{
  "ar": {
    "title": "العرض الحركي «خدر».. تجربة بصرية في هشاشة الشعور وتكرار النهوض",
    "content": "<p>دمشق - العاصمة نيوز</p>\n<p>تقدم الفنانة رهف الجابر عرضها الحركي الجديد بعنوان «خدر» في القاعة متعددة الاستعمالات بدار الأوبرا بدمشق، حيث تقدم تجربة جسدية وبصرية تمزج التعبير الداخلي مع البحث الفلسفي في جدلية الانكسار والنهوض، من خلال تصميم حركي مكثف وأداء جسدي يرتكز على الرمز والكتلة.</p>\n<h2>فضاء ثلاثي المستويات وتجربة بصرية مميزة</h2>\n<p>يمتد العرض لحوالي 30 دقيقة، ويعتمد على فضاء بصري مركزي يشكل محور الحركة والدراما، تمثل في كتلة حديدية مكونة من حلقتين متقاطعتين بينهما دائرتان خشبيتان مثقوبتان من المنتصف، لتشكل ثلاثة مستويات تتفاعل معها الأجساد المؤدية بحركة دائرية متبادلة عبر الحبال الحاملة للكتلة، في انسجام مع الإضاءة والموسيقى، ليصبح المشهد كائناً متحركاً نابضاً بالتوتر والانسيابية في آن واحد.</p>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/f2ece9f24c6dd2d03a674d80cfcd68a5af75e914.jpg\"></figure><div>\n<p>يشارك في العرض ستة مؤدين (ثلاث نساء وثلاثة رجال) يتنقلون بين المستويات الثلاثة في تنويعات جسدية ومشاهد متتابعة تعبّر عن الصراع الإنساني بين الرغبة في التحرر والاستمرار، مستلهمة فكرة العرض التي تشرحها المخرجة في كتيب العمل: «نحن محكومون بالمواظبة أملاً ببصيص ضوء نتلمسه في غباش الأفق خلف ضجيج الحرب وغبار الذاكرة».</p>\n</div></div>\n<h2>من حالة الخدر إلى الوعي</h2>\n<p>اتخذ العرض من الخدر حالة مجازية تجمع بين السكون الداخلي والرغبة في اليقظة، حيث جسّد الأداء الحركي مراحل التبلد الشعوري والبحث عن خلاص من هشاشة العوز النفسي، كما ورد في نص الجابر: «تراكم العوز يؤدي إلى الهشاشة، وفي سبيل الهروب منها نحاول تبني أفكار جديدة تمنحنا شيئاً من القوة».</p>\n<p>تكرار الحركات وتبادل الأدوار بين المؤدين خلق إحساساً بدائرة زمنية مغلقة تحاول الأجساد كسرها بالوثب أو التعلق بالحبال، في محاولة لاستعادة التوازن بعد كل سقوط.</p>\n<h2>الإضاءة والموسيقى شريكان في السرد</h2>\n<p>اعتمدت الجابر على تصميم إضاءة مدروس من قبل محمد نور درا، تراوح بين العتمة الكثيفة والومضات الخافتة، معكسة حالات التوتر والانكشاف، بينما ساهم التأليف الموسيقي لعلي سليمان في تعميق الإحساس الداخلي للمشهد من خلال حواره مع الحركة.</p>\n<h2>جسد يعبّر بلغة البحث عن الذات</h2>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/c792a96480acae3e14ee579fc490450caea2a74d.jpg\"></figure><div>\n<p>يبدو العمل كرحلة تأمل في الجسد كأداة للبوح وكشف طبقات الشعور المكبوت، حيث تتحول الحركة إلى وسيلة «لاختراق الحُجب التي تفرضها رتابة الزمن» كما تشير المخرجة، مما يترك للجمهور حرية التأويل والانخراط في لعبة المعنى.</p>\n</div></div>\n<p>لا يقدم «خدر» حكاية بقدر ما يرسم خريطة وجدانية لمراحل التعب والإصرار، ويحتفي بالمحاولة المستمرة للنهوض مهما تكررت الخيبات.</p>\n<h2>فريق العمل</h2>\n<p>يضم الأداء كل من: علي فطوم، عليا السعدي، غفران حمادة، تيما الغفير، رهف الجابر، علي خزامي. دراماتورجيا: كمال بشير، سينوغرافيا: كنان جود، إشراف الديكور: محمد كامل، تنفيذ الديكور: لؤي مزيان وعمار قادري، تنفيذ الصوت: فارس الزراد، وجد نجار، فيديو ومونتاج: أسامة عبود، تصوير ومادة توثيقية: رامي حسين، تصميم البوستر والبروشور: مادلين الجلحوم.</p>\n<p>يُذكر أن العمل يُقدم بدعم من الصندوق العربي للثقافة والفنون (آفاق)، المورد الثقافي، ودار الأوبرا.</p>\n<figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/40406a9925be48bd8efe86e42d036de15b15ed05.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/ef4b1b4311b0b598e8a932c99212f69505dca96e.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/8014026de0854187c0e38508baa96e84430a3916.jpg\"></figure>\n</figure>\n<p></p>",
    "tags": [
      "العرض الحركي",
      "رهف الجابر",
      "دار الأوبرا دمشق",
      "الفنون المسرحية",
      "الثقافة",
      "العاصمة نيوز"
    ]
  },
  "en": {
    "title": "\"Numb\" Movement Performance: A Visual Exploration of Fragile Feelings and Repeated Rising",
    "content": "<p>Damascus - Al Asima News</p>\n<p>Artist Rahaf Al-Jaber presents her new movement performance titled \"Numb\" at the multipurpose hall of the Damascus Opera House. The performance offers a physical and visual experience blending inner expression with philosophical inquiry into the dialectic of breaking and rising, through intensive choreography and a bodily performance based on symbolism and mass.</p>\n<h2>A Three-Level Space and Visual Experimentation</h2>\n<p>The approximately 30-minute performance relies on a central visual space forming the core of movement and drama, represented by an iron block composed of two intersecting rings with two wooden circles pierced in the middle between them, creating three levels. The performing bodies interact with and move through these levels in circular, alternating motions via ropes supporting the block, harmonized with lighting and music, rendering the scene a dynamic entity pulsating with tension and fluidity simultaneously.</p>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/f2ece9f24c6dd2d03a674d80cfcd68a5af75e914.jpg\"></figure><div>\n<p>Six performers (three women and three men) move among the three levels in bodily and sequential scenes expressing the human struggle between the desire for liberation and persistence. The performance&apos;s concept is inspired by the director’s statement in the program booklet: \"We are bound to persistence, hoping for a glimmer of light we seek in the haze of the horizon behind the noise of war and the dust of memory.\"</p>\n</div></div>\n<h2>From Numbness to Awareness</h2>\n<p>The performance uses numbness as a metaphorical state combining internal stillness and the desire for awakening. The choreography embodies stages of emotional numbness and the search for salvation from psychological fragility, as stated in Al-Jaber’s text: \"Accumulated deprivation leads to fragility, and to escape it we try to adopt new ideas that grant us some strength.\"</p>\n<p>The repetition of movements and role exchanges among performers creates a sense of a closed temporal circle that bodies try to break by jumping or clinging to ropes, resembling an attempt to regain balance after every fall.</p>\n<h2>Lighting and Music as Narrative Partners</h2>\n<p>Al-Jaber relied on a carefully designed lighting scheme by Mohammad Nour Dara, ranging from dense darkness to faint flashes, reflecting states of tension and exposure. Meanwhile, the musical composition by Ali Suleiman deepens the internal feeling of the scene through its dialogue with movement.</p>\n<h2>A Body Writing the Language of Self-Discovery</h2>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/c792a96480acae3e14ee579fc490450caea2a74d.jpg\"></figure><div>\n<p>The work appears as a contemplative journey into the body as a tool of expression and revealing suppressed layers of feeling, where movement becomes a means \"to penetrate the veils imposed by the monotony of time,\" as the director explains, leaving the audience free to interpret and engage in the play of meaning.</p>\n</div></div>\n<p>In this sense, \"Numb\" does not present a narrative but rather maps an emotional journey through stages of fatigue and determination, celebrating the continuous effort to rise despite repeated setbacks.</p>\n<h2>Production Team</h2>\n<p>The performance features Ali Fattoum, Alya Al-Saadi, Ghufran Hamadeh, Tima Al-Ghafir, Rahaf Al-Jaber, Ali Khuzami. Dramaturgy by Kamal Bashir, scenography by Kinan Joud, decor supervision by Mohammad Kamel, decor execution by Louay Mazyan and Ammar Qadri, sound execution by Fares Al-Zarad and Wajd Najjar, video and editing by Osama Abboud, photography and documentation by Rami Hussein, poster and brochure design by Madeline Al-Jalhoum.</p>\n<p>The work is presented with support from the Arab Fund for Arts and Culture (AFAC), Al-Mawrid Cultural Center, and the Opera House.</p>\n<figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/40406a9925be48bd8efe86e42d036de15b15ed05.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/ef4b1b4311b0b598e8a932c99212f69505dca96e.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/8014026de0854187c0e38508baa96e84430a3916.jpg\"></figure>\n</figure>\n<p></p>",
    "tags": [
      "movement performance",
      "Rahaf Al-Jaber",
      "Damascus Opera House",
      "performing arts",
      "culture",
      "Al Asima News"
    ]
  },
  "fr": {
    "title": "Performance mouvementée « Engourdissement » : exploration visuelle de la fragilité des sentiments et de la répétition de la résilience",
    "content": "<p>Damas - Al Asima News</p>\n<p>L&apos;artiste Rahaf Al-Jaber présente sa nouvelle performance mouvementée intitulée « Engourdissement » dans la salle polyvalente de l&apos;Opéra de Damas. Cette expérience physique et visuelle mêle expression intérieure et recherche philosophique sur la dialectique de la rupture et de la résilience, à travers une chorégraphie intensive et une performance corporelle basée sur le symbolisme et la masse.</p>\n<h2>Un espace à trois niveaux et une expérimentation visuelle</h2>\n<p>La performance d&apos;environ 30 minutes s&apos;appuie sur un espace visuel central formant le cœur du mouvement et du drame, représenté par un bloc de fer composé de deux anneaux entrecroisés avec deux cercles en bois percés au centre entre eux, créant trois niveaux. Les corps des interprètes interagissent avec ces niveaux à travers des mouvements circulaires alternés via des cordes supportant le bloc, en harmonie avec l&apos;éclairage et la musique, faisant de la scène un être dynamique vibrant de tension et de fluidité simultanément.</p>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/f2ece9f24c6dd2d03a674d80cfcd68a5af75e914.jpg\"></figure><div>\n<p>Six interprètes (trois femmes et trois hommes) évoluent entre les trois niveaux dans des scènes corporelles et séquentielles exprimant la lutte humaine entre le désir de libération et la persistance. Le concept de la performance est inspiré par la déclaration de la metteuse en scène dans le livret : « Nous sommes condamnés à la persévérance, espérant une lueur de lumière que nous cherchons dans la brume de l&apos;horizon derrière le bruit de la guerre et la poussière de la mémoire ».</p>\n</div></div>\n<h2>De l&apos;engourdissement à la conscience</h2>\n<p>La performance utilise l&apos;engourdissement comme un état métaphorique combinant immobilité intérieure et désir d&apos;éveil. La chorégraphie incarne des étapes d&apos;engourdissement émotionnel et la recherche de salut face à la fragilité psychologique, comme indiqué dans le texte d&apos;Al-Jaber : « L&apos;accumulation du manque conduit à la fragilité, et pour y échapper, nous essayons d&apos;adopter de nouvelles idées qui nous donnent un peu de force ».</p>\n<p>La répétition des mouvements et l&apos;échange des rôles entre les interprètes créent une sensation de cercle temporel fermé que les corps tentent de briser en sautant ou en s&apos;accrochant aux cordes, semblant vouloir retrouver l&apos;équilibre après chaque chute.</p>\n<h2>L&apos;éclairage et la musique comme partenaires narratifs</h2>\n<p>Al-Jaber s&apos;est appuyée sur une conception d&apos;éclairage soignée par Mohammad Nour Dara, allant de l&apos;obscurité dense aux éclairs faibles, reflétant des états de tension et d&apos;exposition. Parallèlement, la composition musicale d&apos;Ali Suleiman approfondit la sensation intérieure de la scène à travers son dialogue avec le mouvement.</p>\n<h2>Un corps qui écrit le langage de la découverte de soi</h2>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/c792a96480acae3e14ee579fc490450caea2a74d.jpg\"></figure><div>\n<p>L&apos;œuvre apparaît comme un voyage contemplatif dans le corps en tant qu&apos;outil d&apos;expression et de révélation des couches de sentiments refoulés, où le mouvement devient un moyen « de percer les voiles imposés par la monotonie du temps », comme l&apos;explique la metteuse en scène, laissant au public la liberté d&apos;interpréter et de s&apos;engager dans le jeu du sens.</p>\n</div></div>\n<p>Dans ce sens, « Engourdissement » ne présente pas un récit mais trace plutôt une carte émotionnelle des étapes de fatigue et de détermination, célébrant l&apos;effort continu de se relever malgré les échecs répétés.</p>\n<h2>Équipe de production</h2>\n<p>La performance réunit Ali Fattoum, Alya Al-Saadi, Ghufran Hamadeh, Tima Al-Ghafir, Rahaf Al-Jaber, Ali Khuzami. Dramaturgie : Kamal Bashir, scénographie : Kinan Joud, supervision décor : Mohammad Kamel, réalisation décor : Louay Mazyan et Ammar Qadri, son : Fares Al-Zarad et Wajd Najjar, vidéo et montage : Osama Abboud, photographie et documentation : Rami Hussein, conception affiche et brochure : Madeline Al-Jalhoum.</p>\n<p>Le spectacle est présenté avec le soutien du Fonds arabe pour les arts et la culture (AFAC), du centre culturel Al-Mawrid et de l&apos;Opéra.</p>\n<figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/40406a9925be48bd8efe86e42d036de15b15ed05.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/ef4b1b4311b0b598e8a932c99212f69505dca96e.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/8014026de0854187c0e38508baa96e84430a3916.jpg\"></figure>\n</figure>\n<p></p>",
    "tags": [
      "performance mouvementée",
      "Rahaf Al-Jaber",
      "Opéra de Damas",
      "arts de la scène",
      "culture",
      "Al Asima News"
    ]
  },
  "tr": {
    "title": "\"Uyuşukluk\" Hareket Performansı: Kırılgan Duygular ve Tekrarlanan Kalkışın Görsel İncelemesi",
    "content": "<p>Şam - Al Asima News</p>\n<p>Sanatçı Rahaf Al-Jaber, Şam Opera Binası&apos;nın çok amaçlı salonunda \"Uyuşukluk\" adlı yeni hareket performansını sunuyor. Performans, yoğun koreografi ve sembolizm ile kütleye dayalı bedensel performans aracılığıyla içsel ifadeyle kırılma ve kalkışın diyalektiği üzerine felsefi bir araştırmayı harmanlayan fiziksel ve görsel bir deneyim sunuyor.</p>\n<h2>Üç Seviyeli Mekan ve Görsel Deney</h2>\n<p>Yaklaşık 30 dakika süren performans, hareket ve dramın merkezini oluşturan görsel bir mekana dayanıyor. Bu mekan, ortasında delik açılmış iki ahşap dairenin arasında kesişen iki halkadan oluşan bir demir bloktan oluşuyor ve üç seviye oluşturuyor. Performansçılar, bu seviyeler arasında ipler aracılığıyla dairesel ve karşılıklı hareketlerle etkileşime giriyor, ışık ve müzikle uyum içinde sahne, aynı anda gerilim ve akıcılık dolu dinamik bir varlık haline geliyor.</p>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/f2ece9f24c6dd2d03a674d80cfcd68a5af75e914.jpg\"></figure><div>\n<p>Altı performansçı (üç kadın ve üç erkek), özgürleşme arzusu ile devam etme arasındaki insan mücadelesini ifade eden bedensel ve ardışık sahnelerde üç seviye arasında hareket ediyor. Yönetmenin çalışma kitabında belirttiği gibi: \"Savaşın gürültüsü ve hafızanın tozu arkasındaki ufuk pususunda aradığımız bir ışık kırıntısı umuduyla devam etmeye mahkûmuz.\"</p>\n</div></div>\n<h2>Uyuşukluktan Farkındalığa</h2>\n<p>Performans, içsel sükunet ile uyanma arzusunu birleştiren mecazi bir durum olarak uyuşukluğu kullanıyor. Koreografi, duygusal uyuşukluk aşamalarını ve psikolojik kırılganlıktan kurtuluş arayışını yansıtıyor. Al-Jaber’in metninde belirtildiği gibi: \"Biriken yoksunluk kırılganlığa yol açar ve ondan kaçmak için bize biraz güç veren yeni fikirler benimsemeye çalışırız.\"</p>\n<p>Hareketlerin tekrarı ve performansçılar arasında rol değişimi, bedenlerin her düşüşten sonra dengeyi yeniden kazanmaya çalıştığı kapalı bir zaman döngüsü hissi yaratıyor.</p>\n<h2>Anlatıda Işık ve Müzik Ortaklığı</h2>\n<p>Al-Jaber, yoğun karanlıktan hafif flaşlara kadar değişen ve gerilim ile açığa çıkma hallerini yansıtan özenle tasarlanmış bir aydınlatma düzenini Mohammad Nour Dara’ya emanet etti. Ali Suleiman’ın müzik bestesi ise hareketle diyalog içinde sahnenin içsel hissini derinleştiriyor.</p>\n<h2>Öz Arayış Dilini Yazdıran Beden</h2>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/c792a96480acae3e14ee579fc490450caea2a74d.jpg\"></figure><div>\n<p>Çalışma, bastırılmış duygu katmanlarını açığa çıkaran ve ifade aracı olarak bedene yönelik bir düşünsel yolculuk gibi görünüyor. Yönetmenin dediği gibi hareket, \"zamanın monotonluğunun dayattığı perdeleri delmenin\" bir yolu haline geliyor ve izleyiciye anlam oyununa katılma ve yorumlama özgürlüğü bırakıyor.</p>\n</div></div>\n<p>Bu anlamda \"Uyuşukluk\" bir hikâye sunmaktan çok yorgunluk ve kararlılık aşamalarını duygusal bir harita olarak çiziyor ve tekrar eden hayal kırıklıklarına rağmen kalkma çabasını kutluyor.</p>\n<h2>Çalışma Ekibi</h2>\n<p>Performansta Ali Fattoum, Alya Al-Saadi, Ghufran Hamadeh, Tima Al-Ghafir, Rahaf Al-Jaber, Ali Khuzami yer alıyor. Dramaturji: Kamal Bashir, sahne tasarımı: Kinan Joud, dekor denetimi: Mohammad Kamel, dekor uygulaması: Louay Mazyan ve Ammar Qadri, ses uygulaması: Fares Al-Zarad ve Wajd Najjar, video ve montaj: Osama Abboud, fotoğraf ve dokümantasyon: Rami Hussein, afiş ve broşür tasarımı: Madeline Al-Jalhoum.</p>\n<p>Çalışma, Arap Sanat ve Kültür Fonu (AFAC), Al-Mawrid Kültür Merkezi ve Opera Binası&apos;nın desteğiyle sunulmaktadır.</p>\n<figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/40406a9925be48bd8efe86e42d036de15b15ed05.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/ef4b1b4311b0b598e8a932c99212f69505dca96e.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/8014026de0854187c0e38508baa96e84430a3916.jpg\"></figure>\n</figure>\n<p></p>",
    "tags": [
      "hareket performansı",
      "Rahaf Al-Jaber",
      "Şam Opera Binası",
      "sahne sanatları",
      "kültür",
      "Al Asima News"
    ]
  },
  "ku": {
    "title": "\"Bêhêvî\" Çalakîya Hereketê: Lêkolîna Dîtinî ya Hêrs û Vegerîna Dîsa Dîsa",
    "content": "<p>Damaskus - Al Asima News</p>\n<p>Hunermend Rahaf Al-Jaber pêşkêşî çalakiyeke hereketê ya nû ya bi navê \"Bêhêvî\" dike li salonê gelek-karanî ya Opera ya Damaskusê. Ev çalakî têkiliya xwe ya di nav dema xwe û lêkolîna felsefî ya li ser têkiliya şikestin û vegerînê, bi şêwazeke hereketê ya giran û performansa bedensel ku li ser sembol û giraniya bedenan hate avakirin, pêşkêş dike.</p>\n<h2>Cîhê Sê Astengî û Ceribandina Dîtinî</h2>\n<p>Ev pêşkêşî ku li ser 30 deqîqeyan derbas dibe, li ser cîhê dîtinî ya navendî ye ku bingehê hereket û drama ye, ku di nav de blokeke hêdîrî ye ku ji du qewereyên hevkêşî yên ku di navbera wan de du doleyên darî yên ku nav xwe tê de xurtekî hene, çêkirî ye. Ev cîh sê asteng pêk tîne û bedenan bi hereketa dorî yên ku bi rêya tîrên ku blokê digirin di navbera wan de têne şopandin, bi hevkariya ronakî û muzîkê, wêneyek dinamîk û têkçûnê û rêzgirtinê di heman dem de çêdike.</p>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/f2ece9f24c6dd2d03a674d80cfcd68a5af75e914.jpg\"></figure><div>\n<p>Di pêşkêşî de şeş performansvan (sê jin û sê mêr) di navbera sê astengan de di şwen û hereketên hevpeyvîn ên bedensel de diçin, ku têkiliyeke mirovî di navbera xwestina azadî û berdestbûnê de nîşan dide. Wekî ku rêveber li pirtûka karê xwe de tê gotin: «Em li benda berdestbûnê ne, hêvîdar in ku di nav tûrikê ya şevê de şîroveke ronahiyê bigrin, piştî dengê şer û tozê bîranînê.»</p>\n</div></div>\n<h2>Ji Bêhêvîyê Heta Hişyariyê</h2>\n<p>Şêwaza pêşkêşî bêhêvîyê wekî rewşa metaforîk tê girtin ku di nav de bêdengiya hundirî û xwestina hişyariyê têkildar dike. Performans hereketa şewatandina his û lêgerîna xilasî ji têkçûna psikolojîk nîşan dide, wekî ku di nivîsa Al-Jaber de hatiye gotin: «Komeleya têkçûnê rêya têkçûna hisan dide, û ji bo xilasbûnê em hewl didin ku ramanên nû yên ku hinekî hêz bidin me, qebûl bikin.»</p>\n<p>Vegera hereketan û guhertina rolen di navbera performansvanan de hesteke dema girtî ya dîwarî çêdike ku bedenan hewl didin bi leçûn an bi girêdanê li tîran wê bidin şikandin, wekî hewlê ku piştî her ketinê wekhevî vegerînin.</p>\n<h2>Ronakî û Muzîk wekî Hevkarên Çîrokê</h2>\n<p>Al-Jaber serdana ronakbaziya xas a Mohammad Nour Dara kir, ku di navbera tarîya giran û ronahiyên hêvî yên hêvîdar de guherî, rewşên têkçûn û vekirina hundirî nîşan dide. Hêvîyê muzîkê ya Ali Suleiman jî hisa hundirî ya sahneyê bi peyvên xwe bi hereket re zêde dike.</p>\n<h2>Bedena ku Zimanê Lêgerîna Xwe Dikeve</h2>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/c792a96480acae3e14ee579fc490450caea2a74d.jpg\"></figure><div>\n<p>Kar wekî rêweya tefekkürî di ser bedenê de xuya dike ku wekî amûrê gotin û vekirina qatên hisên veşartî ye, ku hereket bûye rêyeke \"ji bo têketina pergalên ku ji hêla rêtbûna demê ve têne saz kirin\" wekî ku rêveber dibêje, ku temaşevanê azadiya şîrove û tevlîbûnê di lîstika maneya de daye.</p>\n</div></div>\n<p>Di vê maneyê de, \"Bêhêvî\" çîroka taybet nayê pêşkêş kirin lê mapa hisî ya derbarê pêvajoya têkçûn û hewldanê dike û hewlê herdemî ya vegerînê bi her çend ketinên herî zêde pîroz dike.</p>\n<h2>Tîma Karê</h2>\n<p>Performansê tê de Ali Fattoum, Alya Al-Saadi, Ghufran Hamadeh, Tima Al-Ghafir, Rahaf Al-Jaber, Ali Khuzami hene. Dramaturji: Kamal Bashir, sinografî: Kinan Joud, serkarî dekor: Mohammad Kamel, cîhê dekor: Louay Mazyan û Ammar Qadri, cîhê deng: Fares Al-Zarad û Wajd Najjar, video û montaj: Osama Abboud, wêne û belgekirin: Rami Hussein, dizayna poster û broşûr: Madeline Al-Jalhoum.</p>\n<p>Ev kar bi piştgirîya Fonda Erebî ya Huner û Çandê (AFAC), Navenda Çandî ya Al-Mawrid û Opera hatî pêşkêş kirin.</p>\n<figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/40406a9925be48bd8efe86e42d036de15b15ed05.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/ef4b1b4311b0b598e8a932c99212f69505dca96e.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/8014026de0854187c0e38508baa96e84430a3916.jpg\"></figure>\n</figure>\n<p></p>",
    "tags": [
      "çalakîya hereketê",
      "Rahaf Al-Jaber",
      "Opera Damaskus",
      "hunarên sahne",
      "çand",
      "Al Asima News"
    ]
  },
  "ru": {
    "title": "Хореографическое представление «Онемение»: визуальное исследование хрупкости чувств и повторяющегося подъёма",
    "content": "<p>Дамаск - Al Asima News</p>\n<p>Художница Рахаф Аль-Джабер представляет своё новое хореографическое представление под названием «Онемение» в многофункциональном зале Дамасского оперного театра. Представление предлагает физический и визуальный опыт, сочетающий внутреннее выражение с философским исследованием диалектики разрушения и подъёма через интенсивный хореографический дизайн и телесное исполнение, основанное на символах и массе.</p>\n<h2>Трёхуровневое пространство и визуальные эксперименты</h2>\n<p>Продолжительность представления около 30 минут. В его основе лежит центральное визуальное пространство, формирующее ядро движения и драмы, представленное железным блоком, состоящим из двух пересекающихся колец, между которыми находятся две деревянные окружности с отверстиями посередине, образующие три уровня. Исполнители взаимодействуют с этими уровнями и движутся по ним круговыми чередующимися движениями через канаты, поддерживающие блок, в гармонии со светом и музыкой, превращая сцену в динамичный объект, наполненный одновременно напряжением и плавностью.</p>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/f2ece9f24c6dd2d03a674d80cfcd68a5af75e914.jpg\"></figure><div>\n<p>В представлении участвуют шесть исполнителей (три женщины и три мужчины), которые перемещаются между тремя уровнями в телесных и последовательных сценах, отражающих человеческую борьбу между желанием освобождения и стремлением к продолжению. Идея представления вдохновлена словами режиссёра из буклета: «Мы обречены на настойчивость в надежде на проблеск света, который мы ищем в тумане горизонта за шумом войны и пылью памяти».</p>\n</div></div>\n<h2>От онемения к осознанию</h2>\n<p>Структура представления использует онемение как метафорическое состояние, сочетающее внутреннее спокойствие и желание пробуждения. Хореография отражает стадии эмоционального оцепенения и поиск спасения от психологической хрупкости, как указано в тексте Аль-Джабер: «Накопленное лишение ведёт к хрупкости, и чтобы избежать этого, мы пытаемся принять новые идеи, которые дают нам некоторую силу».</p>\n<p>Повторение движений и смена ролей между исполнителями создают ощущение замкнутого временного круга, который тела пытаются разорвать прыжками или цепляясь за канаты, пытаясь восстановить равновесие после каждого падения.</p>\n<h2>Свет и музыка как партнёры повествования</h2>\n<p>Аль-Джабер опирается на тщательно продуманное световое оформление, созданное Мохаммадом Нуром Дарой, варьирующееся от густой тьмы до слабых вспышек, отражающих состояния напряжения и раскрытия. Музыкальная композиция Али Сулеймана усиливает внутреннее восприятие сцены через диалог с движением.</p>\n<h2>Тело, пишущее язык поиска себя</h2>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/c792a96480acae3e14ee579fc490450caea2a74d.jpg\"></figure><div>\n<p>Работа представляется как созерцательное путешествие в тело как инструмент выражения и раскрытия подавленных слоёв чувств, где движение становится средством «прорыва завес, навязанных монотонностью времени», как говорит режиссёр, оставляя зрителям свободу интерпретации и вовлечения в игру смыслов.</p>\n</div></div>\n<p>В этом смысле «Онемение» не рассказывает историю, а рисует эмоциональную карту этапов усталости и настойчивости, чествуя постоянные попытки подняться, несмотря на повторяющиеся неудачи.</p>\n<h2>Команда проекта</h2>\n<p>В исполнении: Али Фаттум, Алия Аль-Саади, Гуфран Хамаде, Тима Аль-Гафир, Рахаф Аль-Джабер, Али Хузами. Драматургия: Камаль Башир, сценография: Кинан Джоуд, надзор за декорациями: Мохаммад Камель, реализация декораций: Луай Мазьян и Аммар Кадри, звук: Фарес Аз-Зарад и Ваджд Наджар, видео и монтаж: Осама Аббуд, фотография и документация: Рами Хусейн, дизайн постера и брошюры: Мадлен Аль-Джалхум.</p>\n<p>Проект реализован при поддержке Арабского фонда искусств и культуры (AFAC), культурного центра Аль-Маурид и оперного театра.</p>\n<figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/40406a9925be48bd8efe86e42d036de15b15ed05.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/ef4b1b4311b0b598e8a932c99212f69505dca96e.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/8014026de0854187c0e38508baa96e84430a3916.jpg\"></figure>\n</figure>\n<p></p>",
    "tags": [
      "хореографическое представление",
      "Рахаф Аль-Джабер",
      "Дамасский оперный театр",
      "исполнительские искусства",
      "культура",
      "Al Asima News"
    ]
  },
  "fa": {
    "title": "اجرای حرکتی «بی‌حسی»؛ کاوشی بصری در شکنندگی احساس و تکرار برخاستن",
    "content": "<p>دمشق - Al Asima News</p>\n<p>هنرمند رهف الجابر اجرای حرکتی جدید خود با عنوان «بی‌حسی» را در سالن چندمنظوره خانه اپرای دمشق ارائه می‌دهد. این اجرا تجربه‌ای جسمی و بصری است که بیان درونی را با جستجوی فلسفی در دیالکتیک شکست و برخاستن تلفیق می‌کند، از طریق طراحی حرکتی فشرده و اجرای بدنی مبتنی بر نماد و حجم.</p>\n<h2>فضایی سه‌سطحی و تجربه بصری</h2>\n<p>این اجرا که حدود ۳۰ دقیقه به طول می‌انجامد، بر فضای بصری مرکزی تمرکز دارد که محور حرکت و درام را شکل می‌دهد. این فضا شامل بلوک آهنی متشکل از دو حلقه متقاطع است که میان آن‌ها دو دایره چوبی با سوراخ در وسط قرار دارد و سه سطح را تشکیل می‌دهد. اجراکنندگان با حرکات دایره‌ای متقابل از طریق طناب‌هایی که بلوک را نگه می‌دارند، با این سطوح تعامل دارند و در هماهنگی با نور و موسیقی، صحنه را به موجودی پویا تبدیل می‌کنند که همزمان پرتنش و روان است.</p>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/f2ece9f24c6dd2d03a674d80cfcd68a5af75e914.jpg\"></figure><div>\n<p>شش اجراکننده (سه زن و سه مرد) در بین سه سطح در تنوع‌های بدنی و صحنه‌ای متوالی حرکت می‌کنند که نبرد انسانی بین تمایل به آزادی و استمرار را بیان می‌کند. ایده اجرا از گفته‌های کارگردان در کتابچه برنامه الهام گرفته شده است: «ما محکوم به استمرار هستیم، به امید جرقه‌ای از نور که در مه افق پشت سر صدای جنگ و گرد و غبار حافظه جستجو می‌کنیم.»</p>\n</div></div>\n<h2>از بی‌حسی تا آگاهی</h2>\n<p>ساختار اجرا از بی‌حسی به عنوان حالتی استعاری استفاده می‌کند که سکون درونی و تمایل به بیداری را در هم می‌آمیزد. اجرای حرکتی مراحل بی‌حسی عاطفی و جستجوی رهایی از شکنندگی روانی را به تصویر می‌کشد، چنان‌که در متن الجابر آمده است: «انباشته شدن کمبود به شکنندگی می‌انجامد و برای فرار از آن تلاش می‌کنیم ایده‌های جدیدی را بپذیریم که به ما قدرتی می‌بخشد.»</p>\n<p>تکرار حرکات و تبادل نقش‌ها بین اجراکنندگان حس دایره زمانی بسته‌ای را ایجاد می‌کند که بدن‌ها تلاش می‌کنند با پرش یا چسبیدن به طناب‌ها آن را بشکنند، گویی در تلاشی برای بازیابی تعادل پس از هر سقوط.</p>\n<h2>نور و موسیقی؛ شرکای روایت</h2>\n<p>الجابر به طراحی نورپردازی دقیق محمد نور درا تکیه کرده است که از تاریکی شدید تا جرقه‌های کم‌نور متغیر است و حالات تنش و آشکارسازی را منعکس می‌کند، در حالی که آهنگسازی علی سلیمان احساس درونی صحنه را از طریق گفتگوی آن با حرکت عمیق‌تر می‌کند.</p>\n<h2>بدنی که زبان جستجوی خویشتن را می‌نویسد</h2>\n<div><figure><img src=\"uploads/news/c792a96480acae3e14ee579fc490450caea2a74d.jpg\"></figure><div>\n<p>این اثر به مثابه سفری تأملی در بدن به عنوان ابزاری برای بیان و آشکارسازی لایه‌های سرکوب‌شده احساسات است، جایی که حرکت به وسیله‌ای برای «نفوذ به پرده‌هایی که یکنواختی زمان تحمیل می‌کند» تبدیل می‌شود، همان‌طور که کارگردان بیان می‌کند و به مخاطب آزادی تفسیر و مشارکت در بازی معنا را می‌دهد.</p>\n</div></div>\n<p>«بی‌حسی» در این معنا داستانی ارائه نمی‌دهد بلکه نقشه‌ای عاطفی از مراحل خستگی و اصرار ترسیم می‌کند و تلاش مداوم برای برخاستن را هرچند شکست‌ها تکرار شوند، گرامی می‌دارد.</p>\n<h2>تیم کاری</h2>\n<p>اجرای اثر توسط علی فتوم، علیا السعدی، غفران حماده، تیما الغفیر، رهف الجابر و علی خزامی انجام شده است. دراماتورژی: کمال بشیر، صحنه‌آرایی: کنان جود، نظارت دکور: محمد کامل، اجرای دکور: لؤی مزیان و عمار قادری، اجرای صدا: فارس الزراد و وجد نجار، ویدئو و تدوین: اسامه عبود، عکاسی و مستندسازی: رامی حسین، طراحی پوستر و بروشور: مادلین الجلحوم.</p>\n<p>این اثر با حمایت صندوق عربی فرهنگ و هنر (آفاق)، مرکز فرهنگی المورد و خانه اپرا ارائه می‌شود.</p>\n<figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/40406a9925be48bd8efe86e42d036de15b15ed05.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/ef4b1b4311b0b598e8a932c99212f69505dca96e.jpg\"></figure>\n<figure><img src=\"uploads/news/8014026de0854187c0e38508baa96e84430a3916.jpg\"></figure>\n</figure>\n<p></p>",
    "tags": [
      "اجرای حرکتی",
      "رهف الجابر",
      "خانه اپرای دمشق",
      "هنرهای نمایشی",
      "فرهنگ",
      "Al Asima News"
    ]
  }
}