{ "ar": { "title": "فيلم “عمر أميرالاي.. الألم، الزمن، الصمت” يعرض لأول مرة في دمشق", "content": "

دمشق-العاصمة نيوز

\n\n

عرض الفيلم الوثائقي الذي يوثق فصولاً من حياة المخرج الراحل عمر أميرالاي أخيراً أمام الجمهور السوري في بيت فارحي بدمشق القديمة مساء اليوم.

\n\n

يحمل الفيلم عنوان “عمر أميرالاي.. الألم، الزمن، الصمت” للمخرجة هالة العبد الله، ويمتد على مدى 110 دقائق، مقدماً شهادة فنية وإنسانية عن أحد أبرز رموز السينما الوثائقية السورية والعربية.

\n\n

عفوية التصوير وصدق اللحظة

\n\n
\n

تعود المواد المصورة التي بُني عليها الفيلم إلى عام 2009، حين صورت المخرجة جلسات مطولة مع أميرالاي في منزله، كمادة أولية لعمل كان مقرراً إنجازه لاحقاً، لكن وفاة المخرج المفاجئة في شباط 2011 حالت دون إكمال المشروع.

\n
\n\n

ومن هنا جاءت العفوية في الحوار وحركة الكاميرا غير المنضبطة، إذ حملت هالة الكاميرا بنفسها في جلسات بدت أقرب إلى بوح شخصي متبادل بين صديقين جمعتهما مسيرة طويلة من الفن والفكر والمواقف.

\n\n

سيرة مخرج حمل هموم مجتمعه

\n\n

يتتبع الفيلم مسيرة عمر أميرالاي (1944 – 2011) منذ دراسته السينما في فرنسا وعودته إلى دمشق مطلع السبعينيات، مروراً بمحطاته الفنية والفكرية التي عكست رؤيته النقدية للمجتمع والسياسة في سوريا والعالم العربي.

\n\n
\n

يضيء العمل على بعض أبرز أفلامه مثل \"الحياة اليومية في قرية سورية\" و\"الدجاج\"، إضافة إلى مواقفه التي جمعت بين تبنٍ يساري فكري وانتقاد لاذع لفساد الأنظمة الشيوعية والاشتراكية وبيروقراطيتها وقمعها للحريات.

\n
\n\n

بين جيلين.. وحوار حول الذاكرة والبلد

\n\n

المخرجة العبد الله التي قدمت الفيلم بصوتها، اعتمدت على علاقة الصداقة التي جمعتها بعمر منذ ستينيات القرن الماضي، حين التقيا في نادي السينما بحي الشعلان بدمشق، مستعيدة ملامح الحراك السياسي الذي قاده المثقفون منذ نهاية الستينيات وحتى الثورة السورية عام 2011، التي حظيت بحضور قوي في الفيلم من خلال تقاطعات فكرية بين أميرالاي والثوار.

\n\n

حضور الأم والطفولة في وعي المخرج

\n\n
\n

تناول الفيلم الجانب الإنساني من حياة أميرالاي، حيث سلطت العبد الله الضوء على علاقته بوالدته التي ربته وأخاه بصرامة بعد ترمّلها في سن مبكرة، وهي العلاقة التي شكّلت ملامح شخصيته وطبعت نظرته للحياة والمرأة والمجتمع.

\n
\n\n

من المسودة إلى الوصية

\n\n
\n

في تصريح خاص لمراسل العاصمة نيوز، قالت المخرجة هالة العبد الله إن الفيلم بدأ كمادة أولية لمحاورة أميرالاي حول أفكاره، لكنها بعد مرور عشر سنوات على رحيله رأت في تلك المادة وصية يجب إيصالها للناس، مضيفة: \"رغم أنني لم أكن راضية عن شكل التصوير، لكنني أدركت أن روح الفيلم تكمن في تلك العفوية والحميمية التي لا يمكن إعادة صناعتها\".

\n
\n\n

وأضافت أن مونتاج الفيلم اكتمل عام 2021 بعد مراحل طويلة من العمل والتأمل، ليُعرض لاحقاً في عدد من المهرجانات والبلدان حول العالم قبل أن يصل أخيراً إلى دمشق.

\n\n

لحظة شخصية وعامة

\n\n
\n

وختمت العبد الله حديثها بالقول: \"عرض الفيلم في دمشق بعد أكثر من ثلاثين عاماً من العمل في السينما هو لحظة غالية واستثنائية، وكنت أتمنى أن يكون عمر إلى جانبي اليوم، كما أتمنى أن يكون معنا كل الذين فقدناهم منذ بداية الثورة، من الشهداء والمفقودين والمغيبين، هذا الفيلم محاولة لاستعادة أصواتهم وأحلامهم في ذاكرة واحدة\".

\n
\n\n

بهذا العرض، يستعيد الجمهور السوري سيرة مخرج استثنائي حمل هم الحقيقة والحرية في كل أفلامه، من خلال عدسة صديقته ومرافقته الفنية هالة العبد الله، التي صنعت من الألم والزمن والصمت مرآة لبلد وذاكرة وجيل كامل.

\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
", "tags": [ "عمر أميرالاي", "سينما وثائقية", "دمشق", "هالة العبد الله", "فيلم وثائقي", "الثورة السورية", "السينما السورية", "الفن العربي" ] }, "en": { "title": "\"Omar Amiralay: Pain, Time, Silence\" Documentary Premieres in Damascus", "content": "

Damascus - Al-Asima News

\n\n

The documentary film chronicling chapters from the life of the late director Omar Amiralay has finally reached the Syrian audience through a screening held at Bayt Farhi in Old Damascus this evening.

\n\n

The film titled \"Omar Amiralay: Pain, Time, Silence,\" directed by Hala Al-Abdallah, runs for 110 minutes and presents an artistic and human testimony about one of the most prominent figures in Syrian and Arab documentary cinema.

\n\n

Spontaneity of Filming and Authenticity of the Moment

\n\n
\n

The footage used in the film dates back to 2009 when the director filmed long sessions with Amiralay at his home as initial material for a project planned to be completed later. However, the sudden death of the director in February 2011 prevented the project's completion.

\n
\n\n

This explains the spontaneity in the dialogue and the unrestrained camera movement, as Hala herself carried the camera during sessions that felt more like a personal intimate exchange between two friends connected by a long journey of art, thought, and stances.

\n\n

A Director Who Carried the Burdens of His Society

\n\n

The film traces Omar Amiralay's (1944 – 2011) journey from studying cinema in France to his return to Damascus in the early 1970s, highlighting his artistic and intellectual milestones that reflected his critical vision of society and politics in Syria and the Arab world.

\n\n
\n

The work sheds light on some of his most prominent films such as \"Everyday Life in a Syrian Village\" and \"Chicken,\" in addition to his stances combining leftist intellectual commitment with sharp criticism of the corruption in communist and socialist regimes, their bureaucracy, and repression of freedoms.

\n
\n\n

Between Two Generations: Dialogue on Memory and Homeland

\n\n

Al-Abdallah, who narrates the film, relied on the friendship she shared with Omar since the 1960s when they met at the Cinema Club in the Shaalan neighborhood of Damascus, recalling the political activism led by intellectuals from the late 1960s until the Syrian revolution in 2011, which strongly features in the film through intellectual intersections between Amiralay and the revolutionaries.

\n\n

The Presence of Motherhood and Childhood in the Director's Consciousness

\n\n
\n

The film also addresses the human aspect of Amiralay’s life, highlighting his relationship with his mother, who raised him and his brother strictly after becoming widowed at an early age. This relationship shaped his personality and influenced his views on life, women, and society.

\n
\n\n

From Draft to Testament

\n\n
\n

In an exclusive statement to Al-Asima News, director Hala Al-Abdallah said the film began as initial material interviewing Amiralay about his ideas, but after ten years of his passing, she saw this material as a testament that needed to be delivered to the public. She added: \"Although I was not satisfied with the filming style, I realized that the spirit of the film lies in that spontaneity and intimacy that cannot be recreated.\"

\n
\n\n

She added that the editing was completed in 2021 after long stages of work and reflection, and the film was later screened at various festivals and countries worldwide before finally reaching Damascus.

\n\n

A Personal and Collective Moment

\n\n
\n

Al-Abdallah concluded by saying: \"Screening the film in Damascus after more than thirty years of working in cinema is a precious and exceptional moment. I wished Omar was here beside me today, and I hope all those we lost since the beginning of the revolution, including martyrs, missing persons, and the disappeared, are with us. This film is an attempt to reclaim their voices and dreams in one memory.\"

\n
\n\n

With this screening, the Syrian audience rediscovers the biography of an exceptional director who carried the concern for truth and freedom in all his films, through the lens of his friend and artistic companion Hala Al-Abdallah, who crafted from pain, time, and silence a mirror reflecting a country, a memory, and an entire generation.

\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
", "tags": [ "Omar Amiralay", "Documentary Cinema", "Damascus", "Hala Al-Abdallah", "Documentary Film", "Syrian Revolution", "Syrian Cinema", "Arab Art" ] }, "fr": { "title": "Le film « Omar Amiralay : douleur, temps, silence » présenté à Damas", "content": "

Damas - Al-Asima News

\n\n

Le film documentaire retraçant plusieurs épisodes de la vie du réalisateur défunt Omar Amiralay a enfin été présenté au public syrien lors d'une projection tenue ce soir à la Maison Farhi dans la vieille ville de Damas.

\n\n

Intitulé « Omar Amiralay : douleur, temps, silence », ce film de 110 minutes réalisé par Hala Al-Abdallah constitue un témoignage artistique et humain sur l'un des plus grands noms du cinéma documentaire syrien et arabe.

\n\n

Spontanéité du tournage et authenticité du moment

\n\n
\n

Les images utilisées datent de 2009, lorsque la réalisatrice a filmé de longues sessions avec Amiralay chez lui, comme matériau initial pour un projet prévu plus tard, mais la mort soudaine du réalisateur en février 2011 a empêché l'achèvement du projet.

\n
\n\n

Cela explique la spontanéité des dialogues et le mouvement libre de la caméra, Hala tenant elle-même la caméra lors de séances qui semblaient être un échange intime entre deux amis liés par un long parcours artistique et intellectuel.

\n\n

Un réalisateur engagé dans les préoccupations de sa société

\n\n

Le film retrace la carrière d'Omar Amiralay (1944 – 2011) depuis ses études de cinéma en France jusqu'à son retour à Damas au début des années 1970, en passant par ses étapes artistiques et intellectuelles reflétant sa vision critique de la société et de la politique en Syrie et dans le monde arabe.

\n\n
\n

Le film met en lumière certains de ses films les plus marquants tels que « La vie quotidienne dans un village syrien » et « Le poulet », ainsi que ses positions combinant un engagement intellectuel de gauche et une critique sévère de la corruption des régimes communistes et socialistes, leur bureaucratie et la répression des libertés.

\n
\n\n

Entre deux générations : un dialogue sur la mémoire et le pays

\n\n

La réalisatrice Al-Abdallah, qui narre le film, s'appuie sur l'amitié qu'elle partageait avec Omar depuis les années 1960, lorsqu'ils se sont rencontrés au club de cinéma du quartier Shaalan à Damas, rappelant le mouvement politique mené par les intellectuels de la fin des années 1960 jusqu'à la révolution syrienne de 2011, présente fortement dans le film à travers des intersections intellectuelles entre Amiralay et les révolutionnaires.

\n\n

La présence de la mère et de l'enfance dans la conscience du réalisateur

\n\n
\n

Le film aborde également l'aspect humain de la vie d'Amiralay, mettant en lumière sa relation avec sa mère qui l'a élevé, lui et son frère, avec rigueur après être devenue veuve à un jeune âge. Cette relation a façonné sa personnalité et influencé sa vision de la vie, de la femme et de la société.

\n
\n\n

Du brouillon au testament

\n\n
\n

Dans une déclaration exclusive à Al-Asima News, la réalisatrice Hala Al-Abdallah a déclaré que le film avait commencé comme matériau initial pour interroger Amiralay sur ses idées, mais après dix ans de son décès, elle a vu ce matériau comme un testament à transmettre au public. Elle a ajouté : « Bien que je n'étais pas satisfaite du style de tournage, j'ai réalisé que l'esprit du film réside dans cette spontanéité et cette intimité impossibles à recréer. »

\n
\n\n

Elle a ajouté que le montage a été achevé en 2021 après de longues phases de travail et de réflexion, et que le film a ensuite été présenté dans plusieurs festivals et pays à travers le monde avant d'arriver enfin à Damas.

\n\n

Un moment personnel et collectif

\n\n
\n

Al-Abdallah a conclu en disant : « La projection du film à Damas après plus de trente ans de travail dans le cinéma est un moment précieux et exceptionnel. J'aurais souhaité qu'Omar soit à mes côtés aujourd'hui, et j'espère que tous ceux que nous avons perdus depuis le début de la révolution, y compris les martyrs, les disparus et les personnes portées disparues, soient avec nous. Ce film est une tentative de retrouver leurs voix et leurs rêves dans une mémoire commune. »

\n
\n\n

Avec cette projection, le public syrien redécouvre le parcours d'un réalisateur exceptionnel qui a porté la quête de vérité et de liberté dans tous ses films, à travers l'objectif de son amie et compagne artistique Hala Al-Abdallah, qui a façonné à partir de la douleur, du temps et du silence un miroir d'un pays, d'une mémoire et d'une génération entière.

\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
", "tags": [ "Omar Amiralay", "cinéma documentaire", "Damas", "Hala Al-Abdallah", "film documentaire", "révolution syrienne", "cinéma syrien", "art arabe" ] }, "tr": { "title": "“Omar Amiralay: Acı, Zaman, Sessizlik” Filmi Şam’da Gösterildi", "content": "

Şam - Al-Asima Haber

\n\n

Merhum yönetmen Omar Amiralay’ın hayatının çeşitli bölümlerini belgeleyen belgesel film, bu akşam Eski Şam’daki Bayt Farhi’de düzenlenen gösterimle sonunda Suriye seyircisiyle buluştu.

\n\n

Hala Al-Abdallah’ın yönettiği \"Omar Amiralay: Acı, Zaman, Sessizlik\" adlı film 110 dakika sürmekte olup, Suriye ve Arap belgesel sinemasının önde gelen figürlerinden birine sanatsal ve insani bir tanıklık sunmaktadır.

\n\n

Çekimin Doğallığı ve Anın Samimiyeti

\n\n
\n

Filmin temelini oluşturan görüntüler 2009 yılına ait olup, yönetmen evinde Amiralay ile uzun oturumlar sırasında çekilmiştir. Bu materyal, daha sonra tamamlanması planlanan bir çalışmanın ilk aşamasıydı ancak yönetmenin 2011 Şubat’ındaki ani ölümü projenin tamamlanmasını engelledi.

\n
\n\n

Bu nedenle diyaloglarda ve kameranın hareketlerinde doğallık ve kontrolsüzlük hissedilmektedir; Hala, kamerayı bizzat kendisi taşıyarak, sanat, düşünce ve duruşla dolu uzun bir yolculuk paylaşan iki arkadaş arasında samimi bir sohbeti yansıtmaktadır.

\n\n

Toplumunun Dertlerini Taşıyan Bir Yönetmen

\n\n

Film, Omar Amiralay’ın (1944 – 2011) Fransa’da sinema eğitiminden başlayarak 1970’lerin başında Şam’a dönüşüne ve Suriye ile Arap dünyasındaki toplum ve siyasete yönelik eleştirel bakışını yansıtan sanatsal ve entelektüel duraklarına odaklanmaktadır.

\n\n
\n

Çalışma, \"Bir Suriye Köyünde Günlük Hayat\" ve \"Tavuk\" gibi öne çıkan filmlerini ve solcu entelektüel bağlılığı ile komünist ve sosyalist rejimlerin yolsuzlukları, bürokrasisi ve özgürlüklerin kısıtlanmasına yönelik sert eleştirilerini aydınlatmaktadır.

\n
\n\n

İki Nesil Arasında: Hafıza ve Vatan Üzerine Diyalog

\n\n

Filmi seslendiren Al-Abdallah, 1960’larda Şam’ın Şaalan mahallesindeki Sinema Kulübü’nde tanıştığı Omar ile olan dostluğuna dayanmakta; 1960’ların sonundan 2011’deki Suriye devrimine kadar entelektüellerin öncülük ettiği siyasi hareketliliğin izlerini geri getirmektedir. Devrim, filmde Amiralay ile devrimciler arasındaki entelektüel kesişmelerle güçlü şekilde yer almaktadır.

\n\n

Yönetmenin Bilincinde Anne ve Çocukluk Varlığı

\n\n
\n

Filmde insanî boyut da ele alınmakta, erken yaşta dul kalan annesinin kendisi ve kardeşini disiplinli bir şekilde yetiştirmesi, kişiliğini şekillendiren ve hayat, kadın ve toplum görüşüne damga vuran ilişki olarak vurgulanmaktadır.

\n
\n\n

Taslaklardan Vasiyete

\n\n
\n

Al-Asima Haber’e özel açıklamasında yönetmen Hala Al-Abdallah, filmin Amiralay’ın fikirleri üzerine yapılan ilk röportaj materyali olarak başladığını, ancak onun ölümünden on yıl sonra bu materyali halka ulaştırılması gereken bir vasiyet olarak gördüğünü belirtti. \"Çekim tarzından memnun değildim ama filmin ruhunun o doğallık ve samimiyette yattığını anladım, bu da yeniden yaratılmaz\" dedi.

\n
\n\n

Montajın 2021’de tamamlandığını, uzun çalışma ve düşünce aşamalarından sonra filmin çeşitli festivallerde ve ülkelerde gösterildiğini ve sonunda Şam’a ulaştığını ekledi.

\n\n

Kişisel ve Toplumsal Bir An

\n\n
\n

Al-Abdallah, \"Sinema alanında otuz yılı aşkın çalışmanın ardından filmin Şam’da gösterilmesi değerli ve özel bir an. Keşke Omar bugün yanımda olsaydı. Devrimin başından beri kaybettiklerimizin, şehitlerin, kayıpların ve gözaltındakilerin de bizimle olduğunu umuyorum. Bu film, onların seslerini ve hayallerini tek bir hafızada yeniden canlandırma girişimidir\" diyerek sözlerini tamamladı.

\n
\n\n

Bu gösterimle Suriye seyircisi, tüm filmlerinde hakikat ve özgürlük kaygısını taşıyan olağanüstü bir yönetmenin hayatını, arkadaşı ve sanatsal yol arkadaşı Hala Al-Abdallah’ın objektifinden yeniden keşfetmektedir. Al-Abdallah, acı, zaman ve sessizlikten bir ülkeyi, hafızayı ve tüm bir kuşağı yansıtan bir ayna yaratmıştır.

\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
", "tags": [ "Omar Amiralay", "Belgesel Sinema", "Şam", "Hala Al-Abdallah", "Belgesel Film", "Suriye Devrimi", "Suriye Sineması", "Arap Sanatı" ] }, "ku": { "title": "فلیمی “عومەر ئەمیرالای.. ئازاب، کات، بێدەنگی” بۆ یەکەمجار لە شەقامدا نیشان دەدرێت", "content": "

شەقام - هەواڵەکانی ئاسیمە

\n\n

فلیمی بەڵگەنامەیی کە بەشی زۆری لە ژیانی ڕێکخەری مردوو عومەر ئەمیرالای تۆمار دەکات، کۆتایی هەفتەی ئەمڕۆ لە بەردەستەکانی سۆریا بە نیشانەوەیەکی تایبەتی لە ماڵی فارهی لە شەقام کۆن.

\n\n

فلیمی بە ناوی “عومەر ئەمیرالای.. ئازاب، کات، بێدەنگی” کە بەڕێوەبەری هالا عەبدوللەیە، ١١٠ خولەک بەردەوامە و بەرەنگاریەکی هونەری و مرۆڤایەتی دەربارەی یەکێک لە سەرەکیترین ناوەکانی سینەمای بەڵگەنامەییی سووریا و عەرەب.

\n\n

خۆڕایییەتی فیلمبردار و ڕاستی کات

\n\n
\n

ماتەریاڵە فیلمکردنەکان کە فلیمی لەسەرەوە دروستکراوە بۆ ساڵی ٢٠٠٩ە، کاتێک هالا بەڕێوەبەرەکە گەڕانەوەیەکی درێژ لەگەڵ ئەمیرالای لە ماڵەوە فیلمکرد، بۆ ماتەریاڵێکی سەرەتایی بۆ کارێک کە دواتر دەتوانرێت تەواو بکرێت، بەڵام مردنی ناچێتەوەی ڕێکخەری لە شوبات ٢٠١١ هەڵەیەکی بەرز بوو لە تەواوکردنی پرۆژەکە.

\n
\n\n

لەوەیە خۆڕایییەتی لە لایەن گفتوگۆ و گەڕانەوەی کامێرا بێ کۆنترۆلە، هالا خۆی کامێرا لە دەستدا هێنا و لە ئەو کۆبوونەوەیەوە کە زۆر نزیک بوو بە پەیامێکی کەسییەوە نێوان دوو هاوڕێ کە پەیوەندیەکی درێژ لەگەڵ هونەر و بیر و رەوشت هەبوو.

\n\n

مێژووی ڕێکخەرێک کە هەمووی کۆمەڵگەکەی بەرز دەکات

\n\n

فلیمی کەسایەتی عومەر ئەمیرالای (١٩٤٤ – ٢٠١١) دەتەوێت لەوانەیە لە خوێندنەوەی سینەما لە فەڕەنسا و گەڕانەوەی بۆ شەقام لە دەستپێکی هەفتەیەمی ساڵەکان، بڕیارەکانی هونەری و بیرکارییەکی کەسایەتی کە هەڵسەنگاندنی کۆمەڵگە و سیاسەت لە سووریا و جیهانی عەرەب دەربڕاوە.

\n\n
\n

ئەم کارە ڕووناک دەکات سەرەکیترین فیلمەکانی وەک ژیانی ڕۆژانە لە گوندێکی سووریایی و کۆڵەک، بەشداربوونەکانی کە لە نێوان پەیوەندیدانی چەپ و سەرنجاندنی توند بۆ ڕەوشتی سیستەمەکانی کۆمۆنیستی و سۆشیالیستی و بێڕووکراسی و قەدەغەکردنی ئازادییەکان هەبوو.

\n
\n\n

نێوان دوو کۆمەڵە.. و گفتوگۆیەک سەبارەت بە بیرەوەری و وڵات

\n\n

هالا عەبدوللە کە فلیمی بە دەنگی خۆی پێشکەش کرد، سەردانی پەیوەندی هاوڕێییەکی کە لەگەڵ عومەر هەبوو لە ساڵانی شەستەوە، کاتێک لە کلوپی سینەما لە ناوچەی شەعڵان لە شەقام دیدارکردن، وەک هەڵسەنگاندنی بەرزکردنەوەی سیاسی کە لە کۆتایی شەستەوە تا سەربەخۆیی سووریا لە ٢٠١١ بڕیار دا، کە لە فلیمی بە شێوەیەکی بەهێز پەیوەندییەکی بیرکاری لە نێوان ئەمیرالای و شۆڕشگێڕەکان هەیە.

\n\n

حاڵەتی دایک و منداڵی لە دڵی ڕێکخەر

\n\n
\n

لە فلیمی کەسایەتی، بەشێکی مرۆڤایەتی نیگەرانییەکانیش هەیە، کە هالا عەبدوللە پەیوەندی ئەمیرالای بە دایکەوە کە بە هێز و بە قەدەغەیی منداڵەکەی و براکەی بەرز کردوە دوای ئەوەی لە تەمەنی کەمەوە بێدایکی بوو، و ئەم پەیوەندییە وەک شێوەیەکی تایبەتی کەسایەتی و چاوپێکەوتنی ژیان و ژن و کۆمەڵگە دەردەبڕێت.

\n
\n\n

لە سەر مێژوودا تا وەصیتنامە

\n\n
\n

لە وتووێژێکی تایبەتی بۆ هەواڵەکانی ئاسیمە، هالا عەبدوللە وتی فلیمی دەستپێکرد بۆ وەسفکردنی ئەمیرالای لەسەر بیرەکانی، بەڵام دوای دەه ساڵ لەوەی کە مرد، ئەم ماتەریاڵە وەصیتنامەیەکی پێویست بۆ گەیاندنی بۆ خەڵک دۆزراوە. وتی: \"هەرچەندە من لە شێوەی فیلمبرداری راضیم نەبووم، بەڵام تێگەیشتم کە رووحی فیلم لەو خۆڕایییەتی و هاوڕەنگایەتیە کە ناتوانرێت دووبارە دروست بکرێت\".

\n
\n\n

زیادەکرد کە مۆنتاژی فیلم لە ساڵی ٢٠٢١ تەواو بوو پاش چالاکی و بیرکردنەوەی درێژ، و دواتر لە چەند فێستیڤاڵ و وڵاتێکی جیهانیش نیشان دراوە پێش ئەوەی کۆتایی بگەیەندە بۆ شەقام.

\n\n

کاتێکی کەسی و گشتی

\n\n
\n

هالا عەبدوللە وتی کۆتایی وتووێژەکەی: \"نیشاندانی فیلم لە شەقام دوای زیاتر لە سی ساڵ کارکردن لە سینەما کاتێکی گرنگ و تایبەتیە، ووتی: \"دڵم خواست عومەر لەگەڵم بێت ئەمشەو، هەروەها دڵم خواست هەموو ئەوانەی کە لە دەستدا هێنەوە لە سەرەتای شۆڕش، لە قوربانی و نایاب و بێدەنگ، لەگەڵمان بێن، ئەم فیلمە هەوڵێکە بۆ هەڵگرتنی دەنگ و خەوەکانیان لە یەک یادەوە\".

\n
\n\n

بە ئەم نیشانەوە، تماشاگرانی سووریایی دووبارە مێژووی ڕێکخەری تایبەتی دۆزراوەیەکی هەمووی ڕاستی و ئازادی لە هەموو فیلمەکانی خۆیدا بەرز کردوە، بە چاوەڕوانی هاوڕێ و هاوبەشەکەی هالا عەبدوللە کە لە ئازاب و کات و بێدەنگی شیشەیەکی وەک وڵات و یاد و کۆمەڵەیەکی تەواو دروست کردوە.

\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
", "tags": [ "عومەر ئەمیرالای", "سینەمای بەڵگەنامەیی", "شەقام", "هالا عەبدوللە", "فلیمی بەڵگەنامەیی", "شۆڕشی سووریا", "سینەمای سووریا", "هونەری عەرەب" ] }, "ru": { "title": "Документальный фильм «Омар Амиралай: Боль, Время, Молчание» представлен в Дамаске", "content": "

Дамаск - Al-Asima News

\n\n

Документальный фильм, освещающий различные этапы жизни покойного режиссера Омара Амиралая, наконец был представлен сирийской публике на показе, состоявшемся сегодня вечером в доме Фархи в Старом Дамаске.

\n\n

Фильм под названием «Омар Амиралай: Боль, Время, Молчание», режиссером которого является Хала Аль-Абдалла, длится 110 минут и представляет собой художественное и человеческое свидетельство об одном из самых значимых представителей сирийского и арабского документального кино.

\n\n

Спонтанность съемок и искренность момента

\n\n
\n

Отснятый материал для фильма датируется 2009 годом, когда режиссер провела длительные сессии с Амиралаем в его доме в качестве исходного материала для проекта, который планировалось завершить позже. Однако внезапная смерть режиссера в феврале 2011 года помешала завершению проекта.

\n
\n\n

Отсюда и спонтанность диалогов и неограниченное движение камеры — Хала сама держала камеру во время сессий, которые больше напоминали личный откровенный разговор между двумя друзьями, связанных долгим творческим и интеллектуальным путем.

\n\n

Режиссер, несший бремя своей общины

\n\n

Фильм прослеживает путь Омара Амиралая (1944–2011) от учебы киноискусству во Франции до возвращения в Дамаск в начале 1970-х годов, освещая его творческие и интеллектуальные этапы, отражающие его критическое видение общества и политики в Сирии и арабском мире.

\n\n
\n

Работа освещает некоторые из его самых известных фильмов, таких как «Повседневная жизнь в сирийской деревне» и «Курица», а также его позиции, сочетающие левую интеллектуальную приверженность с резкой критикой коррупции коммунистических и социалистических режимов, их бюрократии и подавления свобод.

\n
\n\n

Между двумя поколениями: диалог о памяти и Родине

\n\n

Аль-Абдалла, которая озвучивает фильм, опирается на дружбу с Омаром с 1960-х годов, когда они встретились в Киноклубе в районе Шаалан в Дамаске, воскрешая политическую активность, которую вели интеллектуалы с конца 1960-х до сирийской революции 2011 года, которая ярко отражена в фильме через интеллектуальные пересечения между Амиралаем и революционерами.

\n\n

Присутствие матери и детства в сознании режиссера

\n\n
\n

Фильм также затрагивает человеческий аспект жизни Амиралая, освещая его отношения с матерью, которая строго воспитала его и его брата после того, как рано овдовела. Эти отношения сформировали его личность и повлияли на его взгляды на жизнь, женщину и общество.

\n
\n\n

От черновика к завещанию

\n\n
\n

В эксклюзивном интервью Al-Asima News режиссер Хала Аль-Абдалла заявила, что фильм начинался как исходный материал для интервью с Амиралаем о его идеях, но спустя десять лет после его смерти она увидела в этом материале завещание, которое необходимо донести до людей. Она добавила: «Хотя я была не совсем довольна стилем съемки, я поняла, что дух фильма заключён в этой спонтанности и интимности, которые невозможно воссоздать.»

\n
\n\n

Она добавила, что монтаж фильма был завершён в 2021 году после длительной работы и размышлений, и фильм был показан на ряде фестивалей и в различных странах мира, прежде чем наконец добраться до Дамаска.

\n\n

Личный и общественный момент

\n\n
\n

Аль-Абдалла завершила своё выступление словами: «Показ фильма в Дамаске после более чем тридцати лет работы в кино — это драгоценный и исключительный момент. Я хотела бы, чтобы Омар был рядом со мной сегодня, и надеюсь, что все, кого мы потеряли с начала революции — мученики, пропавшие без вести и исчезнувшие — тоже с нами. Этот фильм — попытка вернуть их голоса и мечты в одну память.»

\n
\n\n

С этим показом сирийская аудитория вновь открывает для себя биографию исключительного режиссера, который во всех своих фильмах нес заботу о правде и свободе, через объектив своей подруги и художественной спутницы Халы Аль-Абдаллы, которая создала из боли, времени и молчания зеркало страны, памяти и целого поколения.

\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
", "tags": [ "Омар Амиралай", "Документальное кино", "Дамаск", "Хала Аль-Абдалла", "Документальный фильм", "Сирийская революция", "Сирийское кино", "Арабское искусство" ] }, "fa": { "title": "فیلم مستند «عمر امیرالای: درد، زمان، سکوت» برای اولین بار در دمشق به نمایش درآمد", "content": "

دمشق - اخبار العاصمة

\n\n

فیلم مستندی که بخش‌هایی از زندگی کارگردان فقید عمر امیرالای را به تصویر می‌کشد، سرانجام در یک نمایش ویژه در خانه فارحی در دمشق قدیم، امشب برای مخاطبان سوریه به نمایش درآمد.

\n\n

این فیلم با عنوان «عمر امیرالای: درد، زمان، سکوت» به کارگردانی هاله عبدالله، به مدت ۱۱۰ دقیقه به عنوان گواهی هنری و انسانی درباره یکی از برجسته‌ترین نمادهای سینمای مستند سوریه و جهان عرب ارائه شده است.

\n\n

خودانگیختگی فیلمبرداری و صداقت لحظه

\n\n
\n

تصاویر استفاده شده در فیلم به سال ۲۰۰۹ بازمی‌گردد، زمانی که کارگردان جلسات طولانی با امیرالای در منزل او فیلمبرداری کرد، به عنوان مواد اولیه برای پروژه‌ای که قرار بود بعداً تکمیل شود، اما مرگ ناگهانی کارگردان در فوریه ۲۰۱۱ مانع از تکمیل آن شد.

\n
\n\n

از این رو، خودانگیختگی در گفتگوها و حرکات آزاد دوربین دیده می‌شود، زیرا هاله خود دوربین را در جلساتی که بیشتر شبیه گفتگوی صمیمی بین دو دوست بود که سال‌ها با هنر، فکر و مواضعشان پیوند خورده بودند، حمل می‌کرد.

\n\n

زندگی‌نامه کارگردانی که دغدغه‌های جامعه‌اش را به دوش کشید

\n\n

این فیلم مسیر عمر امیرالای (۱۹۴۴ – ۲۰۱۱) را از تحصیل سینما در فرانسه تا بازگشت به دمشق در اوایل دهه ۱۹۷۰ دنبال می‌کند و ایستگاه‌های هنری و فکری او را که دیدگاه انتقادی‌اش نسبت به جامعه و سیاست در سوریه و جهان عرب را منعکس می‌کند، برجسته می‌سازد.

\n\n
\n

این اثر به برخی از برجسته‌ترین فیلم‌های او مانند «زندگی روزمره در یک روستای سوری» و «مرغ» می‌پردازد و همچنین مواضعی که ترکیبی از تعهد فکری چپ و نقد شدید فساد در رژیم‌های کمونیستی و سوسیالیستی، بوروکراسی و سرکوب آزادی‌ها بود.

\n
\n\n

گفتگو میان دو نسل درباره حافظه و وطن

\n\n

هاله عبدالله که صدای فیلم را نیز بر عهده دارد، بر پایه دوستی خود با عمر از دهه ۱۹۶۰ که در باشگاه سینما در محله شعلان دمشق با هم آشنا شدند، به بازسازی جنبش سیاسی که از اواخر دهه ۱۹۶۰ تا انقلاب سوریه در ۲۰۱۱ توسط روشنفکران رهبری می‌شد، پرداخته است. انقلاب در فیلم با تقاطع‌های فکری میان امیرالای و معترضان به شکلی پررنگ حضور دارد.

\n\n

حضور مادر و کودکی در آگاهی کارگردان

\n\n
\n

بعد انسانی فیلم نیز مورد توجه قرار گرفته است؛ رابطه امیرالای با مادرش که پس از بیوه شدن در سنین پایین، او و برادرش را با سختگیری بزرگ کرد، رابطه‌ای که شخصیت او را شکل داد و نگاهش به زندگی، زن و جامعه را تحت تأثیر قرار داد.

\n
\n\n

از پیش‌نویس تا وصیت‌نامه

\n\n
\n

در مصاحبه‌ای اختصاصی با خبرنگار اخبار العاصمة، کارگردان هاله عبدالله گفت که فیلم به عنوان مواد اولیه برای گفتگو با امیرالای درباره افکارش آغاز شد، اما پس از گذشت ده سال از درگذشت او، این مواد را وصیتی دانست که باید به مردم منتقل شود. او گفت: «اگرچه از شکل فیلمبرداری راضی نبودم، اما دریافتم روح فیلم در همین خودانگیختگی و صمیمیتی است که قابل بازسازی نیست.»

\n
\n\n

او افزود که تدوین فیلم در سال ۲۰۲۱ پس از مراحل طولانی کار و تأمل تکمیل شد و فیلم پیش از رسیدن به دمشق، در چندین جشنواره و کشور جهان به نمایش درآمد.

\n\n

لحظه‌ای شخصی و عمومی

\n\n
\n

عبدالله سخنان خود را اینگونه به پایان رساند: «نمایش فیلم در دمشق پس از بیش از سی سال فعالیت در سینما لحظه‌ای ارزشمند و استثنایی است. آرزو داشتم عمر امروز کنارم بود، همچنین امیدوارم همه کسانی که از ابتدای انقلاب از دست دادیم، از شهدا و مفقودان و ناپدیدشدگان، با ما باشند. این فیلم تلاشی است برای بازگرداندن صدای آنها و رویاهایشان در یک حافظه واحد.»

\n
\n\n

با این نمایش، مخاطبان سوری دوباره زندگی‌نامه کارگردانی استثنایی را که دغدغه حقیقت و آزادی را در تمامی فیلم‌هایش داشت، از طریق لنز دوست و همراه هنری‌اش هاله عبدالله بازمی‌یابند که از درد، زمان و سکوت آینه‌ای برای یک کشور، حافظه و یک نسل کامل ساخته است.

\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
\n\n
", "tags": [ "عمر امیرالای", "سینمای مستند", "دمشق", "هاله عبدالله", "فیلم مستند", "انقلاب سوریه", "سینمای سوریه", "هنر عربی" ] } }