{ "ar": { "title": "الموسيقا الشعبية السورية: ذاكرة وطنية وجهود مستمرة للتوثيق", "content": "

دمشق-العاصمة نيوز

\n\n

يتميز التراث الغنائي الشعبي في سوريا بتنوعه وغناه وتعدد ألوانه ولهجاته، حيث تتنوع أنماطه بين العتابا والميجانا والهوارة والنايل والحداء، بالإضافة إلى حلقات الدبكة بأنواعها، التي ارتبطت بمناسبات محددة أو حالات وجدانية خاصة، كما امتزج فيها الغناء الديني بالدنيوي، ووصل إلينا عبر ذاكرة جماعية حافظت على الموروث ووثقت التاريخ الاجتماعي السوري.

\n\n

هذا التراث شكّل وحدة وجدانية تربط السوريين ببعضهم البعض، ليكون حارساً للهوية وذاكرة جماعية سورية تدعو إلى أهمية توثيقها والحفاظ عليها.

\n\n

توثيق الموروث الموسيقي الشعبي ضرورة لاستمرارية الثقافة

\n\n

يشكل توثيق الموروث الموسيقي في سوريا حاجة ملحة لاستمرار الثقافة، بحسب ما أشار الباحث الموسيقي نزيه الأسعد لمراسلة العاصمة نيوز.

\n\n
\n

أوضح الأسعد أن الموسيقا الشعبية وآلاتها وأدواتها، إلى جانب الأغنية الشعبية، تُعد جزءاً من الحياة اليومية للناس سواء في المدن أو القرى، ترافقهم في أحزانهم وأفراحهم وفي العديد من الحالات الوجدانية، ما يستوجب الاهتمام بمضمونها وشكلها الموسيقي وتثبيتها في التاريخ لتكون مرجعاً للأجيال القادمة، خصوصاً وأنها نتاج عفوي لا يرتبط بشخص معين بل بشريحة شعبية كاملة ساهمت في ابتكار هذا القالب الموسيقي والغنائي المهم.

\n
\n\n

رأى الأسعد أن الموسيقا الشعبية السورية وأدواتها ساهمت في ربط البيئات المختلفة ببعضها البعض لأسباب عدة منها التقاطعات اللحنية والأفكار المطروحة فيها، سواء من حيث البناء النغمي واستخدام المقامات العربية، إضافة إلى العبارات الكلامية والطقوس مثل طقوس الزراعة ويوميات الناس وعاداتهم، ما يعزز التماسك ويسهم في تقريب العلاقات، وهو أحد شروط بناء الهوية الوطنية.

\n\n

فعاليات توثق الذاكرة الشعبية السورية

\n\n
\n

من بين التجارب الحاضرة في توثيق التراث، تبرز تجربة امتدت لأكثر من 20 عاماً، سعت إلى جعل الفن وسيلة للتلاقي، حيث جسد الباحث والصحفي إدريس مراد رؤاه من خلال مشاريع ومهرجانات سنوية توثق التراث اللامادي، منها مهرجان قوس قزح للرقصات الشعبية الذي يجمع أكثر من 200 فنان سوري من خلفيات ولغات متعددة على نبض واحد، ومهرجان عائلة البزق للموسيقا الآلية القديمة، مع التحضير لحفل قادم بعنوان “ألحان من الشمال”.

\n
\n\n

أكد مراد أن الثقافة السورية المتنوعة قادرة على ترسيخ المحبة بين مكونات المجتمع السوري، فالموسيقا حالة وجدانية تتجاوز اللغات والانتماءات، وهي لغة عالمية توحد الإنسان مع أخيه الإنسان.

\n\n

ولا تقتصر مشاريع مراد على الأداء المسرحي فقط، بل تمتد إلى توثيق الأغاني والألحان أكاديمياً لتبقى محفوظة في ذاكرة الأجيال وفي أرشيف وزارة الثقافة ودار الأوبرا السورية، مؤكداً ضرورة التوسع في مشاريع توثيق هذا التراث، خصوصاً المهمش والمهدد بالضياع.

\n\n

التوثيق.. ذاكرة تصمد في وجه النسيان

\n\n

من المشاريع الحالية في مجال التوثيق، تحدثت سارة زين، مديرة البرامج في مؤسسة “العمل للأمل”، عن مشروع توثيقي بحثي انطلق عام 2023 للموسيقا الشعبية في سوريا وبلدان الجوار، تحت عنوان \"على خطى الموسيقا\"، الذي تنفذه المؤسسة في سوريا ولبنان والأردن والعراق، ويترافق مع موقع إلكتروني يعرض بالتفصيل كل المواد البحثية الموثقة حتى الآن.

\n\n
\n

أوضحت زين أنه تم اختيار 11 مجتمعاً مهمشاً من هذه الدول لتوثيق المقطوعات الموسيقية وآلاتها والأدوات المصنوعة منها، إضافة إلى تدريب الشباب من مجتمعات مختلفة على أداء وصناعة هذه الموسيقا، مع العلم أن هذه الخطة تُنفذ في سوريا بعد التحرير.

\n
\n\n

قالت زين: “عملنا على توثيق هذه الكنوز، ونسعى لعرضها على جميع المسارح السورية لتصل إلى جمهور أوسع، فهي الموسيقا التي تشبهنا وتعبر عنا في الأفراح والأتراح”.

\n\n

إيقاعات موحدة من الشمال إلى الجنوب

\n\n

تجمع الألوان الموسيقية السورية أكثر مما تفرقها، فهي تتسم عامةً بوحدة المقامات والإيقاعات، في هذا السياق يقول المغني والموسيقي فواز باقر: “رغم تنوع الهويات ووجود نحو 50 هوية ثقافية على مستوى الجغرافيا السورية، هناك أنماط مثل “عتابا” و”موليا” و”بياتي” في كل محافظة، والإيقاعات نفسها تُعزف في الشمال والجنوب، والتراث متقارب، وهذا ما يجعل الموسيقا الشعبية رمزاً جامعاً للفسيفساء السورية، ويحول التنوعات إلى طاقة من التصالح والانسجام والمحبة بين الجميع”.

\n\n

سيمفونية الهوية والانتماء

\n\n

يرى الموسيقي بسام طباع أن التراث اللامادي والموسيقا الشعبية يشكلان الهوية الثقافية الغنية والمتنوعة لسوريا، ومن ثم الحفاظ عليهما من جيل إلى جيل يعني الحفاظ على الانتماء وعلى هذه الهوية، وإحياؤهما باستمرار في سبيل نهضة ثقافية واسعة.

\n\n

إلا أن هناك تحديات كبيرة تواجه حفظ الإرث الموسيقي للشعوب عموماً، وفق طباع، مما يجعل جهود الحفظ والتوثيق الثقافي ضرورة ملحة لحمايتها من الاندثار والتبعثر والتلاشي.

\n\n

الموسيقا الشعبية.. ذاكرة وطنية صامدة

\n\n

تؤكد الجهود والمشاريع المتضافرة أن الموسيقا الشعبية السورية تشكل مقاومة للانقسام والنسيان، فهي ذاكرة وطنية ولغة لا تحتاج إلى ترجمة، بل تسري في عروق السوريين كما يسري النبض في القلب، لتظل شاهدة على أن ما يوحد هذا الشعب أكثر بكثير مما يفرقه.

", "tags": [ "الموسيقا الشعبية", "التراث السوري", "توثيق التراث", "الثقافة السورية", "الهوية الوطنية", "الفنون الشعبية", "إدريس مراد", "نزيه الأسعد", "مهرجان قوس قزح", "موسيقى سوريا" ] }, "en": { "title": "Syrian Folk Music: A National Memory and Ongoing Documentation Efforts", "content": "

Damascus - Al-Asima News

\n\n

The folk musical heritage in Syria stands out for its diversity, richness, and variety of styles and dialects. Styles such as Ataba, Mijana, Hawara, Nayel, and Hada, along with various Dabke circles, are linked to specific occasions or emotional states. Religious and secular singing are intertwined, preserved through a collective memory that has safeguarded the heritage and documented Syria's social history.

\n\n

This heritage forms an emotional bond uniting Syrians, serving as a guardian of identity and a collective Syrian memory that calls for its documentation and preservation.

\n\n

Documenting Folk Musical Heritage is Essential for Cultural Continuity

\n\n

Documenting Syria’s musical heritage is a vital necessity for cultural continuity, according to music researcher Nazih Al-Asaad, who spoke to Al-Asima News correspondent.

\n\n
\n

Al-Asaad explained that folk music, its instruments, and folk songs are part of everyday life in both cities and villages, accompanying people in their joys, sorrows, and various emotional experiences. This requires attention to their content and musical form and recording them in history to serve as a reference for future generations, especially since this is a spontaneous creation not tied to an individual but to an entire popular segment that contributed to this important musical and vocal form.

\n
\n\n

Al-Asaad noted that Syrian folk music and its instruments have helped connect different environments due to melodic intersections and ideas presented, including melodic structures and the use of Arabic maqams, in addition to verbal expressions and rituals such as agricultural rites and daily customs, which strengthen cohesion and help bring people closer, a key condition for building national identity.

\n\n

Events Archiving Syrian Popular Memory

\n\n
\n

Among current heritage documentation experiences is a project ongoing for over 20 years that seeks to make art a means of gathering. Researcher and journalist Idris Murad embodied his vision through annual projects and festivals documenting intangible heritage, including the Rainbow Festival for folk dances, which gathers over 200 Syrian artists from diverse backgrounds and languages on a unified rhythm, and the Bazq Family Festival for old mechanical music, with preparations underway for an upcoming concert titled \"Melodies from the North.\"

\n
\n\n

Murad confirmed that Syria’s diverse culture can establish love among its components, as music is an emotional state transcending languages and affiliations, a universal language uniting humans with one another.

\n\n

Murad’s projects are not limited to theatrical performances but also include academic documentation of songs and melodies to preserve them in the memory of generations and in the archives of the Ministry of Culture and the Syrian Opera House, emphasizing the need to expand heritage documentation projects, especially those marginalized and threatened with loss.

\n\n

Documentation: A Memory Resisting Oblivion

\n\n

Among current documentation projects, Sara Zain, Program Director at the Work for Hope Foundation, spoke about a research documentation project launched in 2023 for folk music in Syria and neighboring countries, named \"On the Path of Music,\" implemented in Syria, Lebanon, Jordan, and Iraq, accompanied by a website detailing all documented research materials to date.

\n\n
\n

Zain explained that 11 marginalized communities from these countries were selected to document musical pieces, their instruments, and the materials used to make them, as well as training youth from different communities to perform and craft this music. This plan is being implemented in Syria post-liberation.

\n
\n\n

Zain said: “We worked on documenting these treasures and aim to present them on all Syrian stages to reach a wider audience. This is the music that resembles us and expresses our joys and sorrows.”

\n\n

Unified Rhythms from North to South

\n\n

The Syrian musical colors unite more than they divide, generally characterized by shared maqams and rhythms. Singer and musician Fawaz Baqer said: “Despite the diversity of identities and the presence of about 50 cultural identities across Syria’s geography, there are styles like Ataba, Mawlia, and Bayati in every province. The same rhythms are played in the north and south, and the heritage is close-knit. This makes folk music a unifying symbol of Syria’s mosaic, turning diversity into a source of reconciliation, harmony, and love among all.”

\n\n

Symphony of Identity and Belonging

\n\n

Musician Bassam Tabbah considers intangible heritage and folk music as representing Syria’s rich and diverse cultural identity. Preserving them from generation to generation means safeguarding belonging and identity, and continually reviving them for broad cultural renaissance.

\n\n

However, Tabbah notes significant challenges facing the preservation of musical heritage worldwide, making cultural preservation and documentation efforts an urgent necessity to protect it from extinction, fragmentation, and disappearance.

\n\n

Folk Music: A National Memory

\n\n

Combined efforts and projects affirm that Syrian folk music resists division and oblivion. It is a national memory and a language requiring no translation, flowing through Syrians’ veins like the pulse in the heart, remaining a testament that what unites this people far exceeds what divides them.

", "tags": [ "Folk Music", "Syrian Heritage", "Heritage Documentation", "Syrian Culture", "National Identity", "Popular Arts", "Idris Murad", "Nazih Al-Asaad", "Rainbow Festival", "Syrian Music" ] }, "fr": { "title": "La musique populaire syrienne : mémoire nationale et efforts continus de documentation", "content": "

Damas - Al-Asima News

\n\n

Le patrimoine musical populaire en Syrie se distingue par sa diversité, sa richesse et la variété de ses styles et dialectes. Des styles tels que l'Ataba, le Mijana, le Hawara, le Nayel et le Hada, ainsi que les différentes formes de Dabke, sont liés à des occasions spécifiques ou à des états émotionnels. Le chant religieux et profane s'entremêlent, conservés à travers une mémoire collective qui a préservé le patrimoine et documenté l'histoire sociale syrienne.

\n\n

Ce patrimoine forme un lien émotionnel unissant les Syriens, servant de gardien de l'identité et de mémoire collective syrienne appelant à sa documentation et à sa préservation.

\n\n

La documentation du patrimoine musical populaire, essentielle à la continuité culturelle

\n\n

La documentation du patrimoine musical en Syrie est une nécessité vitale pour la continuité culturelle, selon le chercheur musical Nazih Al-Asaad, qui s'est exprimé auprès du correspondant d'Al-Asima News.

\n\n
\n

Al-Asaad a expliqué que la musique populaire, ses instruments et chansons font partie de la vie quotidienne en ville comme à la campagne, accompagnant les gens dans leurs joies, leurs peines et diverses expériences émotionnelles. Cela nécessite une attention à leur contenu et à leur forme musicale, ainsi que leur enregistrement dans l'histoire pour servir de référence aux générations futures, d'autant plus qu'il s'agit d'une création spontanée liée non pas à un individu mais à un segment populaire entier ayant contribué à cette forme musicale et vocale importante.

\n
\n\n

Al-Asaad a souligné que la musique populaire syrienne et ses instruments ont contribué à relier différents environnements en raison des intersections mélodiques et des idées présentées, y compris les structures mélodiques et l'utilisation des maqams arabes, ainsi que les expressions verbales et les rituels tels que les rites agricoles et les coutumes quotidiennes, renforçant la cohésion et rapprochant les gens, condition clé pour construire une identité nationale.

\n\n

Événements archivants la mémoire populaire syrienne

\n\n
\n

Parmi les expériences actuelles de documentation du patrimoine, un projet qui dure depuis plus de 20 ans cherche à faire de l'art un moyen de rassemblement. Le chercheur et journaliste Idris Murad a concrétisé sa vision à travers des projets et festivals annuels documentant le patrimoine immatériel, notamment le Festival Arc-en-ciel des danses populaires qui réunit plus de 200 artistes syriens de diverses origines et langues sur un rythme unique, et le Festival de la famille Bazq pour la musique mécanique ancienne, avec la préparation d'un prochain concert intitulé « Mélodies du Nord ».

\n
\n\n

Murad a confirmé que la culture syrienne diversifiée peut instaurer l'amour entre ses composantes, la musique étant un état émotionnel transcendant les langues et affiliations, une langue universelle unissant les humains entre eux.

\n\n

Les projets de Murad ne se limitent pas à la performance théâtrale, mais incluent aussi la documentation académique des chansons et mélodies afin de les préserver dans la mémoire des générations et dans les archives du Ministère de la Culture et de l'Opéra syrien, soulignant la nécessité d'élargir les projets de documentation du patrimoine, en particulier ceux marginalisés et menacés de disparition.

\n\n

Documentation : une mémoire résistant à l'oubli

\n\n

Parmi les projets actuels de documentation, Sara Zain, directrice des programmes à la Fondation Travail pour l'Espoir, a parlé d'un projet de recherche documentaire lancé en 2023 sur la musique populaire en Syrie et dans les pays voisins, intitulé « Sur les traces de la musique », mis en œuvre en Syrie, au Liban, en Jordanie et en Irak, accompagné d'un site web présentant en détail tous les matériaux de recherche documentés à ce jour.

\n\n
\n

Zain a expliqué que 11 communautés marginalisées de ces pays ont été sélectionnées pour documenter les pièces musicales, leurs instruments et les matériaux utilisés, ainsi que pour former les jeunes de différentes communautés à interpréter et fabriquer cette musique. Ce plan est mis en œuvre en Syrie après la libération.

\n
\n\n

Zain a déclaré : « Nous avons travaillé à documenter ces trésors et visons à les présenter sur toutes les scènes syriennes pour toucher un public plus large. C’est la musique qui nous ressemble et exprime nos joies et nos peines. »

\n\n

Rythmes unifiés du nord au sud

\n\n

Les couleurs musicales syriennes unissent plus qu’elles ne divisent, caractérisées généralement par des maqams et des rythmes communs. Le chanteur et musicien Fawaz Baqer a déclaré : « Malgré la diversité des identités et la présence d’environ 50 identités culturelles sur la géographie syrienne, il existe des styles comme Ataba, Mawlia et Bayati dans chaque province. Les mêmes rythmes sont joués au nord et au sud, et le patrimoine est proche. Cela fait de la musique populaire un symbole unificateur de la mosaïque syrienne, transformant la diversité en source de réconciliation, d’harmonie et d’amour entre tous. »

\n\n

Symphonie d'identité et d'appartenance

\n\n

Le musicien Bassam Tabbah considère que le patrimoine immatériel et la musique populaire représentent l’identité culturelle riche et diversifiée de la Syrie. Les préserver de génération en génération signifie sauvegarder l’appartenance et l’identité, et les faire revivre continuellement pour une large renaissance culturelle.

\n\n

Cependant, Tabbah souligne les défis importants auxquels fait face la préservation du patrimoine musical dans le monde, rendant les efforts de sauvegarde et de documentation culturelle une nécessité urgente pour le protéger de l’extinction, de la fragmentation et de la disparition.

\n\n

Musique populaire : une mémoire nationale

\n\n

Les efforts et projets conjoints confirment que la musique populaire syrienne résiste à la division et à l’oubli. Elle est une mémoire nationale et un langage qui ne nécessite pas de traduction, circulant dans les veines des Syriens comme le pouls dans le cœur, restant un témoignage que ce qui unit ce peuple dépasse largement ce qui le divise.

", "tags": [ "Musique populaire", "Patrimoine syrien", "Documentation du patrimoine", "Culture syrienne", "Identité nationale", "Arts populaires", "Idris Murad", "Nazih Al-Asaad", "Festival Arc-en-ciel", "Musique syrienne" ] }, "tr": { "title": "Suriye Halk Müziği: Ulusal Bir Hafıza ve Süregelen Belgeleme Çabaları", "content": "

Şam - Al-Asima News

\n\n

Suriye'nin halk müziği mirası çeşitliliği, zenginliği ve farklı tarzları ile dikkat çeker. Ataba, Mijana, Hawara, Nayel ve Hada gibi türler ile farklı Dabke halkaları belirli etkinliklere veya duygusal durumlara bağlıdır. Dini ve dünyevi şarkılar iç içe geçmiş olup, kolektif bir hafıza aracılığıyla korunmuş ve Suriye'nin sosyal tarihini belgelemektedir.

\n\n

Bu miras, Suriyelileri birleştiren duygusal bir bağ oluşturur, kimliğin bekçisi ve korunması ve belgelenmesi gereken kolektif bir Suriye hafızasıdır.

\n\n

Halk Müziği Mirasının Belgelendirilmesi Kültürel Süreklilik İçin Gereklidir

\n\n

Al-Asima News muhabirine konuşan müzik araştırmacısı Nazih Al-Asaad'a göre, Suriye'deki müzik mirasının belgelenmesi kültürün devamı için hayati bir ihtiyaçtır.

\n\n
\n

Al-Asaad, halk müziği, enstrümanları ve halk şarkılarının hem şehirlerde hem köylerde insanların günlük yaşamının bir parçası olduğunu, sevinçlerinde, üzüntülerinde ve çeşitli duygusal hallerinde onlara eşlik ettiğini açıkladı. Bu nedenle içeriklerine ve müzikal biçimlerine dikkat edilmesi ve tarih içinde kayıt altına alınması gerekmektedir. Bu, gelecek nesiller için bir referans olacaktır; çünkü bu müzik bireye değil, tüm bir halk kesimine ait spontan bir üretimdir ve önemli bir müzikal ve vokal form yaratmıştır.

\n
\n\n

Al-Asaad, Suriye halk müziği ve enstrümanlarının, melodik kesişmeler ve sunulan fikirler nedeniyle farklı çevreleri birbirine bağlamaya katkı sağladığını belirtti. Bu, melodik yapılar ve Arap makamlarının kullanımı ile birlikte, tarım ritüelleri ve günlük alışkanlıklar gibi sözlü ifadeler ve ritüelleri de içerir. Bu durum, uyumu güçlendirir ve ilişkileri yakınlaştırır; bu da ulusal kimlik inşasının temel şartlarından biridir.

\n\n

Suriye Halk Hafızasını Arşivleyen Etkinlikler

\n\n
\n

Mevcut miras belgeleme deneyimleri arasında, sanatın birleştirici bir araç olmasını amaçlayan 20 yılı aşkın süredir devam eden bir proje öne çıkmaktadır. Araştırmacı ve gazeteci İdris Murad, somut olmayan mirası belgeleyen yıllık projeler ve festivaller aracılığıyla vizyonunu hayata geçirmiştir. Bunlar arasında, farklı kökenlerden ve dillerden 200'den fazla Suriyeli sanatçıyı tek bir ritimde birleştiren Gökkuşağı Halk Dansları Festivali ve eski mekanik müzik için Bazq Ailesi Festivali bulunmaktadır. Ayrıca “Kuzeyden Ezgiler” başlıklı yaklaşan bir konser hazırlığı da sürmektedir.

\n
\n\n

Murad, Suriye’nin çeşitli kültürünün bileşenler arasında sevgiyi pekiştirebileceğini, müziğin dilleri ve aidiyetleri aşan duygusal bir durum olduğunu ve insanları evrensel bir dil olarak birleştirdiğini vurguladı.

\n\n

Murad’ın projeleri sadece tiyatro performansları ile sınırlı kalmayıp, şarkı ve ezgilerin akademik olarak belgelenmesini de kapsayarak, bunların nesillerin hafızasında ve Kültür Bakanlığı ile Suriye Opera Binası arşivlerinde korunmasını sağlamaktadır. Ayrıca, özellikle marjinalleşmiş ve kaybolma tehdidi altındaki mirasın belgelenmesi projelerinin genişletilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.

\n\n

Belgeleme: Unutuşa Karşı Dayanan Bir Hafıza

\n\n

Mevcut belgeleme projeleri arasında, “Umut İçin Çalışma” Vakfı Program Direktörü Sara Zain, 2023 yılında Suriye ve komşu ülkelerde başlatılan bir halk müziği araştırma belgeleme projesi olan “Müziğin İzinde”den bahsetti. Bu proje Suriye, Lübnan, Ürdün ve Irak’ta uygulanmakta olup, şimdiye kadar belgelenen tüm araştırma materyallerini detaylı şekilde gösteren bir web sitesi ile desteklenmektedir.

\n\n
\n

Zain, bu ülkelerden 11 marjinal topluluğun müzik parçalarını, enstrümanlarını ve yapımında kullanılan malzemeleri belgelemek üzere seçildiğini ve farklı topluluklardan gençlerin bu müziği icra etme ve yapma konusunda eğitildiğini açıkladı. Bu plan, özgürleştirilmiş Suriye’de uygulanmaktadır.

\n
\n\n

Zain, “Bu hazineleri belgelemek için çalıştık ve onları tüm Suriye sahnelerinde sergileyerek daha geniş bir kitleye ulaştırmayı hedefliyoruz. Bu müzik, bizi yansıtan ve sevinçlerimizi, kederlerimizi anlatan müziktir.” dedi.

\n\n

Kuzeyden Güneye Tek Ritmler

\n\n

Suriye müzik renkleri, genellikle ortak makamlar ve ritmlerle karakterize edilerek, ayırmaktan çok birleştirir. Şarkıcı ve müzisyen Fawaz Baqer bu konuda şöyle dedi: “Kimliklerin çeşitliliğine ve Suriye coğrafyasında yaklaşık 50 kültürel kimliğin varlığına rağmen, her vilayette “Ataba”, “Mawlia” ve “Bayati” gibi türler vardır. Aynı ritimler kuzeyde ve güneyde çalınır ve miras birbirine yakındır. Bu da halk müziğini Suriye mozaiğinin birleştirici bir sembolü yapar ve çeşitlilikleri herkes arasında uzlaşma, uyum ve sevgi enerjisine dönüştürür.”

\n\n

Kimlik ve Aidiyet Senfonisi

\n\n

Müzisyen Bassam Tabbah, somut olmayan miras ve halk müziğinin Suriye’nin zengin ve çeşitli kültürel kimliğini temsil ettiğini düşünüyor. Bunları nesilden nesile korumak, aidiyet ve kimliği korumak anlamına gelir ve geniş çaplı bir kültürel uyanış için sürekli canlandırılmaları gerekir.

\n\n

Ancak Tabbah, müzik mirasının korunmasında dünya genelinde önemli zorluklar olduğunu belirterek, kültürel koruma ve belgeleme çabalarının, mirasın yok olmasını, dağılmasını ve kaybolmasını önlemek için acil bir gereklilik olduğunu vurguladı.

\n\n

Halk Müziği: Ulusal Bir Hafıza

\n\n

Ortak çabalar ve projeler, Suriye halk müziğinin bölünmeye ve unutulmaya karşı direndiğini teyit ediyor. Bu müzik, tercümeye ihtiyaç duymayan ulusal bir hafıza ve dil olup, Suriyelilerin damarlarında kalp atışı gibi akar ve bu halkı birleştiren şeyin bölenlerden çok daha fazla olduğunu gösteren bir tanıktır.

", "tags": [ "Halk Müziği", "Suriye Mirası", "Miras Belgeleme", "Suriye Kültürü", "Ulusal Kimlik", "Halk Sanatları", "İdris Murad", "Nazih Al-Asaad", "Gökkuşağı Festivali", "Suriye Müziği" ] }, "ku": { "title": "Muzîka Gelêrîya Sûrî: Bîrê Neteweyî û Hêvîyên Belgekirina Domdar", "content": "

Damaskus - Al-Asima News

\n\n

Mîrasa muzîkaya gelêrî ya li Sûriyê bi cûreyên xwe, serfirazî û pirrengî û lehçeyan xwe ya herî zêde tê nasîn. Cûreyên wek Ataba, Mijana, Hawara, Nayel û Hada, bi girêdayî çalakiyên taybet an rewşên hestî ne, her weha halqeyên Dabke yên cûre-cûre jî hene. Dengbêjiyên dînî û cîhanî bi hev re têne tevgerandin, û ev hemû bi bîra civakî ya hevpar hatine parastin û dîroka civakî ya Sûrî tê belgekirin.

\n\n

Ev mîras yekîtiya hestî ya ku Suriyayan bi hev re girêdayî dike çêdike, wek parêzvanê nasnameyê û bîra civakî ya Sûrî ye ku pêdivî ye belgekirin û parastinê wê bike.

\n\n

Belgekirina Mîrasa Muzîkaya Gelêrî Pêwîst e Ji Bo Berdewamîya Çandê

\n\n

Belgekirina mîrasa muzîkaya li Sûriyê pêdivîyek girîng e ji bo berdewamîya çandê, li gorî lêkolînerê muzîkî Nazih Al-Asaad ku bi nûçeyê Al-Asima News re axaft.

\n\n
\n

Al-Asaad vekir ku muzîka gelêrî, amûrên wê û stranên gelêrî beşek ji jiyana rojane ya gelê ne, her li bajar û gundê, di kêfxweşiyên xwe, xem û pirr rewşên hestî de bi wan re hevre ne. Ev pêdivî dike ku bal li naveroka wê û şêwaza muzîkî bidin û di dîrokê de tomarkirin, da ku bibe sernavê ji bo nexweşên pêşerojê, bi taybetî ku ev çêkirina xweber ne ku bi kesek taybet ve girêdayî be lê bi tevahiya gelê re girêdayî ye û şêwaza muzîkî û stranbêjî ya girîng çêkirî ye.

\n
\n\n

Al-Asaad got ku muzîka gelêrî ya Sûrî û amûrên wê di girêdayîyên cûda de hev girêdayî kirin ji ber hin sedeman wek hevkariya melodî û fikrên ku di nav de ne, ji aliyê avakirina dengî û bikaranîna maqamên erebî, her weha gotinên peyvî û rîtûalan wek rîtûalên cotkarî û jiyana rojane û adetên wan, ku ev hemû pêk tîne yekîtiya civakî û alîkarî dike ku têkiliyên nêzîk bikin, ku yek ji şertên avakirina nasnameya neteweyî ye.

\n\n

Çalakiyên Belgekirinê yên Bîra Gelêrî ya Sûrî

\n\n
\n

Ji nav tecrubeyên heyî yên belgekirina mîrasê, projeya ku ji 20 salan zêdetir berdewam dike, hewl dide huner wek rêya civînê bibe. Lêkolîner û rojnamevan Idris Murad dîtinên xwe di projeyan û festivalên salane de ku mîrasa ne-maddî belge dikin, wek Festivalê Qûs Qizah ya Govendên Gelêrî ku zêdetir ji 200 hunermendên Sûrî ji ziman û paşxanên cûda li ser yek ritmê yekbûn, û Festivalê Malbata Bazq ya muzîka mehanî ya kevn, û amadebûn ji bo koncerta nêzîk \"Melodiyên Bakurê\" jî têne çêkirin.

\n
\n\n

Murad îfade kir ku çanda cûda ya Sûrî dikare evîn di nav beşên civakî de bingehîn bike, muzîka rewşa hestî ye ku ziman û nasnameyan dide ber, û zimanek cîhanî ye ku mirovan bi hev re yekbûn dike.

\n\n

Projeyên Murad ne tenê li performansa teatrî têne sinorandin, lê her weha belgekirina akademîk ya stran û melodiyan jî tê de ye da ku ew di bîra nexweşan û di arşîva Wezareta Çand û Dêra Opera ya Sûrî de bimînin, û pêdivî ye ku projeyên belgekirina vê mîrasê, bi taybetî yên ku ji aliyê civakên marjinal û yên ku di rewşa xeterê de ne, berfireh bikin.

\n\n

Belgekirin: Bîra ku li dijî wenda bûnê dimîne

\n\n

Ji projeyan heyî yên belgekirinê, Sara Zain, rêveberê bernameyan li Rêxistina \"Kar Ji Bo Hêvî\" derbarê projeya belgekirina lêkolînî ku di sala 2023 de dest pê kir bo muzîka gelêrî ya li Sûriyê û welatên derveyî, ku navê wê \"Li Ser Rêya Muzîkê\" ye, axaft. Ev projeyê di Sûriyê, Libnan, Ürdun û Iraqê de tê çalakî kirin û bi malpera elektronîkî re hevre ye ku hemû materyalên lêkolînî yên belgekirî heta nuha di detayê de nîşan dide.

\n\n
\n

Zain vekir ku 11 civaka marjinal ji van welatan hatine hilbijartin da ku parçeyên muzîkî, amûrên wê û materyalên çêkirina wan belge bikin, her weha ciwanên civakên cûda li ser çalakî û çêkirina muzîka wan fêr bikin. Ev plan di Sûriyê de piştî azadî tê çalakî kirin.

\n
\n\n

Zain got: “Em li ser belgekirina van xezînan xebitandin, û hewl didin wan li hemû sahneyên Sûrî nîşan bidin da ku gihîştina wan berf