دمشق-العاصمة نيوز
\nقدّم الباحث بهجت قبيسي في محاضرة ألقاها بالمركز الثقافي العربي في أبو رمانة بدمشق، رؤى وتفسيرات جديدة حول الوجود التاريخي للعرب في المنطقة، مستنداً إلى مجموعة من التأويلات والتحليلات للنقوش والأحافير القديمة.
\n![](\"uploads/news/c1e0fb30cc35470ec3911692da2c14ca50abc878.jpg\")
قبيسي الذي رفض العديد من مسلمات المدرسة التاريخية الغربية المتعلقة بالمنطقة، استعرض خلال محاضرته محطات الوجود العربي منذ خمسة آلاف عام وحتى العصر الحديث، مشيراً إلى أن أقدم ذكر للعرب ورد في النقوش العمورية عام 2340 قبل الميلاد، مؤكداً أن العروبة تمثل استمرارية حضارية وإنسانية متجذرة في تاريخ المنطقة.
\nوأوضح قبيسي في محاضرته التي حملت عنوان: “العرب عبر العصور”، أن كثيراً من الدراسات الغربية اعتمدت على الروايات التوراتية التي لم تثبتها الأدلة الأثرية، داعياً إلى الاعتماد على النقوش والأحافير التاريخية كمصادر علمية دقيقة لقراءة تاريخ العرب.
\n![](\"uploads/news/2e6b10cfb2abcdd0c40ac64e4fd7fecbbc284e09.jpg\")
كما بيّن أستاذ اللغات القديمة والتاريخ القديم أن اللغة العربية بمختلف لهجاتها تمثل امتداداً طبيعياً للغات الكنعانية والآرامية والسومرية، وأن العديد من المفردات الدينية القديمة مثل “إيل” و”صمد” تؤكد وجود مفهوم التوحيد منذ فجر الحضارة.
\nوفي محور لغوي شيق، تناول قبيسي المعنى الحقيقي لاسم “العرب”، موضحاً أن أول ذكر له ورد عام 1340 قبل الميلاد بصيغتي “عرب ملوكا” و”عرب مكان”، وأن بعض الدراسات تشير إلى أن أصل الكلمة يعود إلى “عَرَبة” بمعنى غيمة الماء، حيث ربطت نصوص أوغاريتية الكلمة بمفهوم “راكب العربة”، ثم تطور مدلولها ليعني “حامل الماء”، مستشهداً بأمثلة عدة مثل: عربة إسماعيل إشارة إلى ماء زمزم، ووادي عَرَبَ أي وادي الماء.
\n![](\"uploads/news/98d987408c49778a510a80cdcba25a4ad83b0a68.jpg\")
وأكد قبيسي أن الكنعانيين لم يسمّوا أنفسهم فينيقيين، بل بني كنعان، وأن التحريف في التسمية جاء نتيجة الترجمات الإغريقية والرومانية اللاحقة، داعياً إلى تصحيح المفاهيم التاريخية وفق قراءة عربية أصيلة.
\nوفي ختام المحاضرة، دار حوار موسع بين قبيسي والحضور الذي ضم عدداً من الباحثين والمهتمين بالشأن الثقافي والفكري حول تطور اللغة والهوية العربية، ودور المحاضرات والندوات العلمية في تعميق الانتماء القومي ونشر الفكر المستنير.
\nوتحدث رئيس المركز عمار بقلة في تصريح لمراسل العاصمة نيوز بأن المحاضرة تهدف إلى تعزيز الوعي بالهوية العربية من خلال قراءة علمية للتاريخ، عبر استضافة باحثين ومفكرين متخصصين لتسليط الضوء على الهوية الثقافية والتاريخية بعيداً عن القراءات غير العلمية.
\nيُذكر أن محمد بهجت قبيسي باحث في لغات الشرق القديمة، حاصل على دكتوراه في تاريخ العرب وعضو اتحاد المؤرخين العرب في القاهرة، ومن مؤلفاته \"ملامح في فقه اللهجات العربية\" و\"القدس في الآثار والكتابات\"، ونال جوائز وتكريمات عربية وعالمية تقديراً لإسهاماته.
\n![](\"uploads/news/7bf95b3f3bb39a70162659cb8e3e99fc27da67ac.jpg\")
![](\"uploads/news/f321147050e4504f38f63ac394548cd684b77ed2.jpg\")
Damascus - Al-Asima News
\nResearcher Bahjat Qabbisi delivered a lecture at the Arab Cultural Center in Abu Rumaneh, Damascus, presenting new interpretations and insights into the historical presence of Arabs in the region, based on a series of analyses and interpretations of ancient inscriptions and fossils.
\nQabbisi, who has long challenged many assumptions of the Western historical school regarding our region, reviewed in his lecture the stages of Arab presence from five thousand years ago to the modern era, pointing out that the earliest mention of Arabs appeared in the Amorite inscriptions dated to 2340 BCE, emphasizing that Arab identity represents a continuous cultural and human legacy deeply rooted in the region's history.
\nIn his lecture titled “Arabs Through the Ages,” Qabbisi explained that many Western studies relied on biblical narratives not supported by archaeological evidence, calling for reliance on historical inscriptions and fossils as accurate scientific sources to interpret Arab history.
\nThe professor of ancient languages and history also clarified that the Arabic language, in its various dialects, is a natural extension of Canaanite, Aramaic, and Sumerian languages, and that many ancient religious terms such as “El” and “Samad” affirm the existence of monotheistic concepts since the dawn of civilization.
\nIn a fascinating linguistic discussion, Qabbisi addressed the true meaning of the name “Arabs,” noting that its first mention was in 1340 BCE in the forms “Arab Molucca” and “Arab Makan,” and that some studies suggest the word’s origin is “Araba,” meaning water cloud. Ugaritic texts linked the word to the concept of “chariot rider,” later evolving to mean “water carrier,” citing examples such as Ismail’s Chariot referring to Zamzam water, and Wadi Arab meaning the valley of water.
\nQabbisi affirmed that the Canaanites did not call themselves Phoenicians but Bani Canaan, and that the distortion in naming resulted from later Greek and Roman translations, urging correction of historical concepts based on authentic Arab readings.
\nAt the conclusion of the lecture, a broad dialogue took place between Qabbisi and attendees, including researchers and those interested in cultural and intellectual affairs, discussing the development of the Arabic language and identity, and the role of scientific lectures and seminars in deepening national belonging and spreading enlightened thought.
\nAmar Baqleh, head of the center, told Al-Asima News correspondent that the lecture aims to enhance awareness of Arab identity through a scientific reading of history by hosting specialized researchers and thinkers to highlight cultural and historical identity away from unscientific interpretations.
\nIt is noteworthy that Muhammad Bahjat Qabbisi is a researcher in ancient Eastern languages, holding a doctorate in Arab history and a member of the Arab Historians Union in Cairo. His publications include \"Features in the Jurisprudence of Arabic Dialects\" and \"Jerusalem in Antiquities and Writings.\" He has received Arab and international awards in recognition of his contributions.
\nDamas - Al-Asima News
\nLe chercheur Bahjat Qabbisi a donné une conférence au Centre culturel arabe d’Abu Rumaneh à Damas, offrant de nouvelles interprétations et perspectives sur la présence historique des Arabes dans la région, s’appuyant sur une série d’analyses des inscriptions et fossiles anciens.
\nQabbisi, qui a longtemps remis en question de nombreuses hypothèses de l’école historique occidentale concernant notre région, a passé en revue dans sa conférence les étapes de la présence arabe depuis cinq mille ans jusqu’à l’époque moderne, soulignant que la première mention des Arabes figure dans les inscriptions amorrites datant de 2340 avant J.-C., insistant sur le fait que l’identité arabe représente une continuité culturelle et humaine profondément enracinée dans l’histoire de la région.
\nDans sa conférence intitulée « Les Arabes à travers les âges », Qabbisi a expliqué que de nombreuses études occidentales se sont appuyées sur des récits bibliques non confirmés par des preuves archéologiques, appelant à s’appuyer sur les inscriptions historiques et les fossiles comme sources scientifiques précises pour interpréter l’histoire des Arabes.
\nLe professeur de langues anciennes et d’histoire ancienne a également précisé que la langue arabe, dans ses différents dialectes, est une extension naturelle des langues cananéennes, araméennes et sumériennes, et que de nombreux termes religieux anciens tels que « El » et « Samad » confirment l’existence de concepts monothéistes depuis l’aube de la civilisation.
\nDans une discussion linguistique fascinante, Qabbisi a abordé la véritable signification du nom « Arabes », notant que sa première mention remonte à 1340 avant J.-C. sous les formes « Arab Molucca » et « Arab Makan », et que certaines études suggèrent que l’origine du mot est « Araba », signifiant nuage d’eau. Les textes ougaritiques reliaient le mot au concept de « cavalier de char », qui a évolué pour signifier « porteur d’eau », citant des exemples tels que le char d’Ismaël en référence à l’eau de Zamzam, et Wadi Arab signifiant vallée d’eau.
\nQabbisi a affirmé que les Cananéens ne s’appelaient pas Phéniciens, mais Bani Canaan, et que la déformation du nom résulte des traductions grecques et romaines ultérieures, appelant à corriger les concepts historiques selon une lecture arabe authentique.
\nÀ la fin de la conférence, un large dialogue a eu lieu entre Qabbisi et les participants, comprenant des chercheurs et des personnes intéressées par les affaires culturelles et intellectuelles, discutant du développement de la langue et de l’identité arabes, ainsi que du rôle des conférences et séminaires scientifiques dans le renforcement de l’appartenance nationale et la diffusion de la pensée éclairée.
\nAmar Baqleh, directeur du centre, a déclaré à un correspondant d’Al-Asima News que la conférence vise à renforcer la conscience de l’identité arabe à travers une lecture scientifique de l’histoire, en accueillant des chercheurs et penseurs spécialisés pour mettre en lumière l’identité culturelle et historique loin des interprétations non scientifiques.
\nIl est à noter que Muhammad Bahjat Qabbisi est un chercheur en langues anciennes de l’Est, titulaire d’un doctorat en histoire des Arabes et membre de l’Union des historiens arabes au Caire. Ses publications incluent « Traits de la jurisprudence des dialectes arabes » et « Jérusalem dans les antiquités et les écrits ». Il a reçu des prix et distinctions arabes et internationaux en reconnaissance de ses contributions.
\nŞam - Al-Asima News
\nAraştırmacı Bahjat Qabbisi, Şam’daki Abu Rumaneh Arap Kültür Merkezi’nde verdiği konferansta, bölgedeki Arapların tarihi varlığına dair eski yazıtlar ve fosiller üzerine yaptığı analizlere dayanarak yeni yorumlar ve görüşler sundu.
\nBatılı tarih okulunun bölgeyle ilgili birçok varsayımını uzun süredir reddeden Qabbisi, konferansında Arap varlığının beş bin yıl öncesinden modern çağa kadar olan evrelerini inceledi ve Arapların en eski bahsinin MÖ 2340 yılına ait Amori yazıtlarında geçtiğini belirterek Arap kimliğinin bölgenin tarihine köklü bir kültürel ve insani devamlılık olduğunu vurguladı.
\n“Çağlar Boyunca Araplar” başlıklı konferansında Qabbisi, birçok Batılı çalışmanın arkeolojik kanıtlarla desteklenmeyen Tevrat anlatılarına dayandığını ifade ederek, Arap tarihini okumada bilimsel ve doğru kaynaklar olarak tarihî yazıtlar ve fosillere güvenilmesi gerektiğini savundu.
\nEski diller ve tarih profesörü olarak Qabbisi, Arapçanın çeşitli lehçelerinin Kenan, Aram ve Sümer dillerinin doğal bir uzantısı olduğunu ve “El” ile “Samad” gibi birçok eski dini kelimenin uygarlığın başlangıcından beri tevhid kavramının varlığını doğruladığını açıkladı.
\nDilbilimsel ilginç bir bölümde Qabbisi, “Araplar” isminin gerçek anlamına değinerek, bu ismin ilk kez MÖ 1340 yılında “Arab Molucca” ve “Arab Makan” biçimlerinde geçtiğini ve bazı araştırmaların kelimenin kökeninin su bulutu anlamına gelen “Araba” olduğunu belirtti. Ugarit metinleri kelimeyi “araba sürücüsü” kavramıyla ilişkilendirmiş, ardından anlamı “su taşıyıcısı” olarak gelişmiştir. Örnek olarak İsmail’in Arabası (Zemzem suyu) ve Wadi Arab (Su Vadisi) gösterildi.
\nQabbisi, Kenanlıların kendilerine Fenikeliler demediklerini, Beni Kenan olarak adlandırıldıklarını ve adlandırmadaki bozulmanın Yunan ve Roma çevirileri sonucu ortaya çıktığını belirterek, tarihi kavramların özgün Arap okumalarıyla düzeltilmesi gerektiğini vurguladı.
\nKonferansın sonunda, kültürel ve entelektüel konulara ilgi duyan araştırmacılar ve katılımcılarla Arap dilinin ve kimliğinin gelişimi, ulusal aidiyetin derinleştirilmesi ve aydınlanmış düşüncenin yayılması konularında geniş bir diyalog gerçekleşti.
\nMerkez Başkanı Amar Baqleh, Al-Asima News muhabirine verdiği demeçte, konferansın, bilimsel tarih okumaları yoluyla Arap kimliği bilincini artırmayı amaçladığını, kültürel ve tarihî kimliği bilim dışı yorumlardan uzaklaştırarak uzman araştırmacı ve düşünürlerin davet edildiğini söyledi.
\nMuhammed Bahjat Qabbisi, eski doğu dilleri araştırmacısıdır, Arap tarihi alanında doktora sahibidir ve Kahire’deki Arap Tarihçiler Birliği üyesidir. “Arap Lehçeleri Fıkhında İzler” ve “Kudüs’ün Tarihî Eserler ve Yazılarındaki Yeri” adlı eserlerin yazarıdır. Katkıları nedeniyle Arap ve uluslararası ödüller almıştır.
\nDimashq - Al-Asima News
\nLêkolîner Bahjat Qabbisi di derseke xwe ya li Navenda Çandî ya Erebî ya li Abu Rumaneh li Dimashq de, şirove û dîtinên nû yên li ser heyehiya dîrokî ya Erebîyan di herêma de pêşkêş kir, ku li ser tefsîr û analizên nivîsên kevnar û fosîlên kevnar hatibûn bingehîn.
\nQabbisi ku gelek ji baweriyên dibistana dîroka Rojhilatê Navîn li ser herêma me berdewamî hate red kirin, di derse xwe de gavên heyehiya Erebî ji pênc hezar sal berê heta demeke nûjen hate nîşandan, û îşaret kir ku pêşîna herî kevn a Erebîyan di nivîsên Amorî de li sala 2340 pêşî Zayînê hatiye qeyd kirin, û ku Erebîtiye wekî berdewamîya çandî û mirovahî di dîroka herêma de bingehîn e.
\nDi derseke xwe ya ku sernavê wê \"Ereb di Dema Deman de\" bû, Qabbisi nîşan da ku gelek lêkolînên Rojavayî li ser çîrokên Torahê bingehîn kirin ku bi belgeyên arkeolojî nayê piştrast kirin, û daxwaz kir ku li ser nivîsên dîrokî û fosîlên kevnar wekî çavkaniyên zanistî yên rastîn ji bo xwendina dîroka Erebîyan bibe taybetî.
\nWekî mamosteya zimanên kevnar û dîroka kevnar, Qabbisi vekir ku zimanê Erebî bi hemû lehçeyan xwe berdewamîya xwe ya xweşî ya zimanên Kenanî, Aramî û Sumerî ye, û gelek peyvên dînî yên kevnar wekî “El” û “Samad” îşaret dikin ku têgihiştina yekîtiya Xwedê ji destpêka çandê heye.
\nDi beşek zimanî ya heyecanxweş de, Qabbisi ma’na ya rast a navê \"Ereb\" şirove kir, û nîşan da ku pêşîna wê di sala 1340 pêşî Zayînê de bi şêwazên “Arab Molucca” û “Arab Makan” hate qeyd kirin, û hin lêkolîn nîşan didin ku çavkaniya peyv ji “Araba” ye ku ma’naya wê ew “birîna avê” ye. Nivîsên Ugarîtî peyvê bi têgihiştina “sêwiriya araban” girêdayî kirin, piştî wê ma’nayê wê hate guhertin da ku “giranavê avê” be, bi mînakên wekî: Arabê Isma’il - îşaret ji avê Zamzam, û Wadi Arab - yani gundê avê.
\nQabbisi piştrast kir ku Kenanîyan xwe Fenîkî nayê gotin, lê Beni Kenan bûn, û ku guhertina navê bi wateyên wergêrên yewnanî û romayî hate afirandin, û daxwaz kir ku têgihiştina dîrokî bi xwendina rast a Erebî re rast bikin.
\nDi dawiya derse de, gotûbêja fireh di navbera Qabbisi û hevalên ku di navbera wan de lêkolîner û kesên ku li ser çand û ramanên fikrî baldar bûn, derbarê pêşveçûna ziman û nasnameya Erebî, û rolên derse û semînerên zanistî di zêdekirina têkiliyê neteweyî û belavkirina ramanên ronahîdar de hate kirin.
\nSerokê navenda, Amar Baqleh, di gotûbêja xwe ya bi reporterê Al-Asima News de got ku armanca derse zêdekirina agahiyê li ser nasnameya Erebî bi rêya xwendina zanistî ya dîrokê ye, bi rêvebirina lêkolîner û ramanperwerên taybet ku di navbera wan de diyarî çandî û dîrokî li dûr ji xwendinên bêzanistî bikin.
\nHatî qeyd kirin ku Muhammad Bahjat Qabbisi lêkolînerek li zimanên kevnar ên rojhilatê navîn e, ku doktoraya xwe li dîroka Erebî hildaye û endamê Yekîtiya Dîrokvanên Erebî li Qehire ye. Ji nav nivîsarên wî re “Taybetmendiyên Fiqha Lehcên Erebî” û “Quds di Kevnar û Nivîsan de” ne. Ew ji bo beşdariyên xwe xelat û pîrozbahiyên erebî û navneteweyî wergirtine.", "tags": [ "Dîroka Erebî", "Bahjat Qabbisi", "Navenda Çandî ya Abu Rumaneh", "Zimanê Erebî", "Nasnameya Erebî", "Dimashq" ] }, "ru": { "title": "Исследователь Бахжат Кабиси представил новые взгляды на историю арабов в культурном центре Абу Румане в Дамаске", "content": "
Дамаск - Al-Asima News
\nИсследователь Бахжат Кабиси выступил с лекцией в Арабском культурном центре в Абу Румане, Дамаск, представив новые интерпретации и взгляды на историческое присутствие арабов в регионе, основываясь на анализе древних надписей и окаменелостей.
\nКабиси, который давно оспаривает многие предположения западной исторической школы относительно нашего региона, в своей лекции рассмотрел этапы арабского присутствия с пяти тысяч лет назад до современности, отметив, что самое раннее упоминание арабов встречается в аморейских надписях 2340 года до н.э., подчеркивая, что арабская идентичность представляет собой непрерывное культурное и человеческое наследие, глубоко укорененное в истории региона.
\nВ своей лекции под названием «Арабы сквозь века» Кабиси объяснил, что многие западные исследования опирались на библейские повествования, не подтвержденные археологическими доказательствами, призывая полагаться на исторические надписи и окаменелости как точные научные источники для изучения истории арабов.
\nПрофессор древних языков и истории также пояснил, что арабский язык во всех своих диалектах является естественным продолжением кананейского, арамейского и шумерского языков, и что многие древние религиозные термины, такие как «Эль» и «Самад», подтверждают существование монотеистических концепций с рассвета цивилизации.
\nВ увлекательной лингвистической части Кабиси рассмотрел истинное значение имени «арабы», отметив, что оно впервые упоминается в 1340 году до н.э. в формах «Араб Молука» и «Араб Макан», и что некоторые исследования указывают на происхождение слова от «Араба», что означает водяное облако. Угаритские тексты связывали слово с понятием «возница на колеснице», позже его значение развилось до «носитель воды», приводя примеры, такие как колесница Исмаила, указывающая на воду Замзам, и Вади Араб — долина воды.
\nКабиси подтвердил, что ханаанеи не называли себя финикийцами, а были сынами Ханаана, и что искажение названия произошло из-за последующих греческих и римских переводов, призывая к исправлению исторических понятий на основе подлинного арабского прочтения.
\nВ конце лекции состоялась широкая дискуссия между Кабиси и присутствующими, включая исследователей и заинтересованных в культурных и интеллектуальных вопросах, о развитии арабского языка и идентичности, а также о роли научных лекций и семинаров в углублении национальной принадлежности и распространении просвещенной мысли.
\nАммар Бакле, руководитель центра, сообщил корреспонденту Al-Asima News, что лекция направлена на повышение осведомленности об арабской идентичности через научное прочтение истории, путем приглашения специализированных исследователей и мыслителей для освещения культурной и исторической идентичности вдали от ненаучных интерпретаций.
\nСтоит отметить, что Мухаммад Бахжат Кабиси является исследователем древних восточных языков, имеет докторскую степень по истории арабов и является членом Союза арабских историков в Каире. Среди его публикаций — «Черты в юриспруденции арабских диалектов» и «Иерусалим в древностях и письменах». Он получил арабские и международные награды в знак признания его вклада.
\nدمشق - Al-Asima News
\nپژوهشگر بهجت قبّیسی در سخنرانی خود در مرکز فرهنگی عربی ابو رمانه دمشق، تفسیرها و دیدگاههای تازهای درباره حضور تاریخی عربها در منطقه ارائه کرد که بر اساس تحلیلها و تأویلهای متعددی از کتیبهها و فسیلهای باستانی استوار بود.
\nقبّیسی که مدتها بسیاری از فرضیات مدرسه تاریخی غربی درباره منطقه ما را رد کرده است، در سخنرانی خود مراحل حضور عربها از پنج هزار سال پیش تا دوران معاصر را مرور کرد و اشاره کرد که قدیمیترین ذکر عربها در کتیبههای آموری به سال ۲۳۴۰ پیش از میلاد بازمیگردد و تأکید کرد که عربیت نمایانگر تداوم فرهنگی و انسانی ریشهدار در تاریخ منطقه است.
\nاو در سخنرانی خود که عنوان آن «عربها در طول اعصار» بود، بیان داشت که بسیاری از مطالعات غربی بر روایتهای توراتی تکیه کردهاند که توسط شواهد باستانشناسی تأیید نمیشوند و خواستار اتکا به کتیبهها و فسیلهای تاریخی به عنوان منابع علمی دقیق برای خوانش تاریخ عربها شد.
\nاستاد زبانهای باستانی و تاریخ باستان همچنین توضیح داد که زبان عربی با لهجههای مختلف خود امتداد طبیعی زبانهای کنعانی، آرامی و سومری است و بسیاری از واژگان دینی باستانی مانند «ایل» و «صمد» وجود مفهوم توحید را از سپیدهدم تمدن تأیید میکنند.
\nدر بخشی زبانشناسانه جذاب، قبّیسی به معنای واقعی نام «عرب» پرداخت و توضیح داد که نخستین ذکر آن در سال ۱۳۴۰ پیش از میلاد با دو شکل «عرب ملوکا» و «عرب مکان» آمده است و برخی مطالعات ریشه این واژه را «عَرَبه» به معنای ابر آب میدانند. متون اوگاریتی این واژه را با مفهوم «سوار بر ارابه» مرتبط کردهاند که سپس معنای آن به «حامل آب» تغییر یافته است و مثالهایی مانند ارابه اسماعیل به معنای آب زمزم و وادی عرب به معنی دره آب را ذکر کرد.
\nقبّیسی تأکید کرد که کنعانیها خود را فینیقی نمینامیدند بلکه بنی کنعان بودند و تحریف نام به دلیل ترجمههای یونانی و رومی بعدی رخ داده است و خواستار اصلاح مفاهیم تاریخی بر اساس خوانشی اصیل عربی شد.
\nدر پایان سخنرانی، گفتوگوی گستردهای میان قبّیسی و حاضران شامل پژوهشگران و علاقهمندان به مسائل فرهنگی و فکری درباره توسعه زبان و هویت عربی و نقش سخنرانیها و همایشهای علمی در تعمیق تعلق ملی و گسترش اندیشه روشنفکرانه برگزار شد.
\nرئیس مرکز، عمار بقله، در گفتوگو با خبرنگار «العاصمة نيوز» گفت که این سخنرانی با هدف افزایش آگاهی درباره هویت عربی از طریق خوانش علمی تاریخ و با دعوت از پژوهشگران و اندیشمندان متخصص برگزار شده است تا به هویت فرهنگی و تاریخی دور از تفسیرهای غیرعلمی توجه شود.
\nقابل ذکر است که محمد بهجت قبّیسی پژوهشگر زبانهای باستانی شرق، دارای دکترای تاریخ عرب و عضو اتحادیه مورخان عرب در قاهره است. از آثار او میتوان به «ویژگیهایی در فقه لهجههای عربی» و «بیتالمقدس در آثار و نوشتهها» اشاره کرد و جوایز و تقدیرهای عربی و بینالمللی متعددی برای مشارکتهایش دریافت کرده است.
\n