دمشق-العاصمة نيوز
\n\nاستضافت دار فخري البارودي في حي القنوات بدمشق اليوم محاضرة ألقاها الباحث التاريخي عماد الأرمشي بعنوان “دمشق بالأبيض والأسود”، أعاد فيها قراءة عدد من الأبنية البارزة التي شكّلت ملامح العمارة المدنية الدمشقية في النصف الأول من القرن العشرين، مستنداً إلى وثائق وصور نادرة تعكس البعد الجمالي والإنشائي لهذه المرحلة.
\n\n![](\"uploads/news/c2d88cbc6ee6b91c61f4f8c857ebad08af3b1bf6.jpg\")
تناول الأرمشي في المحاضرة التي نظمت بدعوة من كلية الهندسة المعمارية بجامعة دمشق بداية بناء الصيدلي صبحي الساطي القائم عند مدخل سوق الحميدية قرب القصر العدلي عام 1934، وفق مخططات رسمية محفوظة في بلدية دمشق القديمة، وصمّمه ونفّذه المهندس إبراهيم بيتنجانة بين عامي 1932 و1935.
\nيتألف المبنى من طابق أرضي وثلاثة طوابق عليا ذات سقوف مرتفعة، وجاء على هيئة قصر فاخر بتكوين معماري غير مألوف في دمشق آنذاك، وبرزت واجهته ببرجين على شكل نصف قوس يشبهان أبراج العصور الوسطى، محمولين على قواعد ضخمة، تتناوب فوقها طبقات من الأقواس الدمشقية والمقرنصات التي تمنحه طابعاً معمارياً فريداً.
\n\nتناول الأرمشي أيضاً عمارة آل الحسيبي التي شُيّدت عام 1933 في شارع النصر بين مبنى إذاعة دمشق القديمة وبناء الساطي، مشيراً إلى أنها رغم محاكاتها لتكوينات مبنى “فيرناندو أرنادا” المقابل، إلا أنها بدت أكثر تقشفاً من حيث الشرفات والنوافذ وقليلة الزخارف التي ميزت عمارة تلك المرحلة.
\n\nيضم البناء حالياً فندقين متواضعين، فيما أدت بعض التعديلات اللاحقة إلى الإضرار ببنيته الأصلية، مما أفقده إمكانية الحفاظ على طابعه العمراني.
\n\nأعطى الأرمشي وقفة مطولة لبناء بشير أفندي الحلبوني في حي الحلبوني، مبيناً أنه من تصميم المهندس بيتنجانة عام 1936، ويتألف من طابقين أضيف إليهما طابق ثالث أثناء التشييد مع المحافظة على طابعه العام حتى اليوم.
\n\nتطل الواجهة الشرقية للبيت على سور محطة الحجاز القديمة، بينما تقع بوابته الرئيسية على جادة الحلبوني وتحمل الأحرف المعدنية B H اختصاراً لاسم صاحبه الأول، مع الإشارة إلى أنه ظل مهجوراً لعقود رغم قيمته المعمارية.
\n\nاختتم الأرمشي محاضرته بالحديث عن شارع الجلاء، مستشهداً بما أورده الدكتور نزيه كواكبي حول اسمه القديم وهو شارع بريطانيا، الذي أُطلق عليه بعد عدوان أيار 1945، وبقيت هذه التسمية حتى ما بعد الجلاء لتستبدل عام 1952 باسمها الحالي، بينما حافظ الشارع شعبياً على اسم شارع أبو رمانة المتداول حتى اليوم.
\n\nقدّم الأرمشي خلال المحاضرة مجموعة من الصور القديمة التي وثّقت خصوصية العمارة الدمشقية في بدايات القرن العشرين، مؤكداً أهمية صون هذا التراث العمراني الذي يشكّل جزءاً أصيلاً من ذاكرة المدينة وتاريخها.
\n\nحضر المحاضرة معاونة وزير الثقافة لونا رجب وحشد من أساتذة ومدرّسي وطلاب كلية الهندسة والمهندسين والمهتمين بالشأن المعماري والتاريخي والتوثيقي لمدينة دمشق.
\n\nيُشار إلى أن العمارة التي تحدث عنها الأرمشي تتميز رغم تأثرها بالأسلوب الأوروبي ولاسيما الفرنسي، بمحافظتها على الأسلوب الدمشقي التقليدي ومكوناته من باحة داخلية، وبحرة، وأقواس، وزخارف.
", "tags": [ "دمشق", "عمارة دمشق", "دار فخري البارودي", "العمارة التاريخية", "عماد الأرمشي", "شارع النصر", "بيتنجانة", "شارع الجلاء", "تراث دمشق", "الهندسة المعمارية" ] }, "en": { "title": "Damascus in Black and White: Documenting Early 20th Century City Architecture in a Lecture at Fakhri Al-Baroudi House", "content": "Damascus - Al-Asima News
\n\nFakhri Al-Baroudi House in the Qanawat neighborhood of Damascus hosted today a lecture delivered by historical researcher Emad Al-Armeshi titled “Damascus in Black and White.” Through it, he revisited several prominent buildings that shaped the features of Damascus civil architecture in the first half of the 20th century, relying on rare documents and photographs that reflect the aesthetic and structural dimension of this era.
\n\nThe lecture, organized at the invitation of the Faculty of Architecture at Damascus University, reviewed the beginning of the construction of pharmacist Sobhi Al-Sati’s building located at the entrance of Al-Hamidiyah Souq near the Judicial Palace in 1934, according to official plans preserved in the Old Damascus Municipality, designed and executed by engineer Ibrahim Baytanjana between 1932 and 1935.
\nThe building consists of a ground floor and three upper floors with high ceilings. It was designed as a luxurious palace with an architectural composition unusual in Damascus at that time. Its facade featured two balconies shaped like half arches resembling medieval towers, supported by massive bases, alternating with layers of Damascene arches and muqarnas, giving it a unique architectural character.
\n\nAl-Armeshi also addressed the Al-Husseibi building constructed in 1933 on Al-Nasr Street between the old Damascus Radio building and Al-Sati’s building, noting that although it mimicked the formations of the opposite “Fernando Aranada” building, it appeared more austere regarding balconies and windows, with fewer decorations characteristic of that architectural phase.
\n\nThe building currently houses two modest hotels, while some later modifications harmed its original structure, depriving it of the ability to preserve its architectural character.
\n\nAl-Armeshi devoted a lengthy discussion to the Bashir Effendi Al-Halabouni building in the Al-Halabouni neighborhood, explaining it was designed by engineer Baytanjana in 1936. It consists of two floors to which a third floor was added during construction, maintaining its general character to this day.
\n\nThe eastern facade of the house overlooks the old Hejaz Station wall, while its main gate is located on Al-Halabouni Avenue and carries the metal initials B H, abbreviating the name of its first owner. He noted that it remained neglected for decades despite its architectural value.
\n\nAl-Armeshi concluded his lecture by discussing Al-Jalaa Street, citing Dr. Nazih Kawakibi’s account of its old name, Britain Street, which was assigned after the May 1945 aggression. This name remained until after the withdrawal, then replaced in 1952 by its current name, while the street has popularly retained the name Abu Rumaneh Street to this day.
\n\nDuring the lecture, Al-Armeshi presented a collection of old photographs documenting the distinctive Damascene architecture in the early 20th century, emphasizing the importance of preserving this architectural heritage as an essential part of the city’s memory and history.
\n\nThe lecture was attended by the Assistant Minister of Culture Luna Rajab, along with a crowd of professors, instructors, students of the Faculty of Architecture, engineers, and those interested in the architectural, historical, and documentary affairs of Damascus.
\n\nIt is worth noting that the architecture discussed by Al-Armeshi, despite its European influences, particularly French, preserves the traditional Damascene style and its components, including the inner courtyard, bahra, arches, and decorations.
", "tags": [ "Damascus", "Damascene architecture", "Fakhri Al-Baroudi House", "historical architecture", "Emad Al-Armeshi", "Al-Nasr Street", "Baytanjana", "Al-Jalaa Street", "Damascus heritage", "architecture" ] }, "fr": { "title": "Damas en noir et blanc : Conférence à la maison Fakhri Al-Baroudi sur l’architecture de la ville au début du XXe siècle", "content": "Damas - Al-Asima News
\n\nLa maison Fakhri Al-Baroudi dans le quartier Qanawat à Damas a accueilli aujourd’hui une conférence donnée par le chercheur historique Emad Al-Armeshi intitulée « Damas en noir et blanc ». Il y a revisité plusieurs bâtiments emblématiques qui ont façonné l’architecture civile damascène durant la première moitié du XXe siècle, s’appuyant sur des documents et photographies rares reflétant la dimension esthétique et structurelle de cette époque.
\n\nLa conférence, organisée à l’invitation de la faculté d’architecture de l’université de Damas, a présenté le début de la construction du bâtiment du pharmacien Sobhi Al-Sati situé à l’entrée du souk Al-Hamidiyah près du palais judiciaire en 1934, selon des plans officiels conservés à la municipalité de la vieille ville de Damas, conçu et réalisé par l’ingénieur Ibrahim Baytanjana entre 1932 et 1935.
\nLe bâtiment se compose d’un rez-de-chaussée et de trois étages supérieurs avec de hauts plafonds. Il a été conçu comme un palais luxueux avec une composition architecturale inhabituelle à Damas à cette époque. Sa façade présente deux balcons en forme de demi-arc rappelant des tours médiévales, soutenus par de massives bases, alternant avec des couches d’arcs damascènes et de muqarnas, lui conférant un caractère architectural unique.
\n\nAl-Armeshi a également abordé le bâtiment Al-Husseibi construit en 1933 dans la rue Al-Nasr, entre l’ancienne station de radio de Damas et le bâtiment Al-Sati, notant que bien qu’il imite les formations du bâtiment opposé « Fernando Aranada », il apparaissait plus austère en ce qui concerne les balcons et les fenêtres, avec moins de décorations caractéristiques de cette phase architecturale.
\n\nLe bâtiment abrite actuellement deux hôtels modestes, tandis que certaines modifications ultérieures ont nui à sa structure originale, lui faisant perdre la capacité de préserver son caractère architectural.
\n\nAl-Armeshi a consacré une longue intervention au bâtiment Bashir Effendi Al-Halabouni dans le quartier Al-Halabouni, expliquant qu’il a été conçu par l’ingénieur Baytanjana en 1936. Il se compose de deux étages auxquels un troisième a été ajouté lors de la construction, tout en conservant son caractère général jusqu’à aujourd’hui.
\n\nLa façade est de la maison donne sur le mur de l’ancienne gare du Hedjaz, tandis que sa porte principale est située sur l’avenue Al-Halabouni et porte les initiales métalliques B H, abréviation du nom de son premier propriétaire. Il a noté qu’elle est restée négligée pendant des décennies malgré sa valeur architecturale.
\n\nAl-Armeshi a conclu sa conférence en abordant la rue Al-Jalaa, citant le témoignage du Dr Nazih Kawakibi sur son ancien nom, rue de la Grande-Bretagne, attribué après l’agression de mai 1945. Ce nom est resté jusqu’après le retrait, puis remplacé en 1952 par son nom actuel, tandis que la rue a conservé son nom populaire de rue Abu Rumaneh jusqu’à aujourd’hui.
\n\nLors de la conférence, Al-Armeshi a présenté une collection de photographies anciennes documentant l’architecture damascène distinctive du début du XXe siècle, soulignant l’importance de préserver ce patrimoine architectural en tant que partie essentielle de la mémoire et de l’histoire de la ville.
\n\nLa conférence a été suivie par l’assistante du ministre de la Culture Luna Rajab, ainsi qu’un groupe de professeurs, enseignants, étudiants de la faculté d’architecture, ingénieurs et personnes intéressées par les affaires architecturales, historiques et documentaires de Damas.
\n\nIl convient de noter que l’architecture évoquée par Al-Armeshi, malgré son influence européenne, notamment française, conserve le style damascène traditionnel et ses composants, notamment la cour intérieure, la bahra, les arcs et les décorations.
", "tags": [ "Damas", "architecture damascène", "maison Fakhri Al-Baroudi", "architecture historique", "Emad Al-Armeshi", "rue Al-Nasr", "Baytanjana", "rue Al-Jalaa", "patrimoine de Damas", "architecture" ] }, "tr": { "title": "Şam Siyah Beyaz... Fakhri Al-Baroudi Evi'nde 20. Yüzyıl Başlarındaki Şehir Mimarisi Konferansı", "content": "Şam - Al-Asima News
\n\nŞam'ın Qanawat mahallesindeki Fakhri Al-Baroudi Evi bugün, tarih araştırmacısı Emad Al-Armeshi tarafından \"Şam Siyah Beyaz\" başlıklı bir konferansa ev sahipliği yaptı. Konferansta, 20. yüzyılın ilk yarısında Şam sivil mimarisinin özelliklerini şekillendiren öne çıkan bazı binalar, bu dönemin estetik ve yapısal boyutunu yansıtan nadir belgeler ve fotoğraflar temel alınarak yeniden ele alındı.
\n\nŞam Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nin davetiyle düzenlenen konferansta, araştırmacı Al-Armeshi, 1934 yılında Adli Saray yakınlarındaki El-Hamidiyah Çarşısı girişinde bulunan eczacı Sobhi Al-Sati'nin binasının yapımına ilişkin resmi planların Şam Eski Belediye Başkanlığı arşivinde korunduğunu belirtti. Binanın 1932-1935 yılları arasında mühendis İbrahim Baytanjana tarafından tasarlanıp inşa edildiği ifade edildi.
\nBinanın zemin kat ve yüksek tavanlı üç üst katı bulunmakta olup, o dönemde Şam’da alışılmadık bir mimari düzenle lüks bir saray şeklinde inşa edilmiştir. Cephede, ortaçağ kulelerini andıran yarım kemer şeklinde iki balkon yer almakta, bunlar büyük kaideler üzerine oturmakta ve üzerinde Şam kemerleri ile mukarnas katmanları dönüşümlü olarak yer almakta, bu da binaya benzersiz bir mimari karakter kazandırmaktadır.
\n\nAl-Armeshi, ayrıca 1933 yılında Al-Nasr Caddesi’nde, eski Şam Radyo Binası ile Al-Sati Binası arasında inşa edilen Al-Husseibi mimarisini ele aldı. Karşısındaki \"Fernando Aranada\" binasının düzenini taklit etmesine rağmen, balkonlar ve pencereler açısından daha sade ve o dönemin mimari süslemelerinden yoksun olduğunu belirtti.
\n\nBinada günümüzde iki mütevazı otel bulunmakta olup, sonraki bazı müdahaleler orijinal yapısına zarar vermiş ve mimari karakterini koruma imkanını azaltmıştır.
\n\nAl-Armeshi, Al-Halabouni mahallesindeki Bashir Effendi Al-Halabouni binasına uzun bir bölüm ayırdı. Binanın 1936 yılında mühendis Baytanjana tarafından tasarlandığını, inşaat sırasında üçüncü bir katın eklendiğini, ancak genel karakterinin günümüze kadar korunduğunu belirtti.
\n\nEvin doğu cephesi eski Hicaz Garı duvarına bakmakta, ana kapısı Al-Halabouni Caddesi üzerinde yer almakta ve ilk sahibinin adının kısaltması olan B H metal harfleri taşımaktadır. Mimari değerine rağmen onlarca yıl ihmal edildiğine dikkat çekti.
\n\nAl-Armeshi, konferansını Al-Jalaa Caddesi hakkında konuşarak tamamladı. Dr. Nazih Kawakibi’nin aktardığına göre, cadde eski adıyla Britanya Caddesi olarak bilinmekteydi ve Mayıs 1945 saldırısından sonra bu isim verilmişti. Bu isim, çekilmenin ardından 1952 yılına kadar kullanıldı ve o tarihte mevcut ismiyle değiştirildi. Ancak halk arasında cadde halen Abu Rumaneh Caddesi olarak anılmaya devam etmektedir.
\n\nKonferans sırasında Al-Armeshi, 20. yüzyılın başlarındaki Şam mimarisinin özgünlüğünü belgeleyen eski fotoğraflar sundu ve bu mimari mirasın korunmasının şehrin hafızası ve tarihi açısından önemini vurguladı.
\n\nKonferansa Kültür Bakan Yardımcısı Luna Rajab ile çok sayıda mimarlık fakültesi öğretim üyesi, öğrenci, mühendis ve Şam’ın mimari, tarihî ve belgesel konularına ilgi duyanlar katıldı.
\n\nAl-Armeshi’nin bahsettiği mimarinin, özellikle Fransız olmak üzere Avrupa etkilerine rağmen, geleneksel Şam tarzı ve iç avlu, bahre, kemerler ve süslemeler gibi unsurları koruduğu belirtiliyor.
", "tags": [ "Şam", "Şam mimarisi", "Fakhri Al-Baroudi Evi", "tarihi mimari", "Emad Al-Armeshi", "Al-Nasr Caddesi", "Baytanjana", "Al-Jalaa Caddesi", "Şam mirası", "mimarlık" ] }, "ku": { "title": "Şam bi Reş û Sipî... Lêkolînê li Ser Mîmariyê ya Bajarê di Destpêka Sedsala 20’an de li Malê Fakhri Al-Baroudi", "content": "Şam - Al-Asima News
\n\nMalê Fakhri Al-Baroudi li navçeya Qanawat a Şamê îro lêkolîngehê çalakîyekê li ser mîmarîya bajêrê ya di nîvê yekem a sedsala 20’an de li ser navê “Şam bi Reş û Sipî” ji hêla lêkolînerê dîrokî Emad Al-Armeshi ve hatî lidarxistin. Di vê lêkolîngehê de, gelek avahiyên navdar yên ku taybetmendiyên mîmariyê ya sivîl a Şamê di nîvê yekem a sedsala 20’an de avakirin, bi belge û wêneyên kêmî yên ku dirêjahiya estetîk û avakirina vê demê nîşan didin, ji nû ve hatin xwendin.
\n\nDi lêkolîngehê de ku bi daxwaza Fakulteya Mîmariyê ya Zanîngeha Şamê hat ragihandin, Al-Armeshi destpêka avahiyê ya farmasîyê Sobhi Al-Sati ya ku li deriyê bazara Al-Hamidiyah li nêzî Qesra Dadgehê ye di sala 1934’an de hate avakirin, li gorî planên fermî yên ku di belediyeya kevn a Şamê de hatiye parastin, pêşkêş kir. Ev avahiya ji hêla mîmara İbrahim Baytanjana ve di navbera 1932 û 1935’an de hatî dizayn kirin û çêkirin.
\nAvahiya wê ji qata erdê û sê qata jorîn ên bi serê bilind pêk tê. Ew wekî sarayekî xweşewestî bi têkiliyeke mîmariyê ya negelekî li Şamê di wextê xwe de hatî avakirin. Rûpela wê bi du berxan ên ku wekî nîvê qûşîyê ne, ku wekî qelayên serdemê navîn dikin, li ser bingehên giran hatine danîn û di navbera wan de qataqatan ji qûşên Şamî û muqarnas hene ku wê bi taybetmendiyeke mîmariyê ya xas pêşkêş dikin.
\n\nAl-Armeshi her weha mîmariya Al-Husseibi ya ku di sala 1933’an de li koçerê Al-Nasr di navbera avahiya radyo ya kevn a Şam û avahiya Al-Sati de hatî avakirin, berdewam kir. Ew nîşan da ku her çend ew têkiliyek bi avahiya “Fernando Aranada” ya dijwar heye, lê ew di termên balkon û paceyan de zêdetir sade û kêmî bû ji alîyê bezmên ku di vê demê de taybetîya mîmariyê bûn.
\n\nEv avahiya niha di nav de du otêlên hêsan hene, lê hin guhertinên paşîn şiklê bingehîn a wê şikestîye û ew nekaribû xasiyyeta mîmariyê xwe parastin.
\n\nAl-Armeshi di derbarê avahiya Bashir Effendi Al-Halabouni ya li navçeya Al-Halabouni de daxuyaniya dirêj da. Ew nîşan da ku ew ji hêla mîmara Baytanjana ve di sala 1936’an de hatî dizayn kirin û ji qatan duyan pêk tê ku di dema avakirinê de qata sêyem jî zêde bû, lê her weha xasiyyeta giştî ya wê heta îro parastî ye.
\n\nRûpela rojhilatî ya malê li ser deriyê kevn a stasyonê Hejazê ye, û deriyê sereke li ser şoseya Al-Halabouni ye û tîpan metalîk B H yên ku navê xwedîyê yekemî tê de têne nivîsandin, hildide. Ew nîşan da ku ew ji bo deh salan bê balafir bû her çend qîmeta mîmariyê heye.
\n\nAl-Armeshi lêkolîngehê xwe bi axaftina li ser koçerê Al-Jalaa qedand. Wekî ku Dr. Nazih Kawakibi gotibû, navê kevn a wê koçerê Britanya bû, ku piştî têkoşîna Mayê 1945 hate danîn. Ev nav heta piştî derketina hêzên xwerû mayî, û di sala 1952’an de bi navê niha hate guhertin. Lê koçerê her weha di nav gelê de bi navê koçerê Abu Rumaneh tê zanîn û tê bikaranîn heta îro.
\n\nDi nav lêkolîngehê de Al-Armeshi kovara wêneyên kevn pêşkêş kir ku taybetmendiyên mîmariyê ya Şamê di destpêka sedsala 20’an de belge dikin, û balê li girîngiya parastina vê mirasa mîmariyê da ku beşek bingehîn ji bîra bajar û dîroka wê ye.
\n\nLi lêkolîngehê hevalê wezîrê çandê Luna Rajab û hejmarek mezin ji mamosteyan, mamostayên fakulteya mîmariyê, xwendekar û mîmar û kesên ku li ser mîmariyê, dîrok û belgekirina Şamê alîkar in, beşdar bûn.
\n\nDi derbarê mîmariyê ku Al-Armeshi got, di derbarê tesîrên Ewropî taybetî Frensî, lê her weha parastina şêwaza kevneşopî ya Şamî û parvekirina avahiyên navxweyî, bahre, qûş û bezmên de, agahdarî da.
", "tags": [ "Şam", "mîmariyê Şamê", "Malê Fakhri Al-Baroudi", "mîmariyê dîrokî", "Emad Al-Armeshi", "Koçerê Al-Nasr", "Baytanjana", "Koçerê Al-Jalaa", "mîrasa Şamê", "mîmari" ] }, "ru": { "title": "Дамаск в черно-белом: лекция в доме Фахри Аль-Баруди о городской архитектуре начала XX века", "content": "Дамаск - Al-Asima News
\n\nСегодня в доме Фахри Аль-Баруди в районе Канават Дамаска прошла лекция исторического исследователя Эмада Аль-Армеши под названием «Дамаск в черно-белом». В ходе лекции были рассмотрены несколько выдающихся зданий, которые сформировали облик гражданской архитектуры Дамаска в первой половине XX века, опираясь на редкие документы и фотографии, отражающие эстетическое и конструктивное измерение этого периода.
\n\nЛекция, организованная по приглашению факультета архитектуры Дамасского университета, рассмотрела начало строительства здания аптекаря Собхи Аль-Сати, расположенного у входа на рынок Аль-Хамидия рядом с судебным дворцом в 1934 году, согласно официальным планам, хранящимся в муниципалитете Старого Дамаска. Здание было спроектировано и построено инженером Ибрагимом Бейтанджаной в период с 1932 по 1935 годы.
\nЗдание состоит из первого этажа и трех верхних этажей с высокими потолками. Оно было выполнено в виде роскошного дворца с архитектурным решением, необычным для Дамаска того времени. Фасад выделяется двумя балконами в виде полукруглых арок, напоминающих средневековые башни, опирающимися на массивные основания, чередующимися с рядами дамасских арок и мукарнас, что придает зданию уникальный архитектурный облик.
\n\nАль-Армеши также рассмотрел здание Аль-Хусейби, построенное в 1933 году на улице Аль-Наср между зданием старого радио Дамаска и зданием Аль-Сати, отметив, что, несмотря на имитацию форм здания «Фернандо Арнада» напротив, оно выглядело более скромным с точки зрения балконов и окон, а также содержало меньше украшений, характерных для архитектуры того периода.
\n\nВ настоящее время здание занимает два скромных отеля, при этом некоторые последующие изменения нанесли ущерб его первоначальной структуре, лишив его возможности сохранить свой архитектурный облик.
\n\nАль-Армеши уделил особое внимание зданию Башира Эфенди Аль-Халабуни в районе Аль-Халабуни, отметив, что оно было спроектировано инженером Бейтанджаной в 1936 году. Здание состоит из двух этажей, к которым во время строительства был добавлен третий этаж, при этом общий облик сохранился до настоящего времени.
\n\nВосточный фасад дома выходит на стену старой станции Хиджаз, а главный вход расположен на проспекте Аль-Халабуни и содержит металлические инициалы B H, сокращение имени первого владельца. Отмечается, что дом оставался заброшенным в течение десятилетий, несмотря на свою архитектурную ценность.
\n\nАль-Армеши завершил лекцию рассказом об улице Аль-Джалаа, ссылаясь на слова доктора Назиха Кавакиби о ее старом названии — улица Британия, которое было присвоено после агрессии мая 1945 года. Это название сохранялось до вывода войск, а в 1952 году было заменено на современное, однако в народе улица по-прежнему известна как улица Абу Румане.
\n\nВо время лекции Аль-Армеши продемонстрировал коллекцию старых фотографий, документирующих особенность дамасской архитектуры начала XX века, подчеркнув важность сохранения этого архитектурного наследия как неотъемлемой части памяти и истории города.
\n\nВ лекции приняли участие помощник министра культуры Луна Раджаб, а также группа преподавателей, студентов факультета архитектуры, инженеров и заинтересованных лиц в архитектурных, исторических и документальных вопросах Дамаска.
\n\nСтоит отметить, что обсуждаемая Аль-Армеши архитектура, несмотря на влияние европейского, особенно французского стиля, сохраняет традиционный дамасский стиль и его компоненты, включая внутренний двор, бахру, арки и украшения.
", "tags": [ "Дамаск", "дамасская архитектура", "дом Фахри Аль-Баруди", "историческая архитектура", "Эмад Аль-Армеши", "улица Аль-Наср", "Бейтанджана", "улица Аль-Джалаа", "наследие Дамаска", "архитектура" ] }, "fa": { "title": "دمشق به سیاه و سفید؛ مستندنگاری معماری شهر در اوایل قرن بیستم در سخنرانی خانه فخری البارودی", "content": "دمشق - خبرگزاری العاصمة نیوز
\n\nخانه فخری البارودی در محله قنوات دمشق امروز میزبان سخنرانی محقق تاریخی عماد الارمشی با عنوان «دمشق به سیاه و سفید» بود. در این سخنرانی، وی به بازخوانی تعدادی از ساختمانهای برجستهای پرداخت که ویژگیهای معماری شهری دمشق را در نیمه اول قرن بیستم شکل دادهاند، با اتکا به اسناد و تصاویر نادری که ابعاد زیباییشناسی و ساختاری این دوره را منعکس میکنند.
\n\nاین سخنرانی که به دعوت دانشکده معماری دانشگاه دمشق برگزار شد، به آغاز ساخت ساختمان داروساز صبحی الساطی که در ورودی بازار الحمیدیه نزدیک کاخ عدلیه قرار دارد و در سال ۱۹۳۴ ساخته شد، بر اساس نقشههای رسمی محفوظ در شهرداری دمشق قدیم پرداخت. این ساختمان توسط مهندس ابراهیم بیتنجانه بین سالهای ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵ طراحی و اجرا شده است.
\nاین ساختمان شامل یک طبقه همکف و سه طبقه فوقانی با سقفهای بلند است و به شکل یک کاخ لوکس با ترکیبی معماری غیرمعمول در دمشق آن زمان ساخته شده است. نمای آن با دو بالکن به شکل نیمطاق که شبیه برجهای قرون وسطی است، برجسته شده که بر پایههای عظیم قرار گرفتهاند و لایههایی از قوسهای دمشقی و مقرنسها را به تناوب دارند که به آن جلوهای معماری منحصر به فرد میبخشد.
\n\nالارمشی همچنین به معماری آل الحسّیبی که در سال ۱۹۳۳ در خیابان النصر بین ساختمان رادیو قدیم دمشق و ساختمان الساطی ساخته شده است، پرداخت و اشاره کرد که اگرچه این ساختمان ترکیبات ساختمان «فرناندو آرنادا» مقابل خود را تقلید کرده است، اما از نظر بالکنها و پنجرهها سادهتر و دارای تزئینات کمتری است که مشخصه معماری آن دوره است.
\n\nاین ساختمان در حال حاضر شامل دو هتل کوچک است و برخی تغییرات بعدی به ساختار اصلی آن آسیب زده و امکان حفظ ویژگیهای معماری آن را از بین برده است.
\n\nالارمشی به ساختمان بشیر افندی الحلبونی در محله الحلبونی توجه ویژهای داشت و بیان کرد که این ساختمان توسط مهندس بیتنجانه در سال ۱۹۳۶ طراحی شده است. این ساختمان شامل دو طبقه است که در هنگام ساخت یک طبقه سوم نیز به آن اضافه شده و تا امروز ویژگی کلی آن حفظ شده است.
\n\nنمای شرقی خانه مشرف به دیوار ایستگاه قدیمی حجاز است و درب اصلی آن در جاده الحلبونی قرار دارد و حروف فلزی B H که مخفف نام مالک اولیه است را داراست. وی اشاره کرد که این ساختمان با وجود ارزش معماریاش، دههها مورد بیتوجهی قرار گرفته است.
\n\nالارمشی سخنرانی خود را با اشاره به خیابان الجلاء به پایان رساند و به گفتههای دکتر نزیه کواکبی درباره نام قدیمی آن که «خیابان بریتانیا» بود، اشاره کرد. این نام پس از تجاوز مه ۱۹۴۵ به آن داده شد و تا پس از خروج نیروها باقی ماند و در سال ۱۹۵۲ به نام کنونی تغییر یافت، در حالی که این خیابان در میان مردم همچنان با نام «خیابان ابو رمانه» شناخته میشود.
\n\nدر طول سخنرانی، الارمشی مجموعهای از تصاویر قدیمی را ارائه داد که ویژگیهای معماری دمشق در اوایل قرن بیستم را مستند میکند و بر اهمیت حفظ این میراث معماری که بخشی اساسی از حافظه و تاریخ شهر است، تأکید کرد.
\n\nدر این سخنرانی معاون وزیر فرهنگ لونا رجب و جمعی از اساتید، مدرسین، دانشجویان دانشکده معماری، مهندسان و علاقهمندان به مسائل معماری، تاریخی و مستندسازی شهر دمشق حضور داشتند.
\n\nشایان ذکر است که معماری مطرحشده توسط الارمشی، باوجود تأثیرپذیری از سبکهای اروپایی بهویژه فرانسوی، سبک سنتی دمشقی و اجزای آن از جمله حیاط داخلی، بحرة، قوسها و تزئینات را حفظ کرده است.
", "tags": [ "دمشق", "معماری دمشقی", "خانه فخری البارودی", "معماری تاریخی", "عماد الارمشی", "خیابان النصر", "بیتنجانه", "خیابان الجلاء", "میراث دمشق", "معماری" ] } }