دمشق-العاصمة نيوز
\n\nكشف الباحث التاريخي عماد الأرمشي خلال محاضرة نظمتها المكتبة الوطنية في دمشق اليوم، عن خفايا وأسرار الأوابد والآثار الأموية في حي القيمرية الدمشقي.
\n\nحملت المحاضرة عنوان “حي القيمرية والآثار الأموية الباقية إلى اليوم”، وحضرها جمهور واسع من محبي تاريخ دمشق وتراثها، حيث قدم المحاضر عرضاً بصرياً يجمع بين الوثائق والصور والخرائط القديمة لاستعراض الشواهد الأموية التي ما زالت صامدة في أحياء المدينة القديمة.
\n\n![](\"uploads/news/6b59c1af6fea27affa77a0c5ba4f290e597a7fbf.jpg\")
توقف الأرمشي في محاضرته عند الجامع الأموي كنموذج حي لفهم تاريخ الآثار الأموية في دمشق، مستعرضاً حادثة الحريق الكبير عام 1893 الذي دمر أجزاء واسعة منه، لا سيما “قبة النسر” التي أزيلت بالكامل وأعيد بناؤها على طراز بيزنطي دمشقي وليس أموياً خالصاً، بجهود هندسية عثمانية وفرنسية وإيطالية بين عامي 1893 و1901.
\nاستعرض الباحث المعالم الأموية الباقية في حي القيمرية، مشيراً إلى أن الحي المعروف بـ\"حارة النقاشات\" لا يزال يحمل طبقات تاريخية أموية، ويضم ثلاثة أبنية توحي بقدمها، وربما تعود أسسها إلى عهد الخليفة الأموي الأول معاوية بن أبي سفيان.
\n\nومن بين الآثار الأموية في الحي دار سيف (الأموي) التي بناها أبان بن عبد الملك بن مروان إلى جانب بيت أخيه مسلمة بن عبد الملك ودار العباس بن الوليد بن عبد الملك، حيث تحولت هذه الدار المنخفضة إلى ضريح الشيخ صالح الدسوقي، مع بقاء واجهتها شاهدة على العمارة الأصيلة حتى اليوم.
\n\nكما أشار الأرمشي إلى تربة معاوية التي تقع قواعدها تحت مستوى الطريق الحالي بثلاثة إلى أربعة أمتار، وبيت الشطي القائم فوق سرداب بعمق أربعة أمتار.
\n\n![](\"uploads/news/5f033818d5633975446b8693c02c9e911c212687.jpg\")
تطرق المحاضر إلى مقهى النوفرة الشهير بجوار باب جيرون، الذي يتجاوز عمره 250 إلى 265 عاماً، ويستمد اسمه من نافورة الماء التي كانت تغذى عبر الشاذروان بمياه نهر بانياس.
\n![](\"uploads/news/30df16472aaf622a31a43dafe851005f6d1e43c1.jpg\")
كما ذكر النوفرة المائية الصغيرة التي توقفت في خمسينيات القرن الماضي، وحمام النوفرة التاريخي الذي تحول فيما بعد إلى مركز للثقافة الشعبية ثم إلى مطعم.
\nأوضح الباحث الأرمشي في رده على سؤال مراسل العاصمة نيوز حول سبل توثيق الآثار في دمشق وصون هوية المدينة وحمايتها من التشويه، أن الأمر يتطلب تبني منهج علمي من قبل الباحثين والمؤسسات، يعتمد على المقارنة الوثائقية والبصرية للحفاظ على الإرث العمراني ونقله للأجيال القادمة.
\n\n![](\"uploads/news/1a2f675763cac7d349927ae3b7cd04f71ab36ffb.jpg\")
وأشار المهندس محمد خيري البارودي، الذي قدم للمحاضرة، إلى ريادة الباحث الأرمشي في اعتماد منهجية “التاريخ البصري المقارن”، التي تعتمد مقارنة الصور القديمة والحديثة لتتبع التحولات العمرانية بدقة، وكشف تفاصيل لم ترصدها المصادر المكتوبة. وأوضح أن فريق البحث الميداني كشف خلال سبعة أشهر آثاراً أموية جديدة، مؤكداً أن العديد من المعالم المصنفة عثمانية أو مملوكية تعود جذورها إلى سياقات أموية لاحقة.
\nشهدت المحاضرة مداخلات وأسئلة بين الحضور والمحاضر حول وسائل التوثيق وأساليب قراءة الصور القديمة وأثر البحث البصري في حماية الذاكرة الجماعية للمدينة.
\n\nتضم دمشق العديد من الآثار الأموية التي طُمست أغلبها أو شُيد فوقها أبنية، مثل قصر الخضراء، والمدرسة المجاهدية التي بُنيت فوق قصر هشام بن عبد الملك، وآثار قصر عبد العزيز بن مروان التي تحولت لاحقاً إلى الخانقاه الشميسصانية.
\n\n![](\"uploads/news/53be9cc14da5a73a436cd01bcc2471054c84718e.jpg\")
![](\"uploads/news/05338539a3c22fc1dd3ed94dbf8cd25fbc5b894c.jpg\")
![](\"uploads/news/705050423753964ad2c9419ad12deed19daa7a70.jpg\")
![](\"uploads/news/23b53c1a54fc2b69e258cfd3d709a227bc43383e.jpg\")
![](\"uploads/news/9a4184d73795423175c062a40e03cb76db5d3f0a.jpg\")
![](\"uploads/news/e6922225cebb7d3f0788d516beb61feccc329092.jpg\")
Damascus - Al-Asima News
\n\nHistorical researcher Imad Al-Armeshi unveiled the secrets and mysteries of Umayyad monuments and relics in Damascus' Qaymariyya neighborhood during a lecture held today at the National Library in Damascus.
\n\nThe lecture, titled “Qaymariyya District and the Remaining Umayyad Monuments to This Day,” was attended by a wide audience of Damascus history and heritage enthusiasts. The presenter used a visual presentation combining documents, old photos, and maps to examine the surviving Umayyad landmarks in the old city districts.
\n\nAl-Armeshi focused on the Umayyad Mosque as a living example to understand the history of Umayyad monuments in Damascus, reviewing the great fire of 1893 that destroyed large parts of it, especially the “Eagle Dome,” which was completely removed and rebuilt in a Damascene Byzantine style rather than a purely Umayyad one, through Ottoman, French, and Italian engineering efforts between 1893 and 1901.
\nThe researcher reviewed the remaining Umayyad landmarks in Qaymariyya, noting that the district, known as “The Tanners’ Quarter,” still holds Umayyad historical layers, including three buildings that suggest their foundations possibly date back to the era of the first Umayyad caliph Muawiya ibn Abi Sufyan.
\n\nAmong the Umayyad monuments in the district are Dar Saif (the Umayyad house) built by Aban ibn Abd al-Malik ibn Marwan alongside the house of his brother Muslim ibn Abd al-Malik and Dar al-Abbas ibn al-Walid ibn Abd al-Malik. This low-lying house later became the shrine of Sheikh Saleh al-Dusuqi, with its facade still bearing authentic architectural features today.
\n\nAl-Armeshi also mentioned Muawiya’s tomb, whose foundations lie three to four meters below the current road level, and Bayt al-Shatti, built over a four-meter-deep cellar.
\n\nThe lecturer addressed the famous Al-Nawfara café near Bab Jirun, which is over 250 to 265 years old and derives its name from the water fountain once fed by the Shadhrawan channel from the Banias River.
\nHe also mentioned the small Al-Nawfara fountain that ceased operation in the 1950s, and the historic Al-Nawfara bathhouse, which later became a center for popular culture and subsequently a restaurant.
\nIn response to a question by Al-Asima News correspondent about ways to document all monuments in Damascus and preserve the city’s identity from distortion, researcher Al-Armeshi stressed the need for researchers and institutions to adopt a scientific approach relying on documentary and visual comparison to safeguard Damascus’s architectural heritage and transmit it to future generations.
\n\nEngineer Mohammad Khairi Al-Baroudi, who introduced the lecture, highlighted Al-Armeshi’s pioneering use of the “comparative visual history” methodology, which compares old and recent photos to accurately track urban transformations and uncover details not recorded in written sources. Over seven months of field research, his documentation team revealed previously unknown Umayyad monuments, confirming that many structures classified as Ottoman or Mamluk have roots in later Umayyad contexts.
\nThe lecture included interactions and questions between attendees and the presenter regarding documentation methods, reading old photos, and the impact of visual research on protecting the city’s collective memory.
\n\nDamascus hosts numerous Umayyad monuments, many of which have been erased or built over, such as Al-Khidrā Palace, Al-Mujahideen School built atop the palace of Hisham ibn Abd al-Malik, and the remains of Abdul Aziz ibn Marwan’s palace, later transformed into the Shamisansani Khanqah.
\n\nDamas - Al-Asima News
\n\nLe chercheur historique Imad Al-Armeshi a dévoilé les secrets et mystères des monuments et vestiges omeyyades dans le quartier Qaymariyya de Damas lors d'une conférence organisée aujourd'hui à la Bibliothèque Nationale de Damas.
\n\nIntitulée « Quartier Qaymariyya et les vestiges omeyyades encore présents aujourd'hui », la conférence a réuni un large public passionné par l'histoire et le patrimoine de Damas. Le conférencier a présenté un exposé visuel combinant documents, photos anciennes et cartes pour examiner les témoignages omeyyades toujours visibles dans les quartiers anciens de la ville.
\n\nAl-Armeshi s'est arrêté sur la mosquée omeyyade comme exemple vivant pour comprendre l'histoire des monuments omeyyades à Damas, évoquant le grand incendie de 1893 qui a détruit une grande partie du site, notamment le « dôme de l'aigle » qui a été entièrement supprimé puis reconstruit dans un style byzantin damascène et non purement omeyyade, grâce à des efforts d'ingénierie ottomans, français et italiens entre 1893 et 1901.
\nLe chercheur a présenté les vestiges omeyyades restants dans le quartier Qaymariyya, soulignant que ce quartier, connu sous le nom de « quartier des tanneurs », conserve encore des couches historiques omeyyades. Il comprend trois bâtiments qui suggèrent leur ancienneté, et pourraient remonter à l'époque du premier calife omeyyade Muawiya ibn Abi Sufyan.
\n\nParmi les monuments omeyyades du quartier figurent Dar Saif (la maison omeyyade) construite par Aban ibn Abd al-Malik ibn Marwan, à côté de la maison de son frère Muslim ibn Abd al-Malik et de la maison d'al-Abbas ibn al-Walid ibn Abd al-Malik. Cette maison basse est devenue plus tard le sanctuaire du cheikh Saleh al-Dusuqi, sa façade restant un témoignage de l'architecture authentique jusqu'à aujourd'hui.
\n\nAl-Armeshi a également mentionné la tombe de Muawiya, dont les fondations se trouvent trois à quatre mètres sous le niveau actuel de la route, ainsi que la maison al-Shatti construite au-dessus d'une cave de quatre mètres de profondeur.
\n\nLe conférencier a évoqué le célèbre café Al-Nawfara près de Bab Jirun, qui a plus de 250 à 265 ans et tire son nom de la fontaine d'eau alimentée par le canal Shadhrawan provenant de la rivière Banias.
\nIl a également mentionné la petite fontaine Al-Nawfara qui a cessé de fonctionner dans les années 1950, ainsi que le bain historique Al-Nawfara qui est devenu par la suite un centre de culture populaire, puis un restaurant.
\nEn réponse à une question du correspondant d'Al-Asima News sur les moyens de documenter tous les monuments à Damas et de préserver l'identité de la ville contre la défiguration, le chercheur Al-Armeshi a souligné la nécessité pour les chercheurs et les institutions d'adopter une approche scientifique basée sur la comparaison documentaire et visuelle afin de protéger le patrimoine architectural de Damas et de le transmettre aux générations futures.
\n\nL'ingénieur Mohammad Khairi Al-Baroudi, qui a présenté la conférence, a souligné l'innovation d'Al-Armeshi dans l'utilisation de la méthodologie de « l'histoire visuelle comparative », qui compare les photos anciennes et récentes pour suivre avec précision les transformations urbaines et révéler des détails non enregistrés dans les sources écrites. Au cours de sept mois de recherche sur le terrain, son équipe de documentation a découvert des monuments omeyyades inconnus auparavant, confirmant que de nombreuses structures classées ottomanes ou mameloukes ont des racines dans des contextes omeyyades ultérieurs.
\nLa conférence a été ponctuée d'interventions et de questions entre les participants et le conférencier sur les méthodes de documentation, la lecture des anciennes photos et l'impact de la recherche visuelle sur la protection de la mémoire collective de la ville.
\n\nDamas abrite de nombreux monuments omeyyades dont la plupart ont été effacés ou recouverts par des constructions, comme le palais Al-Khidrā, l'école Al-Mujahideen construite sur le palais de Hisham ibn Abd al-Malik, et les vestiges du palais d'Abdul Aziz ibn Marwan, transformés plus tard en khanqah Shamisansani.
\n\nŞam - Al-Asima News
\n\nTarih araştırmacısı İmad Al-Armeshi, bugün Şam Ulusal Kütüphanesi'nde düzenlenen konferansta Şam'ın Qaymariyya mahallesindeki Emevi anıtları ve kalıntılarının sırlarını ortaya koydu.
\n\n“Qaymariyya Mahallesi ve Günümüze Kalan Emevi Eserleri” başlıklı konferansa, Şam tarihine ve mirasına ilgi duyan geniş bir izleyici kitlesi katıldı. Konuşmacı, eski belgeler, fotoğraflar ve haritaları bir araya getiren görsel bir sunum yaparak, şehrin eski mahallelerindeki ayakta kalan Emevi izlerini inceledi.
\n\nAl-Armeshi, konferansında Emevi Camii'ni Şam'daki Emevi eserlerinin tarihini anlamak için canlı bir örnek olarak ele aldı. 1893'te meydana gelen büyük yangında, özellikle tamamen kaldırılan ve 1893-1901 yılları arasında Osmanlı, Fransız ve İtalyan mühendislik çalışmalarıyla saf Emevi değil, Şam'a özgü Bizans tarzında yeniden inşa edilen “Kartal Kubbesi”nin büyük bölümlerinin tahrip olduğunu anlattı.
\nAraştırmacı, Qaymariyya mahallesinde kalan Emevi dönemine ait yapıların izlerini sundu. \"Tabakçılar Mahallesi\" olarak bilinen bu bölgenin halen Emevi tarih katmanlarını taşıdığını ve üç yapı içerdiğini belirtti. Bu yapıların temellerinin ilk Emevi halifesi Muaviye bin Ebu Süfyan dönemine kadar uzanabileceği belirtildi.
\n\nMahalledeki Emevi eserlerinden Dar Saif (Emevi evi), Aban bin Abdülmelik bin Mervan tarafından, kardeşi Müslime bin Abdülmelik'in evi ve Abbas bin Velid bin Abdülmelik'in eviyle birlikte inşa edildi. Bu alçak yapı, daha sonra Şeyh Salih el-Dusuki'nin türbesine dönüştü ve cephe mimarisi günümüzde hala özgünlüğünü koruyor.
\n\nAl-Armeshi ayrıca, temelleri mevcut yol seviyesinin 3-4 metre altında olan Muaviye'nin türbesi ve 4 metre derinliğinde bir mahzen üzerine inşa edilmiş Şatti Evi'nden bahsetti.
\n\nKonuşmacı, Bab Jirun yakınlarındaki 250-265 yıllık Al-Nawfara kahvesine değindi. Kahve, Banias Nehri'nden gelen Shadhrawan su kanalıyla beslenen su çeşmesinden adını almaktadır.
\nAyrıca, 1950'lerde işlevini yitiren küçük Al-Nawfara çeşmesi ve daha sonra halk kültürü merkezi ardından restoran olarak kullanılan tarihi Al-Nawfara hamamından söz etti.
\nAl-Asima News muhabirinin Şam'daki tüm eserlerin belgelenmesi ve şehrin kimliğinin bozulmadan korunması yollarıyla ilgili sorusuna yanıt veren Al-Armeshi, araştırmacılar ve kurumların belgeler ve görsel karşılaştırmaya dayalı bilimsel bir yaklaşım benimsemesi gerektiğini vurguladı. Bu sayede Şam'ın mimari mirası korunup gelecek nesillere aktarılabilir.
\n\nKonferansı sunan mühendis Muhammed Hayri El-Barudi, Al-Armeshi'nin \"karşılaştırmalı görsel tarih\" metodolojisini kullanmadaki öncülüğüne dikkat çekti. Bu yöntem, eski ve yeni fotoğrafların karşılaştırılmasıyla kentsel dönüşümlerin hassas takibini ve yazılı kaynaklarda yer almayan detayların ortaya çıkarılmasını sağlar. Yedi aylık saha araştırması sonucunda ekip, daha önce bilinmeyen Emevi eserlerini ortaya çıkardı ve Osmanlı veya Memlük olarak sınıflandırılan birçok yapının kökenlerinin sonraki Emevi dönemlerine dayandığını doğruladı.
\nKonferans sırasında katılımcılar ve konuşmacı arasında belgeleme yöntemleri, eski fotoğrafların okunması ve görsel araştırmanın şehir hafızasının korunmasındaki etkisi üzerine tartışmalar ve sorular yaşandı.
\n\nŞam, çoğu silinmiş veya üzerine yapılar inşa edilmiş birçok Emevi eserine ev sahipliği yapmaktadır. Bunlar arasında Hıdır Sarayı, Hişam bin Abdülmelik'in sarayı üzerine inşa edilen Mücahidîn Okulu ve daha sonra Şamisansani Hanı'na dönüşen Abdulaziz bin Mervan sarayı kalıntıları bulunmaktadır.
\n\nشام - ئاڵعەسیما نیوز
\n\nتوێژەرێکی مێژوویی، عیماد ئەرمشی، لە لێکچەرێک کە ئەمشەو لە کتێبخانەی نەتەوەیی شامی ڕێکخرا، نهێنی و رازەکانی ئەسرەکانی ئۆمەویەکان لە ناوچەی قیمرێیی شامی ڕووناک کرد.
\n\nلێکچەرەکە بە ناوی “ناوچەی قیمرێیی و ئەسرەکانی ئۆمەویەکانی بەردەوام تاکو ئەمشەو” بوو، و کۆمەڵەیەک لە خاوەنە مێژووی شامی و مێژووی ئەو شارە بەشداری کرد. لێکچەرەکە پرۆژەیەکی وێنەیی بەکاردەهێنێت کە بەڵگەکان، وێنەکان و نەخشە کۆدەکات بۆ نیشاندانی ئەو شواهدانەی ئۆمەوی کە لە ناوچەکانی کۆنەکانی شارەکە بەردەوامن.
\n\nئەرمشی لە لێکچەرەکەیدا سەردانی مەسجدی ئۆمەوی کرد و وەک نموونەیەکی ژیانی بۆ تێگەیشتن بە مێژووی ئەسرەکانی ئۆمەوی لە شامی، ڕووداوەکەی ئاگرە گەورەی ساڵی 1893 کە بەشە گەورەکان لەسەر کەوت، بە تایبەتی \"گۆڤاری هەڵەقە\" کە تەواوەتی لابرا و پاشان بە شێوەی بیزانسی شامی نوێ دروستکرا وەک ئەو شێوەی خالصی ئۆمەوی نەبوو، بە هەوڵەکانی ئەندازیاری ئۆسمانی، فەڕەنسی و ئیتالی لە نێوان ساڵانی 1893 تا 1901.
\nتوێژەرەکە شواهدی بەردەوامی ئەسرەکانی ئۆمەوی لە ناوچەی قیمرێی نیشان دا، ووت کە ئەو ناوچەیە کە بە \"حەڕەی نووسەرەکان\" ناسراوە، هێشتا لایەنی مێژوویی ئۆمەوی هەیە، و لە ناویدا سێ خانوو هەیە کە نیشان دەدات کە کۆنە، و لەسەر ئەو هەڵسەنگاندنەوە دەتوانرێت بنەمای ئەو خانووانە بگەڕێنرێتەوە بۆ کاتی خلیفەی یەکەمی ئۆمەوی، معاویە بن ئابی سفیان.
\n\nلە نێوان ئەسرەکانی ئۆمەوی لە ناوچەکە، خانووی سیف (ئۆمەوی) بوو کە عوبان بن عبد الملک بن مروان دروست کرد لەگەڵ خانووی براکەی، مسلمە بن عبد الملک، و خانووی العباس بن الولید بن عبد الملک، ئەم خانووەی کە خوارەوەترە لە ئەرەز، بگۆڕاوە بۆ مزگەوتی شێخ صالح الدسوقی، و هێشتا ڕووەکی ئەو خانووە وەک شەھیدی ئەندازەیەکی سەروشتی بەردەوامە.
\n\nهەروەها ئەرمشی باسی تۆڕەی معاویە کرد کە بنەمای ئەو تۆڕەیە لە ژێر ئاستی ڕێگای ئێستا 3 بۆ 4 مەترە، و خانووی شطی کە سەروەی سەردابیەکی 4 مەترە دروستکراوە.
\n\nلێکچەرەکە باسی کافەی نووفەرەی ناودار لە لایەن باب جیرون کرد، کە تەمەنی 250 بۆ 265 ساڵی هەیە و ناوی خۆی وەرگرتووە لە هەڵەقەی ئاوی کە بە شاذروان بە ئاوی رودەخی بانیاس پڕدەکرا.
\nهەروەها لێکچەرەکە سەبارەت بە نووفەرەی ئاوی بچووک کە لە ساڵانی 1950 داخرا، و حمامی مێژوویی نووفەرە کە دوای ئەوە گۆڕاوە بۆ ناوەندی کەلتوری گشتی و پاشان بۆ مەطعم.
\nتوێژەرەکە عیماد ئەرمشی وەک وەڵامی پرسیارێک لە ڕاپۆرتەری ئاڵعەسیما نیوز دەربارەی ڕێگاکانی بەڵگەدانەوەی هەموو ئەسرەکان لە شاری شامی و پاراستنی ناسنامەی شارەکە و ڕوونکردنەوەی ئەوە، ڕوونکرد کە ئەمە پێویستە لە لایەن توێژەرەکان و دامەزراندنەوەکان بەرەوپێش بڕۆت، بەرنامەیەکی زانستی بگرنەوە کە سەرچاوەکان و وێنەکان لەگەڵ یەکتر بپێوە بۆ پاراستنی میراثی شارستانی شامی و گواستنەوەی بۆ نەوەی داهاتوو.
\n\nئەندازیاری مەحەمەد خێری بارودی کە لێکچەرەکە پێشکەش کرد، سەرپەرشتیاری ئەرمشی لە بەکارهێنانی ڕێگای “مێژووی وێنەیی پێوانە” دیاری کرد، کە بە پێوانەکردنی وێنەکانی کۆن و نوێ دەتوانێت گۆڕانکارییەکانی شارستانی بە دروستی بڕیاری بدات و وردەکارییەکی نەهاتووی نووسراوەکان دیاری بکات. لە ماوەی حەوت مانگەکانی توێژینەوەی میدانی، ئەو و تیمی بەڵگەدانەکەی، ئەسرەکانی ئۆمەوی نادیارەکانی نوێ دۆزینەوە، و دڵنیابوون کە زۆربەی ئەوەی کە وەک ئۆسمانی یان مەملوک ناسراون، لە رەگەزەکانی دواتری ئۆمەوی هەڵدەگرێن.
\nلێکچەرەکە بە پەیوەندی و پرسیارەکان لە نێوان حضۆر و لێکچەرەکەرەوە بەڕێوە چووە لەبارەی ڕێگاکانی بەڵگەدان، خوێندنی وێنەکانی کۆن و کاریگەری توێژینی وێنەیی لە پاراستنی بیرکاری گشتی شارەکە.
\n\nشامی زۆرینەی ئەسرەکانی ئۆمەوی هەیە کە زۆربەییان سڕدرانەوە یان سەرەیان خانوو دروستکراوە، وەک قەصرەی خضراء، خوێندگەی مجاهدیە کە لەسەر قەصرەی هیشام بن عبد الملک دروستکرا، و ئەسرەکانی قەصرەی عبدالعزیز بن مروان کە دوای ئەوە گۆڕاوە بۆ خانقاهی شمێصسانی.
\n\nДамаск - Al-Asima News
\n\nИсторик-исследователь Имад Армеши раскрыл тайны и секреты памятников и следов Омейядов в районе Каймария в Дамаске во время лекции, проведённой сегодня в Национальной библиотеке Дамаска.
\n\nЛекция под названием «Район Каймария и сохранившиеся до наших дней памятники Омейядов» собрала широкую аудиторию любителей истории и наследия Дамаска. Докладчик использовал визуальную презентацию, объединяющую документы, старые фотографии и карты для изучения сохранившихся омейядских свидетельств в старых районах города.
\n\nАрмеши остановился на Умейядской мечети как живом примере для понимания истории памятников Омейядов в Дамаске, рассмотрев пожар 1893 года, который уничтожил значительные её части, особенно «Купол Орла», который был полностью демонтирован и перестроен в дамасском византийском стиле, а не в чисто умейядском, благодаря инженерным усилиям османов, французов и итальянцев в период с 1893 по 1901 годы.
\nИсследователь рассмотрел сохранившиеся памятники Омейядов в районе Каймария, отметив, что район, известный как «Квартал кожевников», всё ещё содержит исторические слои Омейядов и включает три здания, что указывает на их древность и, возможно, на то, что их основания восходят к эпохе первого умейядского халифа Муавии ибн Абу Суфьяна.
\n\nСреди памятников Омейядов в районе — дом Саиф (умейядский дом), построенный Абаном ибн Абд аль-Маликом ибн Марваном рядом с домом его брата Муслимы ибн Абд аль-Малика и домом аль-Аббаса ибн аль-Валида ибн Абд аль-Малика. Этот низко расположенный дом позже стал мавзолеем шейха Салиха аль-Дусуки, при этом его фасад до сих пор сохраняет аутентичные архитектурные черты.
\n\nАрмеши также упомянул могилу Муавии, фундамент которой находится на глубине трёх-четырёх метров под уровнем современной дороги, а также дом аш-Шатти, построенный над подвалом глубиной в четыре метра.
\n\nЛектор рассказал о знаменитом кафе Аль-Науфара рядом с воротами Джирун, которому более 250–265 лет и которое получило своё название от водного фонтана, питавшегося через канал Шадхраван из реки Банияс.
\nОн также упомянул небольшой фонтан Аль-Науфара, переставший работать в 1950-х годах, и исторические бани Аль-Науфара, которые позже были преобразованы в центр народной культуры, а затем в ресторан.
\nВ ответ на вопрос корреспондента Al-Asima News о способах документирования всех памятников в Дамаске и сохранения идентичности города от искажения исследователь Армеши подчеркнул необходимость для исследователей и учреждений принять научный подход, основанный на сравнении документальных и визуальных материалов, чтобы сохранить архитектурное наследие Дамаска и передать его будущим поколениям.
\n\nИнженер Мухаммад Хайри аль-Баруди, представивший лекцию, отметил лидерство Армеши в использовании методологии «сравнительной визуальной истории», которая сравнивает старые и новые фотографии для точного отслеживания градостроительных изменений и выявления деталей, не зафиксированных в письменных источниках. В течение семи месяцев полевых исследований его команда обнаружила ранее неизвестные памятники Омейядов, подтвердив, что многие объекты, классифицированные как османские или мамлюкские, имеют корни в более поздних умейядских контекстах.
\nЛекция сопровождалась обсуждениями и вопросами между участниками и докладчиком о методах документирования, чтении старых фотографий и влиянии визуальных исследований на сохранение коллективной памяти города.
\n\nВ Дамаске находится множество памятников Омейядов, большинство из которых были уничтожены или надстроены новыми зданиями, такими как дворец Аль-Хидра, школа Аль-Муджахидин, построенная на дворце Хишама ибн Абд аль-Малика, и остатки дворца Абдул-Азиза ибн Марвана, позднее превратившегося в ханкаху Шамиссанани.
\n\nدمشق - اخبار پایتخت
\n\nپژوهشگر تاریخ، عماد الارمشی، در سخنرانیای که امروز در کتابخانه ملی دمشق برگزار شد، اسرار و رازهای آثار و بناهای باقیمانده از دوره اموی در محله قیمره دمشق را آشکار کرد.
\n\nاین سخنرانی که با عنوان «محله قیمره و آثار اموی باقیمانده تا امروز» برگزار شد، با حضور گسترده علاقمندان به تاریخ و میراث دمشق همراه بود. سخنران در این برنامه، ارائهای تصویری شامل اسناد، عکسها و نقشههای قدیمی را برای بررسی نشانههای اموی که همچنان در محلههای قدیمی شهر پابرجا هستند، ارائه داد.
\n\nالارمشی در سخنرانی خود به مسجد اموی به عنوان نمونهای زنده برای درک تاریخ آثار اموی در دمشق پرداخت و به آتشسوزی بزرگ سال ۱۸۹۳ اشاره کرد که بخشهای وسیعی از مسجد، به ویژه «گنبد عقاب» را که کاملاً تخریب و سپس به سبک بیزانسی دمشقی بازسازی شد، نابود کرد. این بازسازی با تلاشهای مهندسی عثمانی، فرانسوی و ایتالیایی بین سالهای ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۱ انجام شد.
\nپژوهشگر، بناهای باقیمانده از دوره اموی در محله قیمره را مرور کرد و اشاره نمود که این محله که به «محله دباغان» معروف است، هنوز لایههای تاریخی اموی را در خود دارد و شامل سه ساختمان است که قدمت آنها احتمالاً به دوران خلیفه اول اموی، معاویه بن ابیسفیان بازمیگردد.
\n\nاز جمله آثار اموی در این محله، خانه سیف (خانه اموی) است که توسط أبان بن عبد الملک بن مروان ساخته شده و در کنار خانه برادرش مسلمه بن عبد الملک و خانه عباس بن الولید بن عبد الملک قرار دارد. این خانه که پایینتر از سطح زمین است، بعدها به آرامگاه شیخ صالح الدسوقی تبدیل شد و نمای آن تا امروز شاهدی بر معماری اصیل است.
\n\nالارمشی همچنین به قبر معاویه اشاره کرد که پایههای آن سه تا چهار متر زیر سطح جاده کنونی قرار دارد و خانه شطی که بر روی سردابی به عمق چهار متر ساخته شده است.
\n\nسخنران به کافه معروف نافوره در کنار باب جیرون اشاره کرد که بیش از ۲۵۰ تا ۲۶۵ سال قدمت دارد و نام خود را از فواره آبی گرفته که از طریق شاذروان با آب رودخانه بانیاس تغذیه میشد.
\nهمچنین به نافوره کوچک آبی اشاره کرد که در دهه ۱۹۵۰ متوقف شد و حمام تاریخی نافوره که بعدها به مرکز فرهنگ عامه و سپس رستوران تبدیل شد.
\nالارمشی در پاسخ به سوال خبرنگار اخبار پایتخت درباره روشهای مستندسازی آثار در دمشق و حفظ هویت شهر از تحریف، تأکید کرد که نیاز است پژوهشگران و نهادها رویکردی علمی اتخاذ کنند که بر مقایسه اسنادی و تصویری مبتنی باشد تا میراث معماری دمشق حفظ و به نسلهای آینده منتقل شود.
\n\nمهندس محمد خیری بارودی که سخنرانی را معرفی کرد، به پیشگامی الارمشی در استفاده از روش «تاریخ بصری تطبیقی» اشاره کرد که با مقایسه تصاویر قدیمی و جدید، تحولات شهری را دقیقاً ردیابی و جزئیاتی را که در منابع مکتوب ثبت نشدهاند، آشکار میسازد. طی هفت ماه تحقیق میدانی، تیم مستندسازی وی آثار اموی جدیدی را کشف کرد و تأکید کرد که بسیاری از بناهای طبقهبندی شده به عنوان عثمانی یا مملوکی ریشه در زمینههای اموی بعدی دارند.
\nدر این سخنرانی، پرسش و پاسخهایی میان حاضران و سخنران درباره روشهای مستندسازی، خواندن تصاویر قدیمی و تأثیر پژوهش بصری در حفاظت از حافظه جمعی شهر انجام شد.
\n\nدمشق میزبان آثار متعددی از دوره اموی است که بیشتر آنها پاک شده یا روی آنها بناهایی ساخته شده است، مانند قصر الخضراء، مدرسه مجاهدیه که روی قصر هشام بن عبد الملک ساخته شده و آثار قصر عبدالعزیز بن مروان که بعدها به خانقاه شمصیصانی تبدیل شد.
\n\n