ve eğitimden ve işten uzaklaştım. Yine de annemin istediği şeylere gerçek bir vefa olarak yola geri döndüm.”
\n\nDevam ediyor: “Annemin ardından babam da vefat etti ve altı yıldır yalnız yaşıyorum, günlük hayatımı kimsenin yardımına ihtiyaç duymadan sürdürüyorum ve sosyal aktivitelerimi takip ediyorum. Bağımsızlık, iradesi olanlar için uzak bir hayal değil.”
\n\nMona, 2017 yılında zorluklarını başkalarının hayatını değiştiren bir güce dönüştürmeye karar verdiğini ve “Engellilik Bir Başlangıçtır” girişimini başlattığını açıklıyor. Bu girişim, engelli bireyleri iş gücü piyasasına hazırlamayı ve onların yeteneklerine uygun iş fırsatları bulmalarına yardımcı olmayı amaçlıyor. “Birçoğu yıllarca evlerinde kapalıydı, engellerinden dolayı değil, toplum onlara fırsat vermediği için” diyor.
\n\nZamanla girişim, birçok engellinin hayatında olumlu etkiler yaratmaya başladı, onların evlerinden çıkmalarına yardımcı oldu ve çalışma ile üretim kapılarını açtı. Bu da onu, 2021 yılında engelli bireylerin ürünlerini sergilediği hayır pazarını başlatmaya teşvik etti; bu deneyim onların özgüvenini ve yaratıcılığını artırdı.
\n\nŞu anda el sanatları, engellilerle iletişim yöntemleri ve sanal üniversiteye kayıt kurslarını içeren yeni eğitim programları düzenlemeye hazırlanıyor.
\n\nMona, 2019 yılında tamamen engellilere uygun olarak donatılmış bir telekomünikasyon şirketine katıldığını belirtiyor. Daha önce tekerlekli sandalye kullandığı için bazı şirketler tarafından reddedilmişti. Çalışma ortamı, erişilebilir girişler, genel tesisler ve donanımlı ofisler dahil olmak üzere gerekli tüm kolaylıkları sağladı ve görevlerini bağımsız olarak yerine getirmesini mümkün kıldı. Bu kolaylıkların iş hayatına verimli entegrasyonunu ve günlük rutinini rahat ve bağımsız bir şekilde sürdürmesini sağladığını vurguluyor.
\n\nMona, Al-Asima News’e mesajını şöyle bitiriyor: “Hayat zor, ama engellilik yolun sonu değil. Yapabileceğin şeyi bul ve başla.”
\n\nMona’nın hikayesi sadece kişisel bir zafer değil, iradenin zorlukları yeni bir başlangıca dönüştürebileceğini kanıtlayan bir umut mesajıdır; girişiminin adıyla tam uyumlu bir başlangıç.
", "tags": [ "Mona Amqi", "Cam Kemik Hastalığı", "Engellilik Bir Başlangıçtır", "Şam", "Engelliler", "Liderlik", "Mücadele", "İş Gücü Piyasası" ] }, "ku": { "title": "36 Salan Ji Berfirehtiyê: Mona Amqi xwestekê xweşbînîyê şikand û serkeftinê bi dest xist", "content": "Damaskus - Al-Asima News
\n\nLi demê zayînê wisa nehatibûye temaşekirin ku xweşbînîya bijîvaniya wê baş e, ji ber ku nexweşiya wê ya kêm dîtî yê ku tê zanîn wekî nexweşiya \"osteogenesis imperfecta\" (astêra şûşeyê), pêşînîyan daye malbata wê ku ew nekin ji salek zêdetir bimîne. Lê salan hemû pêşbînîyan şikand. Mona li ser kursiya xwe ya guherbar mezin bû û 36 salî hat, heqîqeta xweşbînîyeke ku derdora lîstikên jismî derbas dike û rûhêk nekinbar heye, wekî Mona Amqi di gotûbêja xwe ya taybetî bi Al-Asima News re ragihand.
\n\nMona dibêje: Ji zaroktiya min ve şikest û bandaj her dem beşek ji jiyana min bû, û her carek ku ketim, bi hêvî û berxwedanê zêdetir rabûm. Lê herî zehfî ne tenê êşê jismî bû, lê herwiha temaşeyên civakî, têgihiştinên têkçûnî û gotinên ku dixwestin min qenc bikin ku cîhê min tenê mal e.
\n\nDi zêde de dibêje: Ez heta sala sêyemê li beşê zimanê erebî ya Zanîngeha Damaskus û bernameya wergerê ya perwerdehiya vekirî me, lê nehatim qedandin. Lê herwisa hîn bûnê nehatim rawestin û şehadetnameyên gelek wergirtim, di nav de şehadetnameya fêrkariya destnîşan ji Zanîngeha “Kingston” ya Brîtanî, û her weha şilê “TEDx” wekî axiftarek li ser platforma TEDx ya cîhanê bi gotarê “Peyvê girîng e”, têgihiştinê min ya hêza peyvan û serdana wan li jiyana kesên bi karîgeriyê. Hêvî jî xelata navbera 10 ciwanên herî taybet ên cîhanê li kategoriyê serokatiyê li karên xebatê û serokatiyê ji hêla Komîteya Ciwanên Navneteweyî “JCI” ve wergirt.
\n\nDema ku ew qet karê xwe dikare rawestin di dawiya sala 2011 de bû, dema ku dêyika wê bi awayekî nehişyar mir. Li ser vê got: “Dêyika min her dem dibêje: Mona divê hîn bibî, divê kar bikî, divê li jiyanê derkevin. Lê piştî mirina wê, ronahiyê ji min re ket, ji xwendin û karê dûr bûm, lê ez vegerîma rê dawam bikim ji ber ku ew rastiye ku dêyika min dixwest.”
\n\nDibêje: “Piştî mirina dêyikê bavê min jî mir, û ji şeş salan ez bi tenê dijîm, hemû hûrguliyên jiyana rojane xwe bi bê alîkariyê xwe dixwazim, û çalakiyên civakî xwe di berdewam dikim. Serbixwe bûn xewnê dûr ne ji bo kesên ku hêz û xwestin heye.”
\n\nMona di sala 2017 de biryar da ku berfirehtiyên xwe bibe hêz ku jiyana kesên din biguherîne, û bernameya “Karîgeriyê Destpêk e” dest pê kir, ku armanca wê fêrkirin û amadekirinê ya kesên bi karîgeriyê ji bo derketinê bazarê karê ye, û alîkarî kirinê ji bo dîtina firsetên karê ku li gorî şehiyên wan û karînên wan ne. Dibêje: “Zêdetir kes ji salan li malên xwe mayin, ne ji ber karîgeriyê wan, lê ji ber ku civak firsetê ne da wan.”
\n\nDi demeke dirêj de, bername dest pê kir ku di jiyana gelek kesên bi karîgeriyê de tesîrên pozîtîf çêbike, wan alîkarî kir ku ji malên xwe derkevin, û deriyên kar û berhevkirinê vekirin, ku ew jî wisa Mona teşwîq kir ku di sala 2021 de bazara xeyriyê ya kesên bi karîgeriyê vekole, da ku hilberên wan nîşan bide, ku ev tecrube ewlehiya wan û karînên wan ji nû ve zêde kir.
\n\nDibêje ku niha amade dike bernameyên fêrkariya nû yên ku di nav de hunerên destan, rêbazên têkiliya bi kesên bi karîgeriyê, û kursên qeydê li zanîngeha virtualê hene.
\n\nMona nîşan dide ku di sala 2019 de li şîrketa telekomünîkasyonê ku bi temamî ji bo kesên bi karîgeriyê amade bû, tevlî bû, piştî ku berê ji aliyê hin şîrketan ve ji ber ku ew li ser kursiya guherbar bû, red bû. Cîhê karê hemû alîkarîyên pêwîst pêşkêş kir, ji aliyê deriyên gihîştinê, xizmetên giştî û ofîsan ku amade bûn, ku ew dikare karên xwe bi serbixwe bê alîkarî çalak bike. Nîşan dide ku ev alîkarîyan alîkarî kirin ku ew bi karê xwe bi kîfiyetê têkildar bibe û çalakiyên xwe yên rojane bi hêvî û serbixwe bidomîne.
\n\nMona peyama xwe ji bo Al-Asima News bi vî peyvî qedand: “Jiyan zehmet e, lê karîgerî ne dawiyê rê ye. Lê zêde bibîne ka tu dikarî çi bikî û dest pê bike.”
\n\nÇîroka Mona tenê serkeftina kesane nîne, lê mesajeke hêvî ye ku îrade dikare berfirehtiyên biguherîne bibe destpêka nû, destpêkeke ku bi navê bernameyê wê bi temamî têkildar e.
", "tags": [ "Mona Amqi", "Nexweşiya Astêra Şûşeyê", "Karîgeriyê Destpêk e", "Damaskus", "Kesên Bi Karîgeriyê", "Serokatiyê", "Berfirehtî", "Bazarê Karê" ] }, "ru": { "title": "36 лет борьбы: воля Моны Амки преодолевает болезнь хрупких костей и достигает лидерства", "content": "Дамаск - Al-Asima News
\n\nПрогнозы врачей при её рождении не были обнадёживающими, поскольку её редкое заболевание, известное как несовершенный остеогенез, заставило их сообщить семье, что девочка не проживёт более одного года. Однако годы опровергли все ожидания. Мона выросла в инвалидной коляске и достигла 36 лет, неся с собой историю стойкости, которая превосходит физические ограничения и отражает несгибаемый дух, как она рассказала в эксклюзивном интервью Al-Asima News.
\n\nМона говорит: с детства переломы и гипсы были постоянной частью моей жизни, и с каждым падением я вставала с ещё большим упорством. Но самым сложным испытанием была не только физическая боль, но и взгляды общества, жесткая критика и слова, пытавшиеся убедить меня, что моё место — только дома.
\n\nОна добавляет: я дошла до третьего курса факультета арабского языка в Университете Дамаска по программе перевода заочного обучения, но не завершила обучение. Тем не менее, я не переставала учиться, получив несколько сертификатов, включая сертификат сертифицированного тренера от Университета Кингстон в Великобритании, а также награду TEDx как спикер на глобальной платформе TEDx с речью под названием «Слово имеет значение», осознавая силу слов и их влияние на жизнь людей с инвалидностью. Также я получила награду за вхождение в десятку самых выдающихся молодых людей мира в категории лидерства в добровольческой и предпринимательской деятельности от Международной молодёжной палаты (JCI).
\n\nМомент, который чуть не остановил её путь, наступил в конце 2011 года, когда внезапно умерла её мать. Мона говорит: «Моя мама постоянно повторяла: „Мона, ты должна учиться, ты должна работать, ты должна выходить в жизнь“. Но после её ухода для меня погас свет, я отошла от учёбы и работы. Однако я вернулась, чтобы продолжить путь, поскольку это истинная дань уважения тому, чего желала мама».
\n\nОна продолжает: «После смерти матери умер и отец, и уже шесть лет я живу одна, самостоятельно справляюсь с повседневными делами и продолжаю свои социальные активности. Независимость — не далёкая мечта для тех, у кого есть воля».
\n\nМона объясняет, что в 2017 году решила превратить свои испытания в силу, меняющую жизни других, и запустила инициативу «Инвалидность — это старт», направленную на обучение и подготовку людей с инвалидностью для выхода на рынок труда и помощь им в поиске рабочих мест, соответствующих их навыкам и способностям. Она говорит: «Многие годами были заперты в своих домах не из-за инвалидности, а потому что общество не давало им шанса».
\n\nСо временем инициатива начала оказывать положительное влияние на жизнь многих людей с инвалидностью, помогая им выходить из дома и открывая двери к работе и продуктивности. Это побудило её в 2021 году запустить благотворительный рынок для людей с инвалидностью, где они могли выставлять свои изделия, что укрепило их уверенность в себе и творческие способности.
\n\nОна отмечает, что в настоящее время готовит новые обучающие программы, включая ремёсла, методы взаимодействия с людьми с инвалидностью и курсы по регистрации в виртуальном университете.
\n\nМона отмечает, что в 2019 году она присоединилась к телекоммуникационной компании, полностью оснащённой для приёма людей с инвалидностью, после того как ранее сталкивалась с отказами от некоторых компаний только из-за того, что пользуется инвалидной коляской. Рабочая среда предоставила все необходимые удобства, включая доступные входы, общественные помещения и оборудованные офисы, что позволило ей выполнять свои обязанности самостоятельно без посторонней помощи. Она подчёркивает, что эти условия помогли ей эффективно интегрироваться в работу и продолжать профессиональную и повседневную деятельность с комфортом и независимостью.
\n\nМона завершает своё послание Al-Asima News словами: «Жизнь трудна, но инвалидность — не конец пути. Найдите то, что вы можете делать, и начните».
\n\nИстория Моны — это не просто личная победа, а послание надежды, доказывающее, что воля способна превратить трудности в новое начало, старт, который идеально соответствует названию её инициативы.
", "tags": [ "Мона Амки", "Несовершенный остеогенез", "Инвалидность это старт", "Дамаск", "Люди с инвалидностью", "Лидерство", "Вызов", "Рынок труда" ] }, "fa": { "title": "۳۶ سال مبارزه؛ مونا عمقی؛ ارادهای که بیماری استخوان شیشهای را شکست و به رهبری رسید", "content": "دمشق - اخبار العاصمة
\n\nپزشکان در هنگام تولد او امیدی نداشتند، بیماری نادری که به نام بیماری استخوان شیشهای شناخته میشود باعث شد به خانوادهاش اطلاع دهند که بیش از یک سال زنده نخواهد ماند. اما سالها همه پیشبینیها را نقض کرد. مونا با ویلچر بزرگ شد و به ۳۶ سالگی رسید، داستانی از استقامت که فراتر از محدودیتهای جسمی به روحی شکستناپذیر اشاره دارد، همانطور که مونا عمقی در گفتوگوی اختصاصی با اخبار العاصمة بیان کرد.
\n\nمونا میگوید: از کودکی شکستگی و گچ گرفتن بخش دائمی زندگیام بود و با هر سقوط با ارادهای قویتر برخاستم. اما سختترین چالش فقط درد جسمی نبود، بلکه نگاههای جامعه، نقدهای تند و کلماتی بود که میخواستند مرا قانع کنند که جای من فقط در خانه است.
\n\nاو افزود: به سال سوم رشته زبان عربی در دانشگاه دمشق و برنامه ترجمه آموزش باز رسیدم اما آن را کامل نکردم. با این حال، هرگز از یادگیری دست نکشیدم و گواهیهای متعددی از جمله مدرک مربیگری معتبر از دانشگاه کینگستون بریتانیا دریافت کردم. همچنین به عنوان سخنران در پلتفرم جهانی TEDx با سخنرانی «کلمه مهم است» نشان TEDx را دریافت کردم، با درک قدرت کلمات و تأثیر آنها بر زندگی افراد دارای معلولیت. همچنین جایزه یکی از ده جوان برجسته جهان در زمینه رهبری در کارهای داوطلبانه و کارآفرینی را از اتاق جوانان بینالمللی (JCI) دریافت کردم.
\n\nلحظهای که تقریباً مسیرش را متوقف کرد، اواخر سال ۲۰۱۱ بود، زمانی که مادرش ناگهان فوت کرد. مونا میگوید: «مادرم همیشه میگفت: مونا باید یاد بگیری، باید کار کنی، باید وارد زندگی شوی. اما پس از رفتن او، نور برای من خاموش شد و از تحصیل و کار فاصله گرفتم. اما برای ادامه مسیر بازگشتم، چون این وفاداری واقعی به خواسته مادرم بود.»
\n\nاو ادامه میدهد: «پس از فوت مادرم، پدرم هم رفت و من شش سال است که تنها زندگی میکنم، روزمرگیهایم را بدون کمک کسی انجام میدهم و فعالیتهای اجتماعیام را دنبال میکنم. استقلال آرزوی دوردستی نیست برای کسانی که اراده دارند.»
\n\nمونا توضیح میدهد که در سال ۲۰۱۷ تصمیم گرفت چالشهایش را به نیرویی تبدیل کند که زندگی دیگران را تغییر دهد و ابتکار «معلولیت شروعی است» را راهاندازی کرد که به آموزش و توانمندسازی افراد دارای معلولیت برای ورود به بازار کار و کمک به یافتن فرصتهای شغلی متناسب با مهارتها و تواناییهایشان میپردازد. او میگوید: «بسیاری سالها در خانههایشان محبوس بودند، نه به خاطر معلولیتشان، بلکه به دلیل اینکه جامعه فرصت نداده بود.»
\n\nبا گذشت زمان، این ابتکار تأثیر مثبتی بر زندگی بسیاری از افراد دارای معلولیت گذاشت، به آنها کمک کرد از خانههایشان بیرون بیایند و درهای کار و تولید را باز کرد. این امر او را ترغیب کرد تا در سال ۲۰۲۱ بازار خیریهای برای افراد دارای معلولیت راهاندازی کند تا محصولاتشان را عرضه کنند، تجربهای که اعتماد به نفس و خلاقیت آنها را تقویت کرد.
\n\nاو اشاره میکند که در حال حاضر در حال آمادهسازی برنامههای آموزشی جدید شامل صنایع دستی، روشهای تعامل با افراد دارای معلولیت و دورههای ثبتنام در دانشگاه مجازی است.
\n\nمونا اشاره میکند که در سال ۲۰۱۹ به شرکتی در زمینه مخابرات پیوست که به طور کامل برای پذیرش افراد دارای معلولیت مجهز بود، پس از اینکه قبلاً به دلیل استفاده از ویلچر توسط برخی شرکتها رد شده بود. محیط کاری تمام تسهیلات لازم از جمله ورودیها، امکانات عمومی و دفاتر مجهز را فراهم کرد که به او امکان داد وظایف خود را به طور مستقل و بدون کمک انجام دهد. او تأکید میکند که این تسهیلات به او کمک کرد تا به طور مؤثر در کار ادغام شود و فعالیت حرفهای و روزمره خود را با راحتی و استقلال ادامه دهد.
\n\nمونا پیام خود را به اخبار العاصمة با این جمله به پایان میرساند: «زندگی سخت است، اما معلولیت پایان راه نیست. آنچه میتوانی انجام دهی را پیدا کن و شروع کن.»
\n\nداستان مونا تنها یک پیروزی شخصی نیست، بلکه پیامی از امید است که ثابت میکند اراده قادر است چالشها را به شروعی تازه تبدیل کند، شروعی که کاملاً با نام ابتکارش مطابقت دارد.
", "tags": [ "مونا عمقی", "بیماری استخوان شیشهای", "معلولیت شروعی است", "دمشق", "افراد دارای معلولیت", "رهبری", "چالش", "بازار کار" ] } }